کتاب ناجورفروشی سئول

کتاب ناجورفروشی سئول نوشته‌ی کیم هویون و با ترجمه‌ی مهسا یعقوبی داستان یک فروشگاه کوچک شبانه‌روزی در محله‌ی چونگ‌پادونگ سئول و آدم‌های به‌ظاهر معمولی اطراف آن است که هرکدام زندگی پر از گره و دل‌مشغولی دارند. محور روایت، خانم یوم یانگ‌سوک، معلم تاریخ بازنشسته‌ای است که حالا صاحب یک فروشگاه زنجیره‌ای کوچک شده و درگیر رقابت تجاری، تنهایی، پیری و رابطه‌های خانوادگی پیچیده است. ورود یک بی‌خانمان مرموز به نام دوک‌گو و کارمند جوانی مثل شی‌هیون، فضای فروشگاه را به صحنه‌ی برخورد نسل‌ها و طبقات مختلف تبدیل کرده است. نشر دانش‌آفرین آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ناجورفروشی سئول

کتاب ناجورفروشی سئول داستان خود را از یک اتفاق ساده شروع می‌کند؛ گم شدن کیف پول خانم یوم در قطار و تماس مردی با صدای خشن که آن را پیدا کرده است. همین رویداد کوچک، دری به دنیای شخصیت‌ها باز می‌کند؛ دنیایی که در آن یک فروشگاه زنجیره‌ای معمولی، به نقطه‌ی تلاقی بی‌خانمان‌ها، دانشجوها، کارمندان پاره‌وقت، سالمندان و خانواده‌ها تبدیل شده است. کیم هویون در این کتاب، زندگی روزمره‌ی شهری در سئول را از زاویه‌ی یک مغازه‌ی کوچک دنبال کرده است؛ جایی که هر خرید، هر شیفت کاری و هر مشتری، بخشی از داستان آدم‌ها را آشکار می‌کند. در کتاب ناجورفروشی سئول، فصل‌ها حول شخصیت‌های اصلی و موقعیت‌های تکرارشونده‌ی فروشگاه شکل گرفته‌اند؛ از «ظرف غذا از کوه و دریا» که با ماجرای کیف گمشده و آشنایی با دوک‌گو آغاز می‌شود تا بخش «جی‌اس تو جی‌اس» که بیشتر از زاویه‌ی دید شی‌هیون، کارمند جوان، به کار در فروشگاه و برخورد با مشتریان مشکل‌ساز می‌پردازد. نویسنده در خلال این فصل‌ها به موضوعاتی مثل پیری و ترس از آلزایمر، فشار اقتصادی، رقابت فروشگاه‌های زنجیره‌ای، رابطه‌ی والد و فرزند، ایمان مذهبی، کار پاره‌وقت و تجربه‌ی نسل جوان از ناامنی شغلی پرداخته است. کتاب ناجورفروشی سئول با تمرکز بر چند شخصیت محوری مثل خانم یوم، دوک‌گو، شی‌هیون و آقای سونگ‌پیل، نشان می‌دهد که پشت ظاهر معمولی یک فروشگاه شبانه‌روزی، شبکه‌ای از وابستگی‌ها و مسئولیت‌ها شکل گرفته است؛ جایی که یک بی‌خانمان می‌تواند نگهبان مغازه شود، یک معلم بازنشسته کارآفرین کوچک باشد و یک کارمند جوان، هم‌زمان برای آزمون استخدامی و بقا در بازار کار بجنگد.

خلاصه داستان ناجورفروشی سئول

داستان ناجورفروشی سئول با خانم یوم، معلم تاریخ بازنشسته‌ای آغاز می‌شود که حالا صاحب یک فروشگاه زنجیره‌ای کوچک در چونگ‌پادونگ است. گم شدن کیف پول او در قطار و پیدا شدنش به‌وسیله‌ی مردی بی‌خانمان، سرآغاز رابطه‌ای عجیب میان این دو می‌شود. خانم یوم که درگیر نگرانی از آلزایمر، فشار اقتصادی فروشگاه، رابطه‌ی پرتنش با پسر الکلی و فاصله‌ی عاطفی با دختر موفقش است، تصمیم می‌گیرد به مرد بی‌خانمان غذا بدهد و بعد او را به فروشگاه بیاورد. به‌تدریج، دوک‌گو از یک بی‌خانمان گرسنه به کسی تبدیل می‌شود که از کیف خانم یوم در برابر دزدها دفاع می‌کند، در تمیز کردن اطراف مغازه کمک می‌کند و در نهایت برای شیفت شب استخدام می‌شود؛ درحالی‌که گذشته و حتی نام واقعی‌اش مبهم است. در کنار این خط اصلی، روایت زندگی شی‌هیون، کارمند جوانی که برای آزمون استخدامی دولت درس می‌خواند و با مشتریان «ناجور» دست‌وپنجه نرم می‌کند، و همچنین آقای سونگ‌پیل، کارمند شب‌کار، تصویر کامل‌تری از فشار کار، رقابت فروشگاه‌ها و تنهایی شهری ارائه می‌دهد.

چرا باید کتاب ناجورفروشی سئول را بخوانیم؟

ناجورفروشی سئول از دل یک فروشگاه کوچک، تصویری زنده از زندگی شهری، کار پاره‌وقت، پیری، فقر و روابط خانوادگی در سئول ساخته است. این کتاب نشان می‌دهد چطور یک مغازه‌ی معمولی می‌تواند به پناهگاه آدم‌های خسته، بی‌خانمان‌ها، دانشجوها و بازنشسته‌ها تبدیل شود و در عین حال میدان رقابت اقتصادی و کشمکش‌های نسلی باشد. ترکیب موقعیت‌های روزمره با شخصیت‌های دقیق، آن را خواندنی کرده است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن ناجورفروشی سئول به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های شهری، روابط میان نسل‌ها، تجربه‌ی کار پاره‌وقت و زندگی طبقه‌ی متوسط و فرودست علاقه‌مند هستند. همچنین برای مخاطبانی که دوست دارند پشت صحنه‌ی یک فروشگاه شبانه‌روزی و زندگی کارمندان و مشتریانش را ببینند، انتخاب مناسبی است.

بخشی از کتاب ناجورفروشی سئول

«وقتی خانم یوم یانگ‌سوک متوجه شد کیف پولش داخل کیفش نیست، دیگر قطار از پیونگ‌تک گذشته بود. مشکل این بود که اصلاً یادش نمی‌آمد کیفش را کجا جا گذاشته است. بیشتر از اینکه نگران گم شدن کیف پولش باشد، نگران حافظه‌اش بود که داشت ضعیف می‌شد. کم‌کم عرق سرد روی پیشانی‌اش نشست و شروع کرد با خودش مرور کردن که این چند وقت چه کارهایی کرده است. مطمئناً تا لحظه‌ی خرید بلیت قطار کی‌تی‌اکس در ایستگاه سئول، کیفش همراهش بود. چون کارت بانکی‌اش را از کیف درآورده بود که توانسته بلیت بخرد! بعد از آن حین اینکه منتظر قطار بود، حدود ۳۰ دقیقه جلوی تلویزیون سالن انتظار نشست و شبکه ۲۴ ساعته‌ی خبر را تماشا کرد. سوار قطار که شد، کیفش را بغل کرد و کمی چرت زد. وقتی بیدار شد، همه چیز سر جای خودش بود؛ اما همین چند لحظه پیش که می‌خواست موبایلش را از کیفش دربیاورد، با نبودن کیف پول که باید داخل کیف می‌بود، شوکه شد و نفسش تقریباً گرفت. ... در ایستگاه سئول به محض رسیدن، پله‌برقی را دید که به سمت ریل قطار می‌رفت. به محض پایین رفتن از پله‌برقی، یک فروشگاه زنجیره‌ای GS در سمت راستش دید. مردِ صداخرسی هم که صورتش را در یک جعبه‌ی غذا فرو کرده بود، آنجا دیده می‌شد. هرچه به او نزدیک‌تر می‌شد، هویت واقعی‌اش را آشکارتر می‌دید. زن دوباره مشتش را محکم کرد. مردی با موهای بلند و ژولیده مثل جارو، یک ژاکت ورزشی نازک و شلوار نخی کثیف به رنگی که معلوم نبود کرم است یا قهوه‌ای پوشیده بود. او با دقت و حوصله‌ای زیاد، با چاپستیک، سوسیس وینر داخل جعبه‌ی غذا را برمی‌داشت و می‌خورد. بدون شک او بی‌خانمان بود.»