کتاب اسم های شکلاتی

معرفی کتاب اسم های شکلاتی

کتاب الکترونیکی «اسم‌های شکلاتی» نوشتهٔ فائضه غفارحدادی و با تصویرگری اعظم واضحی‌مقدم، اثری است از مجموعه «قصه‌هایی دربارهٔ اسم‌های خداوند» که توسط انتشارات به‌نشر (آستان قدس رضوی) منتشر شده است. این کتاب با زبانی کودکانه و داستان‌هایی کوتاه، به معرفی برخی از نام‌های خداوند می‌پردازد و تلاش می‌کند مفاهیم معنوی را برای گروه سنی ب و ج ملموس کند. نسخه الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب اسم های شکلاتی

«اسم‌های شکلاتی» مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است که هرکدام به یکی از نام‌های خداوند اشاره دارند و تلاش می‌کنند این مفاهیم را از دل زندگی روزمره و تجربه‌های کودکانه بیرون بکشند. کتاب در قالب روایت‌هایی از زندگی یک خانواده و دوستان، به سراغ اسم‌هایی چون رحمان، رحیم، جبار، سلام، عزیز، خالق و ... می‌رود و با مثال‌هایی ساده و ملموس، معنای هر اسم را در موقعیت‌های مختلف توضیح می‌دهد. این اثر در قالب مجموعه‌ای از قصه‌ها، به کودکان کمک می‌کند تا با نام‌های خداوند آشنا شوند و آن‌ها را در زندگی خود به کار ببرند. فضای کتاب صمیمی و خانوادگی است و شخصیت‌های آن از دل زندگی واقعی انتخاب شده‌اند. کتاب در قالب داستان‌هایی پیوسته اما مستقل، مفاهیم دینی را به زبان کودکانه بیان می‌کند و هر قصه به یک اسم خداوند اختصاص دارد. این کتاب در مجموعه «کتاب‌های پروانه» منتشر شده و با تصویرگری رنگی، جذابیت بیشتری برای مخاطب کودک ایجاد کرده است.

چرا باید کتاب اسم های شکلاتی را خواند؟

این کتاب با روایت داستان‌هایی از زندگی روزمره، مفاهیم معنوی و نام‌های خداوند را به زبانی قابل لمس برای کودکان بازگو می‌کند. هر قصه، پلی است میان تجربه‌های کودکانه و مفاهیم دینی، و به مخاطب کمک می‌کند تا معنای اسم‌های خداوند را در موقعیت‌های واقعی درک کند. تصویرگری رنگی و فضای خانوادگی داستان‌ها، جذابیت کتاب را برای کودکان افزایش داده و آن را به ابزاری مناسب برای آموزش غیرمستقیم مفاهیم دینی تبدیل کرده است.

خواندن کتاب اسم های شکلاتی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای کودکان گروه سنی ب و ج مناسب است، به‌ویژه آن‌هایی که علاقه‌مند به داستان‌های کوتاه و موضوعات دینی هستند یا والدینی که می‌خواهند مفاهیم معنوی را به فرزندان خود آموزش دهند. همچنین برای مربیان و آموزگاران مدارس ابتدایی که به دنبال منابعی برای آموزش نام‌های خداوند هستند، کاربردی خواهد بود.

فهرست کتاب اسم های شکلاتی

- قصهٔ پلاک اسم: داستانی دربارهٔ اهمیت اسم و صفت، و تفاوت میان اسم واقعی و لقب‌ها، با اشاره به اسم «اللّه».- قصهٔ عمو رحمان و عمو رحیم: روایت تفاوت دو عمو و ارتباط آن با دو اسم رحمان و رحیم خداوند، و توضیح مهربانی همگانی و اختصاصی.- قصهٔ شاه شطرنج: مقایسهٔ پادشاه شطرنج با اسم «ملک القدوس» و مفهوم پادشاه بی‌عیب و نقص.- قصهٔ سلام و زهرمار: ماجرای دلخوری و آشتی با دوست و معنای اسم «سلام» خداوند به عنوان منبع امنیت.- قصهٔ جوجه کفتر: داستانی دربارهٔ احساس امنیت و اسم «مهیمن» به معنای حافظ و نگهبان.- قصهٔ خدای عزیز: روایت دلتنگی برای عزیز از دست رفته و معنای اسم «عزیز» خداوند.- قصهٔ جباری: داستانی دربارهٔ دوستی و فامیلی جباری و توضیح اسم «جبار» به عنوان جبران‌کنندهٔ خرابی‌ها.- قصهٔ پرهام: مقایسهٔ حس برتری و اسم «متکبر» خداوند و تفاوت بزرگی حقیقی و ظاهری.- قصهٔ پوشک بوق‌دار: ایدهٔ اختراع و توضیح اسم‌های «خالق»، «بارء» و «مصور» به عنوان ویژگی‌های خالق بودن خداوند.- قصهٔ برج قابلمه‌ها: ماجرای نظم و حساب‌وکتاب در کارهای مادر و ارتباط آن با اسم «حکیم» خداوند.

بخشی از کتاب اسم های شکلاتی

«ما خانوادگی یک مرض واگیردار داریم، آن هم این‌که عاشق اشتباهی حرف‌زدن بچه‌ها هستیم؛ برای همین هرکس توی فامیل به حانیه کوچولو می‌رسد، می‌گوید: «بگو بسم اللّه الَحمن الزحیم.» فرقی نمی‌کند حانیه درحال دویدن و بازیگوشی باشد یا کارتون دیدن و خیار گاززدن، همیشه می‌گوید: «عمو رحمان و عمو رحیم!» همه می‌خندند.عمو رحمان و عمو رحیم دوقلو هستند و هنوز هم در هفتادسالگی خیلی شبیه هم‌اند؛ چون هر دو تا کت‌وشلوار تیره می‌پوشند و جلوی موهای سفیدشان ریخته و یک خنده‌ی گنده به لب‌هایشان چسبیده. تنها فرقشان این است که یکی‌شان کمی چاق‌تر از دیگری است. با این حال من همیشه قاطی می‌کنم که عموی چاق‌تر رحمان بود و آن یکی رحیم یا برعکس!بابا این دو تا عمویش را خیلی دوست دارد. از شما چه پنهان من هم دوستشان دارم. حتی حانیه هم با دیدنشان می‌خندد و خودش را پشت شلوار بابا قایم نمی‌کند. آن روز که بعد از مهمانی مامان‌جون، اشتباهی کت عمو رحیم را به عمو رحمان دادم و عینک عمو رحمان را برای عمو رحیم آوردم، تصمیم گرفتم که یک بار برای همیشه این مشکل را حل کنم.مامان خوب توانست کمکم کند. گفت: «اگر دقت کرده باشی، رفتارهای این دو تا عمو مثل اسم و هیکلشان است. عمو رحمان آن چاق‌تره است و همیشه وقتی مهمانی می‌دهد، همه‌ی فامیل را با هم دعوت می‌کند و به ریزودرشت و قهر و آشتی و دور و نزدیکش نگاه نمی‌کند، مثل رحمان‌بودن خدا که یک مهربانی همگانی است؛ ولی عمو رحیم هر خانواده را جدا دعوت می‌کند و حسابی سنگ تمام می‌گذارد. همانی که از تو می‌پرسد کلاس چندمی و به حانیه می‌گوید که برایش شعر بخواند و به هردویتان جایزه می‌دهد. مثل رحیم‌بودن خدا که یک مهربانی اختصاصی و ویژه است. فهمیدی؟» سر تکان دادم که بله و به حانیه گفتم: «بگو عمو رحمان و عمو رحیم؟» با تعجب نگاهم کرد و گفت: «بسم اللّه ال[حمن الحیم!» مامان آفرین بلندی گفت و دوید که موبایلش را بیاورد و از بسم‌الله گفتن حانیه فیلم بگیرد.