کتاب بانکو

کتاب بانکو (دنباله‌ی کتاب پاپیون)، نوشته هانری شاریر، ادامه‌ی سرگذشت مردی است که پس از ۱۳ سال حضور در زندان باید زندگی در آزادی را از نو آغاز کند. پاپیون از قرارگاه محکومان بیرون آمده است، اما خاطرات زندان، میل به انتقام‌گرفتن و دشواری انتخاب مسیر آینده همچنان ذهن او را مشغول کرده‌اند. مردم ونزوئلا با مهربانی از او استقبال می‌کنند و فرصتی برای ساختن زندگی تازه در اختیارش می‌گذارند. او در این مسیر باید میان آرامش و ماجراجویی تصمیم بگیرد. فریدون سالکی این کتاب را ترجمه کرده و انتشارات امیرکبیر آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب بانکو اثر هانری شاریر

کتاب بانکو (Banco: the further adventures of Papillon)، نوشته‌ی هانری شاریر، ادامه‌ی داستان پاپیون و روایت دشواری‌های زندگی پس از آزادی است. پاپیون پس از سال‌ها حضور در زندان باید دوباره انتخاب‌کردن، اعتمادکردن و پذیرفتن مسئولیت زندگی را بیاموزد. نویسنده کشمکش‌های درونی او را آشکار می‌کند؛ مردی که از یک سو از مهربانی دیگران آرامش می‌گیرد و از سوی دیگر، نگران ازدست‌دادن استقلال خود است. جنگل‌های انبوه، روستاهای کوچک و معدن طلا نیز فضایی می‌سازند که تصمیم‌های تازه‌ی او در آن‌ها شکل می‌گیرد.

داستان از خلال رابطه‌ی پاپیون با افرادی پیش می‌رود که هرکدام تصویری متفاوت از زندگی و خوشبختی دارند. پیکولینو، همراه بیمار او، به مراقبت نیاز دارد و مسئولیت تازه‌ای بر دوش پاپیون می‌گذارد. ماریا و خانواده‌اش امکان برخورداری از آرامش و تعلق را فراهم می‌کنند و دوستان قدیمی‌اش، شارلوت و سیمون، نمونه‌هایی از زندگی پس از زندان را پیش روی او قرار می‌دهند. بااین‌حال، رؤیای ماجراجویی، فکر بازگشت به پاریس و میل به انتقام‌گرفتن همچنان در ذهن پاپیون حضور دارد.

یکی از محورهای مهم کتاب بانکو تعارض میان ساختن زندگی تازه و کشش به‌سوی گذشته است. پاپیون در برخورد با مردم محلی و دوستانش با شکل دیگری از زندگی آشنا می‌شود؛ زندگی‌ای که بر کار، روابط انسانی و اعتماد متقابل استوار است. وجود معدن طلا نیز او را با وسوسه‌ی دستیابی به ثروت و پیامدهای تصمیم‌هایش روبه‌رو می‌کند. هانری شاریر از خلال این موقعیت‌ها نشان می‌دهد که آزادی پس از سال‌ها حبس، به فرصتی برای انتخاب نیاز دارد و سازگاری با آن فرایندی تدریجی است.

خلاصه داستان بانکو

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

پاپیون همراه با پیکولینو از قرارگاه الدورادو بیرون می‌آید و برای یافتن سرپناه و تأمین نیازهای خود و همراه بیمارش، راهی تازه در پیش می‌گیرد. مردم محلی با مهربانی از آن‌ها استقبال می‌کنند، برایشان قهوه می‌آورند و هزینه‌ی سفرشان را می‌پردازند. ماریا و خانواده‌اش نیز جایی برای ماندن در اختیارشان می‌گذارند. سپس دیدار با شارلوت، دوست قدیمی پاپیون، مسیر زندگی او را تغییر می‌دهد. پاپیون به خانه‌ی شارلوت می‌رود و در معدن طلا مشغول به کار می‌شود، اما دستمزد کارگری با آرزوهای بزرگش سازگار نیست. دیدن انبار شمش‌های طلا فکر دستیابی به ثروت را در ذهنش پررنگ می‌کند. پاپیون در موقعیتی قرار می‌گیرد که باید میان منفعت شخصی و مسئولیت در برابر کسانی که به او پناه داده‌اند، تصمیم بگیرد.

چرا باید کتاب بانکو را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب بانکو را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب با روایت تجربه‌ی آزادی پس از سال‌ها حضور در زندان، خواننده را با چالش‌های انتخاب، اعتماد و شروع دوباره روبه‌رو می‌کند.
• این اثر دیدگاه‌های متفاوتی درباره‌ی خوشبختی و زندگی جدید ارائه می‌دهد.
• این کتاب تعارض میان منفعت شخصی و مسئولیت در برابر دیگران را بررسی می‌کند.

خواندن کتاب بانکو را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب بانکو به گروه‌های زیر پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به کتاب پاپیون که می‌خواهند ادامه‌ی سرگذشت شخصیت اصلی را بخوانند.
• مخاطبان داستان‌های ماجراجویانه با کشمکش‌های اخلاقی و درونی.
• علاقه‌مندان به داستان‌هایی درباره‌ی بازگشت زندانیان به جامعه و دشواری‌های شروع دوباره‌ی زندگی.
• خوانندگانی که به موضوعاتی مانند دوستی، انتقام، اعتماد و معنای آزادی علاقه دارند.

درباره هانری شاریر

هانری شاریر (Henri Charrière)، نویسنده‌ی فرانسوی، در ۱۶ نوامبر ۱۹۰۶ در منطقه‌ی آردش فرانسه به دنیا آمد. او در ۱۷سالگی به نیروی دریایی فرانسه پیوست و پس از دو سال خدمت، وارد محافل خلاف‌کار پاریس شد. شاریر در سال ۱۹۳۱ به اتهام قتل، به حبس ابد و ۱۰ سال کار اجباری محکوم شد؛ اتهامی که همواره آن را انکار می‌کرد. او در سال ۱۹۳۳ به مستعمره‌ی کیفری گویان فرانسه منتقل شد و پس از چند تلاش ناموفق، سرانجام در سال ۱۹۴۴ از زندان فرار کرد و بعد از گذراندن دوره‌ای حبس در ونزوئلا، آزاد شد. شاریر پس از آزادی در ونزوئلا ماند، تابعیت این کشور را به دست آورد و در شهرهای کاراکاس و ماراکایبو رستوران‌هایی راه‌اندازی کرد.

شاریر با انتشار کتاب پاپیون در سال ۱۹۶۹ به شهرت رسید. این کتاب روایتی از تجربه‌های زندان، تلاش برای فرارکردن و ماجراهای او در مسیر رسیدن به آزادی است. او در سال ۱۹۷۳ کتاب بانکو را منتشر کرد و در آن به زندگی خود پس از آزادی پرداخت. بااین‌حال، درباره‌ی صحت همه‌ی رویدادهای روایت‌شده در پاپیون اختلاف‌نظر وجود دارد و برخی پژوهشگران معتقدند شاریر بخش‌هایی از تجربه‌های دیگر زندانیان را نیز در داستان خود گنجانده است. شاریر در ۲۹ ژوئیه‌ی ۱۹۷۳ در مادرید درگذشت.

بخشی از کتاب بانکو

«آزادی؟ آری، اما در کجا؟ در انتهای دوردست جهان، پشت فلات گویان ونزوئلا، آنجا که دهکده‌ای در عمق زیباترین جنگل‌های دست‌نخورده قرار دارد، جایی که بشر قادر به تصورش نیست. اینجا، نوک جنوب‌شرقی ونزوئلاست. چسبیده به مرز برزیل و دریای گستردهٔ سبز که اینجا و آنجا به‌وسیلهٔ آبشارها و رودخانه‌ها و جویبارهایی که در سراسر این منطقه جریان دارند بریده می‌شود. در کرانه‌های این دریای سبز، اجتماع گوناگون بشری با راه‌ورسم و ارزش‌های عهد انجیل زندگی می‌کنند. اجتماع گردآمده‌ای پیرامون عبادتگاه‌هایی که در آن هیچ کشیشی نمی‌تواند دربارهٔ عشق و محبت نسبت به ابناء بشر و نسبت به همنوع موعظه کند. چنان‌که قادر نیست دربارهٔ صبر و تسلیم نیز توصیه نماید، زیرا که همهٔ آن‌ها از صفات و اخلاق و راه و رسم طبیعی زندگی آن مردم است که بر آن زائیده شده‌اند. پوئبلیتوس، این روستانشینان سرخپوست، این مردم ساده و شاعرمسلک، هنوز با همان راه و رسم هزاران سال پیش زندگی می‌کنند، به‌دور از همه قیدوبندها و آثار تمدن، وقتی آن‌ها را با گاری‌های دستی خود می‌بینی که از جایی به جای دیگر به‌دنبال هم حرکت می‌کنند، حیرت می‌کنی که چگونه با این لوازم و اسباب حقیر این‌همه راه را (از مراکز جمعیت‌های باستانی) آمده‌اند!؟»