کتاب هند باستان

کتاب هند باستان نوشتهٔ دان ناردو و ترجمهٔ مهدی حقیقت خواه است. گروه انتشاراتی ققنوس این کتاب در حوزهٔ تاریخ جهان را منتشر کرده است.

درباره کتاب هند باستان

دان ناردو در کتاب هند باستان (Ancient India) بیان کرده است که کشور هند از نظر تاریخی اهمیت بالایی دارد؛ چراکه یکی از چهار فرهنگ پیشرفتهٔ باستانی را در خود پرورش داد که تاریخ‌دانان امروزی آن‌ها را «گهواره‌»های تمدن می‌نامند. هر یک از این تمدن‌ها در امتداد کرانه‌های یک یا دو رودخانه بزرگ شکوفا شدند ــ دَجله و فُرات در بین‌النهرین (عراق کنونی)، نیل در مصر، هوانگ در چین، و سند در هند. نخستین شهرها در نیمه تا پایان هزاره چهارم پیش از میلاد پدیدار شدند و نخستین دولت ـ ملت شناخته‌شده‌ٔ جهان در مصر در حدود ۳۱۰۰ پیش از میلاد شکل گرفت، اما هند زیاد عقب نبود. بین سال‌های ۳۰۰۰ تا ۲۶۰۰ پیش از میلاد، آنچه دانش‌پژوهان امروزی تمدنِ هاراپایی می‌نامند در امتداد رودخانه سند و شاخه‌های آن سر برآورده بود. برای شناخت تاریخ این کشور که امروزه از آن به‌عنوان بزرگ‌ترین دموکراسی جهان شناخته می‌شود، کتاب حاضر را بخوانید.

خواندن کتاب هند باستان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران تاریخ جهان، به‌ویژه تاریخ هند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب هند باستان

«پژوهشگران امروزی از منابع گوناگونی درباره جنبه‌های مختلف زندگی هندیان باستان آگاهی یافته‌اند. نخست، تعداد قابل ملاحظه‌ای مدارک باستان‌شناختی وجود دارد، که شامل خیابان‌ها، خانه‌ها، اجاق‌ها، اثاثیه خانه، ابزارها، جواهرات، سکه‌ها، و دست‌ساخته‌های بی‌شمار دیگری می‌شود که از زیر خاک بیرون آورده شده‌اند. باستان‌شناسان و دیگر کارشناسان تندیس‌های باستانی بر جا مانده را نیز مورد مطالعه قرار داده‌اند، که غالبا سبک لباس و جواهرات؛ اعتقادات و آداب و رسوم مذهبی؛ شیوه‌های عملِ اجتماعی، سیاسی و نظامی؛ و بسیاری موارد دیگر را نشان می‌دهند. همچنین در اسناد نوشتاری بر جا مانده، به ویژه آرتهاشاسترا و دیگر اسناد عصر ماوریا، شرح مفصلی درباره آداب و رسوم و نهادهای هند باستان وجود دارد.

این منابع گوناگون نشان می‌دهند که جامعه هند باستان در طول ده‌ها سده موجودیت خود ایستا و بدون تغییر نبوده است. خانه‌ها، و محتویاتشان، زندگی خانوادگی، سبک لباس پوشیدن، سبک‌های صنعتگری و هنری، آداب و رسوم اجتماعی، و نهادها، مقررات و قوانینی که حکومت‌ها وضع می‌کردند، از عصری به عصری تغییر می‌کرد. موقعیت شخصی ــ به‌ویژه مالی ــ افراد و خانواده‌ها نیز بر این جنبه‌های زندگی روزمره تأثیر می‌گذاشت.

همانند همه زمان‌ها و مکان‌ها، اشراف و دیگر اشخاص ثروتمند از خانه‌های بهتر و بزرگ‌تر، متعلقات بیش‌تر، لباس‌های فاخرتر، و معمولاً امتیازات و فرصت‌های اجتماعی بیش‌تر از افراد طبقات فرودست برخوردار بودند.

با این حال زندگی در طول دوران باستان هند روی هم رفته تغییر چشمگیری نکرد.

درست است که بین ثروتمندان و فقرا از نظر سبک زندگی و موقعیت اجتماعی همیشه تفاوت‌هایی وجود داشت، و قوانین و آداب و رسوم مذهبی از عصری به عصری تا حدودی تحول پیدا می‌کرد، اما روی هم رفته نوعی گرایش نیرومند به سنت و پیوستگی وجود داشت. و اگر کسی می‌توانست به فرض از شهری در یکی از مهاجاناپاداها («پادشاهی‌های بزرگ») در پانصد سال پیش از میلاد به پاتلیپوتره، پایتخت گوپتا در یک هزار سال بعد، سفر کند، به سرعت و به آسانی می‌توانست با شرایط جدید سازگار شود. برای مثال، اگر به بازارگاه در فضای باز سَری می‌زد، وضعیتی تقریبا همانند وضعیت هزار سال پیش خود را می‌دید. پژوهشگر فرانسوی ژانین اُبویه صحنه را این گونه توصیف می‌کند:

انبوه خریداران در جلوی قفسه‌های انباشه از سبزی‌ها، انواع میوه‌ها و برنج پخته و خوراک‌های آماده خوردن پَرسه می‌زدند. بوی تُند این غذاها درست برعکس رایحه خوشی بود که از تَل چوب‌های عود و صندلی برمی‌خاست که روی پیشخان عطرفروشان چیده شده بود. در جایی دیگر، طلا و جواهرفروشان سنگ‌های گرانبها را می‌بریدند و به آن‌ها شکل می‌دادند و فلزات مختلف را پرداخت می‌کردند، در حالی که... خیاط‌ها پارچه‌ها را می‌بریدند و می‌دوختند، آهنگرها ظروف مسی را چکش‌کاری می‌کردند، و بافندگان با دستگاه بافندگی خود کار می‌کردند و پارچه می‌فروختند. (در این میان) غنی و فقیر، فروشندگان و خریداران، مزدبگیران و باربران، به یکدیگر تنه می‌زدند.»