کتاب تنهاترین فرمانروای عشق

کتاب الکترونیکی تنهاترین فرمانروای عشق نوشتۀ اسماعیل صالحی علوی در انتشارات آراسبان منتشر شده است. این کتاب به زندگی‌نامه و ویژگی‌های شخصیتی حضرت امام حسن مجتبی (ع) می‌پردازد و با نگاهی جامع و عمیق به تحلیل ابعاد مختلف زندگی این امام بزرگوار می‌پردازد.

درباره کتاب تنهاترین فرمانروای عشق

کتاب تنهاترین فرمانروای عشق، به زندگی حضرت امام حسن مجتبی (ع)، دومین امام شیعیان، می‌پردازد. این کتاب با تاکید بر جوانب مختلف زندگی امام حسن (ع)، از جمله اخلاق، شخصیت و اقدامات ایشان در دوران خلافت، به بررسی ویژگی‌های برجسته او به عنوان "کریم اهل بیت" و "فرمانروای عشق" می‌پردازد. همچنین کتاب به تنهایی امام حسن (ع) در دوران خلافت و چالش‌هایی که ایشان در مواجهه با آن‌ها قرار داشت، اشاره می‌کند. این کتاب با نگاهی انسانی و عاطفی به امام حسن (ع)، او را به عنوان یک شخصیت بزرگ تاریخی و مذهبی معرفی می‌کند که در دنیای اسلام و بشریت تأثیرات عمیقی داشته است.

کتاب تنهاترین فرمانروای عشق را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به تاریخ اسلام و زندگی‌نامه شخصیت‌های مذهبی، به‌ویژه کسانی که به مطالعه زندگی‌نامه امامان اهل بیت علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود. همچنین برای کسانی که به دنبال آگاهی بیشتر از ویژگی‌های اخلاقی و انسانی امام حسن مجتبی (ع) هستند، این کتاب مناسب است.

بخشی از کتاب تنهاترین فرمانروای عشق

«ولادت شریفش در مدینه طیبه بوده، در شب نصف ماه مبارک رمضان سال سوم هجری (۲۹ فوریهٔ ۶۲۵ م)؛ در وقت وفات پیغمبر -صلّی‌اللّه‌علیه‌و‌آله‌و‌سلّم- هفت سال و چند ماه از عمر شریفش گذشته بود.۱ در برخی منابع نظیر کافی و تهذیب ولادت حضرت‌را نوزده روز قبل از جنگ بدر، یعنی در سال دوم هجری نوشته‌اند۲.

رسول اکرم (ص) بلافاصله پس از ولادتش، او را گرفت و در گوش چپش اقامه گفت. سپس برای او بار گوسفندی قربانی کرد، سرش را تراشید و هموزن موی سرش- که یک درم و چیزی افزون بود- نقره به مستمندان داد. پیامبر (ص) دستور داد تا سرش را عطرآگین کنند و از آن هنگام آیین عقیقه و صدقه دادن به هموزن موی سر نوزاد سنت شد. این نوزاد را "حسن" نام داد و این نام در جاهلیت سابقه نداشت.

جابر بن عبد اللَّه گوید: پس از اینکه حضرت امام حسن متولد شد مادرش حضرت زهراء علیها السّلام بعلی علیه السّلام فرمود: مولود جدید را نام‌گذاری کن امیر المؤمنین گفت من قبل از اینکه رسول خدا نامی از برای آن انتخاب نکند مبادرت نمیکنم، حضرت رسول هم فرمود من منتظرم تا خداوند دستور نام‌گذاری او را بدهد.»