کتاب در جستجوی اصالت

کتاب در جستجوی اصالت نوشتهٔ چارلز گیان و ترجمهٔ آرش محمداولی است. گروه انتشاراتی ققنوس این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی در باب مسئلهٔ اصالت در نظریه‌های فلسفی.

درباره کتاب در جستجوی اصالت

چارلز گیان در کتاب در جستجوی اصالت به ردیابی بسط تاریخی مفهوم اصالت از خاستگاه‌هایش در قرن هجدهم تا کاربردهای مسئله‌دار امروزین آن پرداخته است. او در این اثر، داستانی تعریف کرده که در آن بدون ارزیابی پیچیدگی‌های اسناد تاریخی، مدعیات صریحی درباره دیدگاه‌های تاریخی مطرح سازد. این اثر در هشت فصل نگاشته شده که عنوان آن‌ها عبارت است از «فرهنگ اصالت»، «باغ افسون‌شده»، «جهان‌بینی مدرن»، «رمانتیسم و آرمان اصالت»، «قلب تاریکی»، «مرکزیت‌زدایی از سوژه»، «خویشتن‌های داستان‌وار»، و «زمینهٔ اصالت».

خواندن کتاب در جستجوی اصالت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران حوزه‌های فلسفه و جامعه‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب در جستجوی اصالت

«وقتی می‌بینیم که تا وقتی هنوز زنده‌ایم نمی‌توانیم تعریفی نهایی از خود به دست دهیم یا طرح‌های زندگی را مختل کنیم، دوْری که بخشی ثابت از زندگی است بیش از پیش عیان می‌شود. ما در زندگیمان با نگاهی به آنچه امید داریم در آینده به دست بیاوریم از منابع گذشته استفاده می‌کنیم و، همزمان، امیدها و اهدافمان را با توجه به روشنی حاصل از وقایع زندگیمان تنظیم می‌کنیم. بنابراین، زندگی طرحی است با پایانی گشوده و فاقد نتیجه‌ای قطعی. مطمئناً روزی می‌میریم، اما این واقعیت که روزی خواهیم مرد تضمین نمی‌کند که در لحظه مرگْ زندگیمان معنای معینی داشته باشد. برعکس، مرگ اغلب همیشه در لحظه نامناسبی سر می‌رسد یا مدام عقب می‌افتد، و کل این ایده را که زندگی دارای اوج معناداری است زیر سؤال می‌برد. پس این نتیجه حاصل می‌شود که به‌سوی‌آینده‌بودنِ زندگی تضمین نمی‌کند که هدفی به دست خواهد آمد یا داستان زندگی با پایانی قطعی فیصله خواهد یافت. در عوض، بدان معناست که ما در زندگی رسالتی داریم که باید آن را بر عهده بگیریم: ما این توانایی را داریم که زندگیمان را به شکل داستانی نسبتاً منسجم در بیاوریم. این رسالتی است که می‌توانیم بر عهده بگیریم یا کنار بگذاریم. ما معنای زندگیمان را خودمان تعیین می‌کنیم.

از چشم‌انداز روایتگرایانه، پشت مجموعه نقش‌هایی که به لحاظ اجتماعی مقیدند و فعالیت‌هایی که زندگی را می‌سازند خویشتن بنیادینی وجود ندارد و، بنابراین، چیزی همچون تماس با یک «خویشتنی حقیقی» که باید به آن وفادار بود مطرح نیست. به عبارت دیگر، و با توجه به چنین دیدگاهی، مفهوم اصالت ذیل معنای سنتی دیگر خریداری ندارد. اما متفکران روایتگرا برداشتی از شیوه زندگی صورتبندی کرده‌اند که با آنچه از نظر سنتی اصیل تصور می‌شد، همبسته است. برداشت آن‌ها با وجود این‌که در نهایت رضایتبخش نیست، سهم زیادی در غنا بخشیدن به تفکر ما در خصوص معنای صداقت و پایبندی به خویشتن دارد.»