کتاب برتری کوانتومی

کتاب برتری کوانتومی نوشتهٔ میچیو کاکو و ترجمهٔ جمیل آریایی است. انتشارات مازیار این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی حاوی شرحی بر انقلاب کامپیوتر کوانتومی و تغییرات کلانی که با خود به همراه خواهد داشت.

درباره کتاب برتری کوانتومی

میچیو کاکو در کتاب برتری کوانتومی به یکی از دستاوردهای مهم عرصه‌ٔ علم پرداخته است. نویسندهٔ کتاب حاضر با شرح تاریخچه‌ای از کامپیوترهای مختلف، به پدیدارشدن جدیدترین و قوی‌ترین نوعِ آن، یعنی کامپیوترهای کوانتومی می‌رسد. کامپیوترهای کوانتومی کامپیوترهایی هستند که براساس محاسبات کوانتومی می‌توانند بسیاری از مسائل حل‌نشده و پیچیده‌ٔ بشریت را حل کنند. چگونه؟ بخوانید تا بدانید.

این کتاب در فهرست آثار پرفروش نیویورک‌تایمز قرار دارد و از سوی ویراستاران سایت آمازون به‌عنوان کتاب برگزیده شناخته می‌شود. نویسنده این اثر را در چهار بخش نگاشته است. عنوان بخش‌های این اثر عبارت است از «پیدایش کامپیوترهای کوانتومی»، «کامپیوترهای کوانتومی و جامعه»، «پزشکی کوانتومی» و «مدل‌سازی دنیا و جهان هستی».

خواندن کتاب برتری کوانتومی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران علوم کامپیوتر و علاقه‌مندان به حوزهٔ فیزیک کوانتوم پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب برتری کوانتومی

«یکی از کسانی که از این چالش خبردار شده بود، آندریاس مرشین از دانشگاه MIT بود. او از توانایی جادویی سگ‌ها در شناسایی انواع بیماری‌ها و کسالت‌ها شگفت‌زده بود. او نخستین‌بار وقتی که آشکارسازی سرطان مثانه را مطالعه می‌کرد، به این پرسش علاقه‌مند شده بود. یکی از سگ‌ها در شناسایی سرطان بیمار خاصی پافشاری می‌کرد، هر چند که نتیجهٔ آزمایش‌های متعدد این فرد این بود که او سرطان ندارد. چیزی می‌بایست خطا بوده باشد. این سگ هرگز از تصمیم‌اش کوتاه نیامد. دست‌آخر این بیمار پذیرفت که دوباره آزمایش بدهد و معلوم شد که او در مراحل آغازین سرطان مثانه قرار دارد که قبلاً در آزمایش‌های استاندارد تشخیص داده نشده بود.

مرشین می‌خواست این موفقیت چشمگیر را بازسازی کند و هدف‌اش این بود که نوعی «نانودماغ» متشکل از میکروحسگرهایی بسازد که بتوانند سرطان‌ها و بیماری‌های دیگر را شناسایی کنند و آنگاه از طریق گوشی موبایل بیمار به وی هشدار دهد. امروزه دانشمندان دانشگاه MIT و دانشگاه جان هاپکینز میکروحسگرهایی ساخته‌اند که ۲۰۰ مرتبه حساس‌تر از دماغ سگ هستند.

لیکن در حال حاضر که این تکنولوژی مراحل آزمایشگاهی‌اش را می‌گذارند، هزینهٔ تجزیه و تحلیل هر نمونهٔ ادراری برای شناسایی سرطان در حدود ۱۰۰۰ دلار است. مرشین هم‌چنان در آرزوی روزی است که این تکنولوژی نیز بتواند مثل دوربین روی گوشی‌های موبایل فراگیر شود. از آنجا که حجم عظیمی از داده‌ها می‌تواند از صدها میلیون گوشی موبایل و حسگر سرازیر شود، تنها کامپیوترهای کوانتومی قادر خواهند بود این گنجینه‌های باارزش داده‌ای را پردازش کنند. آنگاه می‌توان برای تجزیه و تحلیل این سیگنال‌ها از هوش مصنوعی استفاده کرد، مکان نشانه‌های سرطانی را تعیین کرد، و این اطلاعات را سال‌ها قبل از این که غده‌ای شکل بگیرد، برای بیماران فرستاد.

در آینده، چه‌بسا راه‌های بی‌دردسر و بی‌سروصدای زیادی برای شناسایی سرطان، قبل از این که به تهدید جدی تبدیل شود، وجود خواهند داشت. نمونه‌برداری از مایعات بدن و آشکارسازهای بو شاید بتوانند داده‌های‌شان را به کامپیوترهای کوانتومی بفرستند که قادرند انواع مختلف سرطان را شناسایی کنند. در واقع، واژهٔ «غده» چه‌بسا از واژگان زبان‌ها حذف شود، آن‌گونه که ما دیگر از «حجامت» یا «زالوها» حرف نمی‌رنیم.

حال چه باید کرد اگر سرطان شکل گرفته باشد؟ آیا پس از پخش شدن سرطان، کامپیوترهای کوانتومی می‌توانند به ما کمک کنند تا آن را درمان کنیم؟»