کتاب ادبیات تطبیقی

کتاب «ادبیات تطبیقی» نوشتۀ طه ندا و ترجمۀ هادی نظری منظم است و  نشر نی آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب ادبیات تطبیقی

ادبیات‌تطبیقی یکی از انواع پژوهش‌های ادبی جدید است. ویلمن، منتقد معروف فرانسوی کسی بود که برای اولین‌بار اصطلاح ادبیات‌تطبیقی را به کاربرد و بعد از او سنت بوو آن را رواج داد؛ اما نکتهٔ مهم اینجا است که ادب تطبیقی موردنظر آن‌ها روش علمی مشخصی نداشت و محدود به مقایسۀ آثار ملل مختلف می‌شد. اصول و روش‌های علمی به‌تدریج به آن اضافه شد.

ادبیات‌تطبیقی از غرب آغاز شده است و در ادبیات‌معاصر عرب، فخری ابوسعود اولین کسی بود که در زمینۀ ادبیات‌تطبیقی تلاش کرد و در چندین مقاله آثار عربی و انگلیسی را با هم مقایسه کرده و به بررسی شباهت‌ها و تفاوت‌های آن‌ها پرداخت؛ ولی او هم روابط تاریخی آثار را نادیده گرفت. از سال ۱۹۳۸ ادبیات‌تطبیقی به‌طورجدی موردتوجه قرار گرفت. در ۵۰ سال اخیر کتاب‌های زیادی در این حوزه به چاپ رسید که یکی از آن‌ها ترجمۀ کتاب الادب المقارن است که هادی نظری منظم آن را با زبانی روان ترجمه کرده و در اختیار علاقه‌مندان به حوزۀ ادبیات‌تطبیقی قرار داده است.

در میان ملت‌های جهان، مجموعۀ ملت‌های اسلامی مانند عرب‌ها، ایرانیان و اقوام ترک بیشترین ارتباط و تأثیر را بر یکدیگر داشته‌اند. طه ندا در کتاب ادبیات‌تطبیقی به بررسی ادبی دربارۀ آنان و رابطۀ مستحکم ادبیات ملل اسلامی با یکدیگر می‌پردازد.

 کتاب ادبیات‌تطبیقی در ۷ فصل تنظیم شده است. عناوین فصل‌ها عبارت است از: «فصل اول: ادب چیست؟»، «فصل دوم: جریان‌های لغوی»، «فصل سوم: به سوی ادبیات تطبیقی اسلامی»، «فصل چهارم: جریان‌های ادبی»، «فصل پنجم: رویدادهای تاریخی و پدیده‌های اجتماعی»، «فصل ششم: قال‌های شعر» و «فصل هفتم: تأثیر ادبیات و زبان‌های اسلامی بر اروپا»

خواندن کتاب ادبیات تطبیقی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دانشجویان و پژوهشگران حوزۀ ادبیات تطبیقی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ادبیات تطبیقی

«به عقیدۀ من، ادب یعنی اثرگذاری یا هر تأثیری که از رهگذر زان پدیدار می‌شود. بین ادیب و خواننده ارتباطی است. ادیب اثرگذار و خواننده اثرپذیر است و ادب همان تأثیری است که از ادیب به خواننده انتقال می‌یابد. اثرگذاری جنبه‌های گوناگونی دارد، مثلاً ممکن است شیفتگی خواننده به شیوع بیان یا اسلوب نویسنده و یا به توانایی وی در وصف و تحلیل باشد. حتی گاه ممکن است. تأثیر عبارت در سست کردن اندیشه‌ها و عقایدی باشد که در ذهن خواننده استقراریافته است و سرانجام چنان کند که وی از اندیشه‌ها و تصورات خود رو برتابد.»