کتاب آینده کهن

کتاب آینده کهن نوشتهٔ آرمان آرین است. انتشارات پرتقال این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. در این اثر با الهام از متون دینی، بخشی از حقایق هستی و زندگی پیامبران را در قالب یک داستان حماسی و بلند روایت کرده است.

درباره کتاب آینده کهن 

کتاب آینده کهن روایتی از زندگی شاهزاده‌ای جوان است که در ۱۶سالگی و پس از مرگ پدرش، به مقام سلطنت می‌رسد. این پادشاه جوان، اداره‌ٔ کشور را به درباریان و وزرای معتمدش می‌سپارد و وقتش را در خوشی‌ها و جشن‌های فراوان می‌گذراند. هر سال در یک روز مشخص، برخی از مردم شهر به دیدن پادشاه می‌آیند و از او برای زندگی شادی که دارند تشکر می‌کنند، اما در پنجمین سال و قبل از اینکه خورشید غروب کند، پادشاه صدای فریاد مردی را می‌شنود که از او درخواست کمک می‌کنند و پیش از آنکه پادشاه صاحبِ صدا را پیدا کند، توسط وزیرانش به داخل کاخ برده می‌شود. این مسئله باعث می‌شود پادشاه تصمیم بگیرد در لباس مبدل وارد شهر شود تا با چشمان خود وضعیت زندگی مردم را از نزدیک ببیند. باقی داستان چه می‌شود؟ بخوانید تا بدانید. آرمان آرین کتاب «آینده‌ٔ کهن» را در سه دفتر نوشته است که عبارت‌اند از «دفتر یکم: روایت شب نخست»، «دفتر دوم: روایت شب دوم» و «دفتر سوم: روایت شب واپسین».

خواندن کتاب آینده کهن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به همهٔ نوجوانان و علاقه‌مندان به داستان‌های فانتزی و اسطوره‌های مذهبی پیشنهاد می‌کنیم.

درباره آرمان آرین

آرمان آرین زادهٔ ۱۰ آبان ۱۳۶۰ در تهران و بزرگ‌شدهٔ شاهرود، سوادکوه و تهران است. او فارغ‌التحصیل رشتهٔ سینما از دانشگاه هنر است و بیش از ۳۵ جلد کتاب منتشرشده دارد که برخی از آن‌ها جایزهٔ کتاب سال، «مهرگان ادب»، شورای کتاب کودک، «پایور»، «لاک‌پشت پرنده»، «کلاغ سفید» مونیخ و «IBBY» دانمارک را برایش به ارمغان آورده‌اند. نوشتن کار تمام‌وقت او است و در زمینهٔ نگارش رمان، فیلم‌نامه، پویانمایی، پژوهش‌های علوم انسانی، بازی‌نامهٔ رایانه‌ای و مقالات گوناگون فعالیت داشته است. او فکر می‌کند کارهای ناکرده در ادبیات معاصر سرزمینش بسیارند و همین‌طور ارتباط میان نسل‌ها با هنرهای ایرانی آنچنان که باید، برقرار نیست؛ به همین دلیل نخستین رمان شاهنامه و نخستین رمان اوستا را برای هم‌نسلان خویش نوشته و فعالیت‌هایش را بر بازاندیشی و تأمل در عرصه‌های پهناور تاریخ، اسطوره، دین، عرفان و هنر ایرانی متمرکز کرده است. «آیندهٔ کهن» یکی از همین تلاش‌ها است: رمانی بر پایهٔ قرآن حکیم برای نخستین‌بار. از دیگر آثار او می‌توان به سه‌گانهٔ «پارسیان و من»، سه‌گانهٔ «اشوزدنگهه»، مجموعهٔ ۲۴جلدی «شاهنامگ» و پنجگانهٔ «پتش خوارگر» اشاره کرد؛ همچنین داستان‌های بلند او عبارت است از «رؤیای باغ سپید»، «تاریک روشنا»، «افسون‌نامه» و «کابوس باغ سیاه». مجموعهٔ «پارسیان و من» که بازآفرینی از شاهنامهٔ فردوسی است، نخستین رمان خیال‌پردازی ایرانی است که بر اساس اسطوره‌ها و تاریخ ایران نوشته شده است.

بخشی از کتاب آینده کهن

«خالد نبی دمی ایستاد و سر به تأیید جنباند و گفت: «به دور از مردمان، آخرین روزهای عمرم را با امیدواری بسیار سپری خواهم کرد. بر فراز این کوه بلند که کوهِ خدایش می‌خوانند و بر فراز این دشت‌های بی‌پایان که در سرزمین هیرکان تا شهر گرگان و دریای مازندران گسترده شده است. تو آغُلت را پای همین کوه برپا کن. ما نیز بر سر آن بلندی خیمه خواهیم زد.»

و تا پیش از رسیدن شب چنان شد که خواسته بود و بعد همگی پس از آن‌همه درگیری و فرار و اضطراب سرانجام در پس آن کوه‌های بلند و دشت‌های فراخ اندکی آرام گرفتند. گرچه خالد می‌دانست که مردمانِ راه خداوند، هرگز روی آسایش را نخواهند دید و در میان آن‌همه بت‌پرست و بددین، سخت‌ترین روزگاران را تجربه خواهند کرد؛ چنان‌که بر خود او نیز چنان رفته بود.

و باز پولس را به یاد آورد که در دمشق دیگرگون شده بود و ناگاه بر سر تجربه‌ای که تنها خود او آن را با جان و دل درک می‌کرد، از بزرگ‌ترین دشمن مسیحیان به برترین دوست و مبلّغ آنان بدل شده بود!

پس این بار شهربه‌شهر به راه افتاد و مردمان را به آیین مسیح دعوت کرد. او نخستین کلیساهای جهان را در شهرهای گرد دریای مدیترانه از آسیا تا اروپا و از کِرِت تا یونان و رُم و... به پا کرد. نیمی از عمرش را در زندان و نیم دیگر را به تبلیغ مخفیانه در سفر و خطر گذراند، اما لحظه‌ای در کارش سست نشد و آرام نگرفت. سرانجام در کهن‌سالی، گرفتار رومیان بت‌پرست شد و پس از مدت‌ها زندگی در سیاه‌چال، به صلیب آویخته شد.

گرچه بعدها بسیاری از دین‌داران پس از او، وی را به تحریف آیین راستین مسیح و وارد کردن اندیشه‌های یونانی و رُمی به دین عیسی متهم کردند، ولی بسیاری دیگر نیز او را مقدس پنداشتند و اندیشه‌های او را همان دین راستین فرض کردند. اما خالد نه از این دسته بود و نه از آن دسته؛ او نیز همچون بارنابا ـ حواری وفادار و کاتب مسیح ـ می‌اندیشید که پولس مانند باقی بزرگان تاریخ، هم دستاوردهای بزرگی را رقم زد و هم برخی اشتباهات بزرگ داشت؛ و البته نقش کشیشان و شاگردان بعدی پولس، که اندیشه‌های او را آلودند و بر تحریف‌ها دامن زدند، از یاد نرفتنی بود! همچو باقی روحانیون دیگر ادیان که جز اندکی، کاری جز تخریب ریشه‌های حق و برجای گذاشتن تفاله‌ای به‌جای اصل نداشتند! همچو کاهنان موسی که در زمان رسول بعدی، چیزی جز مترسکی به نام دین بر جای نگذاشته بودند و اینک، همچو کشیشان دین مسیح که با رسمی شدن و حکومتی شدن دین عیسی برای خود کاخ‌ها می‌افراشتند و نام آن رسول پاک را آلوده می‌کردند.

خالد اما تن به هواوهوس کشیشان نسپرده بود. سفر کردن در شهرها و تبلیغ دین عیسی مسیح، بنده و فرستادهٔ خداوند یکتا را انتخاب کرده بود و در شهرهای اعراب رفت‌وآمد می‌کرد. مردم را به دین فرامی‌خواند و در برابر زورگویان می‌ایستاد.»