کتاب سرزمین نوچ

کتاب «سرزمین نوچ» نوشتۀ کیوان ارزاقی است و نشر افق آن را منتشر کرده است. سرزمین نوچ روایت‌گر زندگی زوج جوانی است که به آمریکا مهاجرت کرده‌اند. 

درباره کتاب سرزمین نوچ

داستان با بغض و اشک‌های خداحافظی در فرودگاه آغاز می‌شود. آرش و صنم زوج جوانی هستند که تصمیم به مهاجرت گرفتند. آن‌ها بعد از پروازی طولانی به دالاس می‌رسند. آن‌ها قرار است بعد از مدت‌ها دوستانشان را ببینند و از این بابت خوشحال و ذوق‌زده‌ هستند به‌خصوص آرش که همیشه منتظر این لحظه و ملحق‌شدن به دوستان قدیمی‌اش بود و این شروع قصۀ مهاجرت و فرازونشیب‌های زندگی این زوج عاشق در آمریکا است.

مهاجرت یک واقعیت پیچیده و یکی از مسائل روز جامعۀ ایرانی است. کیوان ارزاقی با زبانی ساده و روان به این موضوع پرداخته است. داستان روایتی خطی دارد و از زبان مرد داستان به شیوۀ اول‌شخص روایت می‌شود. نویسنده می‌خواهد از طریق شخصیت مرد گوشه‌ای از واقعیت‌های زندگی خارج مرزها را نشان دهد. حقایق و لایه‌های پنهانی که شاید هم از دید مردمی که در کشورشان زندگی می‌کنند و هم کسانی که تصمیم به مهاجرت دارند پنهان است. شخصیت‌پردازی داستان به‌گونه‌ای است که خواننده از آغاز تا پایان سیر تحول شخصیت آرش و صنم را دنبال می‌کند. آرش که در ابتدا به آینده در خارج از مرزها امیدوار است با ورود به آمریکا پذیرش کمتری نسبت به فرهنگ و قوانین حاکم بر آن سرزمین نشان می‌دهد.

دنیای امروز به مدد مهاجرت‌ها، رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی به جهان فراملیتی تبدیل شده و هویت و فرهنگ هیبریدی ایجاد کرده است. بسیاری از کسانی که مثل آرش و صنم برای زندگی بهتر و تحقق رؤیاهایشان مهاجرت می‌کنند درگیر همین مسئلۀ پذیرش یا عدم‌پذیرش می‌شوند. کسی مثل شخصیت آرش پیوسته با خاطرات گذشته و یادآوری وطن زندگی می‌کند. او متحول و حتی بیمار می‌شود و این مسئله در مورد شخصیت صنم برعکس است و هرچه می‌گذرد او برای ماندن مصمم‌تر می‌شود. رمان خوش‌خوان سرزمین نوچ این امکان را به خواننده می‌دهد که از دریچۀ زندگی این ۲ شخصیت به پدیدۀ مهاجرت بنگرند.

خواندن کتاب سرزمین نوچ را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی، رمان‌های فارسی و کسانی که به مسئلۀ مهاجرت علاقه دارند پیشنهاد می‌کنیم.

درباره کیوان ارزاقی

نویسندۀ جوان ایرانی کتاب‌های متعددی را تاکنون به چاپ رسانده است. کتاب «سرزمین نوچ» اولین اثر کیوان ارزاقی است که او را به جامعۀ ادبی و کتاب‌خوان ایران معرفی کرد و با استقبال فراوانی هم رو‌به‌رو شد. او با نوشتن داستان «تاریک همچون دل‌سیاه شب» نفر اول جایزۀ ادبی «هزار و یک شب» شد. از دیگر آثار او می‌توان به «سنگ، سیم آخر»، «شورآب» و «زندگی منفی یک» اشاره کرد.

بخشی از کتاب سرزمین نوچ

«از خط زردرنگ رد می‌شویم. جلوی باجه، با اضطراب Hello می‌گویم و مثل بچه‌ای که تکالیفش را انجام نداده، ساکت می‌ایستم. افسر پلیس، لباس سرمه‌ای به تن دارد. کلتی به کمرش بسته و بی‌سیم کوچکی هم به یقهٔ پیراهنش آویزان است. ابهت پلیس آمریکا را که سال‌ها در فیلم‌های سینمایی دیده بودم، خلاصه شده در همین افسر جوان. با خوشرویی حال‌واحوالی می‌کند و سؤالاتی می‌پرسد که صنم جواب می‌دهد. پاکت مدارک را باز می‌کند و همزمان با پرسیدن سؤالات، اطلاعات را نیز در کامپیوتر ثبت می‌کند. صحبت‌های بین افسر پلیس و صنم طولانی‌تر از مسافر قبلی است. ساعت را نگاه می‌کنم. ۱۱:۱۸. هنوز به وقت تهران است. دستم را توی جیب می‌کنم تا صنم نبیند. حال و حوصلهٔ شنیدن درس‌های مدیریتی «راه‌های انطباق با محیط زیست جدید» را ندارم. هر چند دقیقه، پلیس نگاهی به من می‌اندازد و به صحبتش ادامه می‌دهد. انگار می‌خواهد خیالش راحت شود که همان‌جا ایستاده‌ام.‌ وقتی می‌بینم برخورد خوب و راحتی دارد، استرسم کم می‌شود. صنم هم بدون دلهره به سؤالات پلیس جواب می‌دهد. افسر پلیس بدون غرولند کارها را با دقت و حوصله انجام می‌دهد. به خودم جرئت می‌دهم و هربار نگاهم می‌کند، لبخندی تحویلش می‌دهم. فقط دعا می‌کنم که یک وقت هوس سؤال کردن از من به سرش نزند. در حال وارد کردن اطلاعات در کامپیوتر است که به آرامی زیر گوش صنم می‌گویم: «حرف حسابش چیه؟»