کتاب مادران سمی و آسیب های وارد به دختران

کتاب مادران سمی و آسیب های وارد به دختران نوشتهٔ سوزان فوروارد و ترجمهٔ مینا فتحی است و انتشارات لیوسا آن را منتشر کرده است. این کتاب راهنمای کاربردی برای کمک به دخترانی است که در دامان مادری خودشیفته، منفعل، افسرده، سلطه‌جو، کمال‌طلب، متوقع یا... پرورش یافته‌اند.

درباره کتاب مادران سمی و آسیب های وارد به دختران

دختران معمولا از مادرشان شکایت نمی‌کنند تا مبادا از جانب دیگران مورد قضاوت، شماتت یا نصیحت قرار گیرند و به قدرنشناسی متهم شوند. اما برخلاف باور رایج، بهشت زیر پای همهٔ مادران نیست. صرفا فرزندآوری هیچ زنی را یک‌شبه به مادری دانا و شایسته تبدیل نمی‌کند. مطب روان‌درمانگران مملو از مراجعانی است که به‌شدت از جانب مادر خود آسیب روحی یا جسمی دیده‌اند.

سوزان فوروارد در کتاب مادران سمی با ذکر مثال‌هایی واقعی به تحلیل و شناخت مادرانی می‌پردازد که به شیوه‌های مختلف به فرزندشان آسیب می‌رسانند و راه حل‌هایی کاربردی و عملی را که در مطب به بیمارانش ارائه می‌دهد، با خوانندگانش در میان می‌گذارد.

فصل‌های این کتاب از این قرار است:

بخش اول: تشخیص زخم‌های ناشی از بی‌مهری مادر

تابوی منع زیر سؤال بردن عشق مادرانه

مادران به‌شدت خودشیفته

مادران کنه و به‌شدت وابسته

مادران سلطه‌جو

مادرانی که خود به مادر نیاز دارند

مادری که نادیده می‌گیرد، لو می‌دهد، و پایمال می‌کند

بخش دوم: درمان زخم‌های ناشی از عملکرد مادران بی‌مهر

آخرین بخش این سناریو: ارتباط با مادری خوب

خواندن کتاب مادران سمی و آسیب های وارد به دختران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به همهٔ دختران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مادران سمی و آسیب های وارد به دختران

«احتمالا بسیاری از ما به‌اشتباه تصور می‌کنیم در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که به‌واسطهٔ پیشرفت‌های علم روان‌شناسی بسیاری از مسائل مربوط به روان و روابط بین فردی کشف و حل شده است، درحالی‌که ما هنوز حتی نتوانسته‌ایم خود را از بسیاری از باورهای افسانه‌ای و اساطیری دربارهٔ مفاهیمی حقیقی و جدی نظیر مادر و مقدس بودن مادر برهانیم؛ این باور مادر را موجودی تعریف می‌کند که صرفاً به‌واسطهٔ باردار شدن و فرزندآوری، خودبه‌خود دارای خصائل و ویژگی‌های مورد انتظار از هر مادری است، نظیر توانایی عشق ورزیدن، مهربانی، حمایت و ایجاد امنیت. ولی باید بگوییم که این تعریف کلی از مادر می‌تواند سرپوشی غیرعادلانه بر آن دسته از مادران بی‌مهری بگذارد که از چنین خصائلی برخوردار نیستند؛ مادرانی که برای‌شان اهمیتی ندارد همسر، دیگر اعضای خانواده و جامعه رفتارهای آنها را مورد انتقاد قرار دهد یا آنها را موشکافی کند.

در اغلب جوامع طوری مادران را مورد ستایش و پرستش قرار می‌دهند که گویی تنها به صرف زاییدن و به دنیا آوردن یک نوزاد، تمام خصائل مادرانه در او پدیدار می‌شود، در صورتی که چنین باوری عینیت ندارد. در اصل هیچ عصای جادویی وجود ندارد که به آنی «غریزهٔ مادری» را در فرد به‌وجود بیاورد و با یک حرکت زنی را، به‌خصوص زنی مشکل‌دار را، در حالت عشق عمیق نسبت به فرزندش قرار دهد و او را از نیازهای عاطفی و روانی بچه آگاه کند و آن‌طور که هر بچه‌ای آرزویش را دارد، او را بپروراند. در باور رهروان مکتب فروید، مادر مسئول و مقصر همهٔ کم‌وکاستی‌ها و ضعف‌ها و مشکلات فرزند است، اما درعین‌حال در همین مکتب تمایلی شدید به این باور وجود دارد که نقش مادر خودبه‌خود معنای همان عشق سالم مادرانه را می‌دهد.

باور گسترده درمورد مقدس بودن مادر به‌قدری قوی است که حتی اگر مادرتان بی‌مهر، پرخاشگر یا آسیب‌رسان بوده باشد و اکنون تلاش کنید تا حقایقی از کارهایی را که او با شما کرده است مطرح کنید ـ رفتارهایی که واقعاً با شما کرده ـ بی‌بروبرگرد از جانب اطرافیانتان و حتی خود مادرتان با دیواری از مقاومت روبه‌رو خواهید شد، گویی حکم بر این است که همه تلاش کنند تا به هر قیمت صرفاً از مادران دفاع کنند و به‌عبارتی سروته قضیه را هم بیاورند تامبادا کلمهٔ مادر خدشه‌دار شود.»