کتاب بچه ها ارزشش را دارند

کتاب بچه ها ارزشش را دارند نوشتهٔ باربارا کلوروسو و ترجمهٔ مهین خالصی و ویراستهٔ محبوبه یزدان صفت است. انتشارات نسل نواندیش این کتاب را منتشر کرده است. با مطالعهٔ این اثر می‌تونید نظم و انضباط درونی را به فرزند خود آموزش دهید.

درباره کتاب بچه ها ارزشش را دارند

کتاب بچه ها ارزشش را دارند که ۱۶ فصل دارد، کمک می‌کند بتوانید به بچه‌های خود انضباط درونی را آموزش بدهید. این کتاب بیشتر به رویکردی برای تربیت فرزند پرداخته است؛ نه ردیف‌کردن مجموعه‌ای از شیوه‌های گوناگون تربیتی. نویسنده معتقد است که صرف اینکه باور داشته باشیم بچه‌ها ارزشش را دارند و به‌گونه‌ای با آن‌ها رفتار کنیم که دوست داریم با خودمان رفتار کنند، طوری که خدشه‌ای به عزت‌نفس آن‌ها و خود ما وارد نشود، به‌خودی‌خود ابزار خاصی محسوب نمی‌شود؛ بلکه همهٔ این موارد نگرش و شرایطی را به وجود می‌آورد که ما را یاری می‌دهند به فرزندانمان کمک کنم حس خویشتنداری را در خود تقویت کنند. با آرای باربارا کلوروسو همراه شوید.

خواندن کتاب بچه ها ارزشش را دارند را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به والدین، پدرها و مادرها پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب بچه ها ارزشش را دارند

«بچه‌ها دعوا می‌کنند. دفعهٔ دیگر که مشغول دعوا شدند، نفس عمیقی بکشید و به خود بگویید: «این‌ها طبیعی هستند.» درگیری و دعوا امری اجتناب‌ناپذیر است و مثل خوردن و خوابیدن و پرداخت مالیات، بخشی از زندگی است. درد و ناراحتی همراه با آن هم همین‌طور است. اگر رفتار شما در مواجهه با درگیری و اختلاف، به‌طور مستقیم و خلاقانه باشد، می‌توانید آن را رفع کنید و از درد آن بکاهید. شاید باور کردنش سخت باشد که درگیری می‌تواند به فرصتی برای رشد تبدیل شود.

بچه‌ها دعوا می‌کنند و تقریباً هر پدر یا مادری در دنیا آرزو می‌کند بچه‌ها دعوا نمی‌کردند. از آنجا که تصور هیچ‌کس از دعوا و درگیری داشتن اوقات خوش نیست (حداقل تصور هر کسی که به‌عنوان شریک زندگی می‌خواهید، نیست)، منطقی است که همه تمایل دارند از آن اجتناب کنند. اما اگر این اجتناب طولانی شود، می‌تواند خطرناک باشد. بچه‌هایی که دعوا نمی‌کنند، بچه‌هایی که از دعوا اجتناب می‌کنند یا همیشه تسلیم می‌شوند، در بزرگسالی افرادی منفعل یا افرادی سرشار از خشم و غضب فروخورده می‌شوند. بزرگسالان منفعل به احتمال زیاد همه نوع بدرفتاری را بی‌جواب می‌گذارند و به روی خود نمی‌آورند، خواه استثمار و بهره‌کشی دولت باشد خواه بدقولی مکانیک اتومبیل محله. این نوع افراد نمی‌توانند همسران مناسبی برای زندگی باشند. اگر شما همین الان با فردی زندگی می‌کنید که از روبه‌رو شدن خودداری می‌کند، از درگیری و کشمکش پرهیز می‌کند یا امیدوار است خودبه‌خود برطرف خواهد شد، منظور من را به‌خوبی درک می‌کنید. اشخاص آکنده از غیض و غضب فروخورده، خصومت خود را به‌شکل رفتارهای خشونت‌آمیز علیه دیگران به بیرون یا علیه خودشان به درون، هدایت می‌کنند.

این‌که بدانید چگونه با دعوا و ناسازگاری مواجه شوید فراتر از مسئلهٔ ایجاد صلح و آرامش در خانه است؛ مهم این است که نگرشی مسالمت‌آمیز در خود و فرزندانمان ایجاد کنیم تا بتوانیم جوّی آرام در خانه‌مان به‌وجود بیاوریم. و متأسفانه این آگاهی و دانش به‌طور طبیعی به‌دست نمی‌آید. بچه‌ها با این علم که چگونه با دعوا مواجه شوند به دنیا نمی‌آیند. این نوعی مهارت است که باید فرا گرفته شود و سرانجام به‌طریقی فرا گرفته خواهد شد. اگر مراقبت آگاهانه و عاقلانهٔ والدین نباشد، بچه‌ها به احتمال زیاد خشونت و پرخاشگری یا رخوت و طفره‌روی را در پیش خواهند گرفت. باید به بچه‌ها آموخت چگونه وارد درگیری شوند و بدون خشونت، به‌نحوی سازنده، مبتکرانه و مسئولانه به آن خاتمه دهند.»