کتاب مکتب تفکیک

کتاب مکتب تفکیک نوشتۀ محمدحسن وکیلی است. این کتاب را انتشارات کانون اندیشه جوان منتشر کرده است.

درباره کتاب مکتب تفکیک

در کتاب مکتب تفکیک از کتب گذشته - به‌ویژه «بنیان مرصوص» تألیف حجت‌الاسلام‌والمسلمین مظفری - استفاده و تلاش شده است مهم‌ترین نکات آن کتاب، آورده شود.

کتاب حاضر ۶ فصل دارد. فصل اول تاریخچۀ مکتب تفکیک است. در این فصل از پیشینهٔ فلسفه ستیزی در خراسان، تاریخ مؤسس این مکتب و پیروان او و عوامل شکل‌گیری و رواج آن بحث شده است.

فصل دوم و سوم: روش‌شناسی مکتب تفکیک است. در این دو فصل رویکردهای گوناگون این مکتب در ارزش نقل، عقل و شهود بررسی و نقد شده است. در فصل سوم به اعتراض‌های عقلی تفکیک بر روش‌شناسی فلسفی نیز پاسخ داده شده است.

فصل چهارم: گزارش و نقد آرای تفکیکیان در خداشناسی و جهان‌شناسی و انسان‌شناسی و معادشناسی است.

فصل پنجم: بررسی نقدهای تفکیکیان بر فلسفه و عرفان است. در این فصل، در دو بخش، نقدهای روایی و تاریخی مکتب تفکیک روش فلسفی و عرفانی بیان و نقد و بررسی شده است.

فصل ششم: نتایج و آثار مکتب تفکیک است. در این فصل آثار اجتماعی مثبت و منفی جریان تفکیک به‌صورت گذرا بیان شده است.

مکتب تفکیک هم با فلسفه و هم با عرفان مخالف است؛ ولی این کتاب بیشتر به نقدهای آن بر فلسفه پرداخته است؛ زیرا بنای کتاب بر اختصار است و بررسی نقدهای این مکتب بر عرفان غالباً نیازمند معلومات تخصصی است.

خواندن کتاب مکتب تفکیک را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندانه کتاب‌های فلسفه می‌توانند از مخاطبان این کتاب باشند.

درباره محمدحسن وکیلی

محمدحسن وکیلی در سال ۱۳۵۹ در تهران متولد شد. شش‌سالگی در مشهد وارد کلاس سوم دبستان و در نه سالگی وارد مدرسه راهنمایی تیزهوشان شد تا پس از اتمام دورۀ راهنمایی در دوازده‌سالگی وارد حوزۀ علمیه شود.

بالاخره در سن دوازده‌سالگی پس از آشنایی با مکتب تربیتی «مرحوم علامه حسینی طهرانی قدس‌سره»، علاقۀ شدیدی برای ورود به حوزۀ علمیه داشت. علی‌رغم مخالفت همۀ نزدیکان درنهایت برای این جهت به محضر «مرحوم علامه» رفت و با تقاضای ایشان از خانواده محمدحسن، رضایت لازم شکل گرفت و بدین ترتیب وارد حوزه شد.

محمدحسن وکیلی دروس ادبیات و منطق را نزد «آیت‌الله حجت هاشمی» و برخی از افاضل حوزه سپری کرد. او هم اکنون از اساتید سرشناس و بارز مباحث اعتقادی در حوزۀ خراسان بزرگ است.

بخشی از کتاب مکتب تفکیک

«۱. پیشینه مخالفت با فلسفه در حوزهٔ خراسان

از دیرباز، مشهد مهد مبارزه با فلسفه و عرفان بوده و بسیاری از فضلای شهر تحت‌تأثیر اخباری‌گری از عصر مرحوم شیخ حر عاملی بوده‌اند. مشهدمقدس از شهرهایی است که در قرن یازدهم و آغاز نهضت مبارزه با عرفان پایگاه مبارزه شمرده می‌شده و شاهد درگیری‌هایی میان موافقان و مخالفان بوده است و این گرایش‌های اخباری موجب ضعف شدید علوم عقلی و عرفان در حوزۀ خراسان - به‌ویژه پس از عصر صفویه شد.

لذا در میان عالمان شهر مشهد در چند قرن اخیر فیلسوف نامداری دیده نمی‌شود و اندک مدرسان فلسفه نیز مهجور و منزوی بوده‌اند!

در زمان ورود میرزای اصفهانی به مشهد (حدود سال ۱۳۴۰) ملا محمدعلی حاجی فاضل (م ۱۳۴۲ ق)، آقابزرگ حکیم شهیدی (م ۱۳۵۵ ق) و شیخ اسدالله یزدی (م ۱۳۴۲ ق) از مدرسان مهم فلسفه بودند که بر اثر وجود ایشان، مشهد، مرکز تدریس فلسفه به شمار می‌رفت و طلاب برای تحصیل فلسفه به آنجا می‌آمدند و تدریس فلسفه در این دوره علنی شد، خلاف انتظارات این مباحث در حوزه رواج نیافت.»