کتاب عشق خدا؛ چرا و چگونه؟

کتاب عشق خدا؛ چرا و چگونه؟ به قلم محمدحسن وکیلی به بررسی اهمیت عشق و محبت به خداوند و راه‌های رسیدن به این مقام معنوی می‌پردازد. این اثر توسط مؤسسهٔ خدمات مشاوره‌ای و پژوهش‌های اجتماعی آستان قدس رضوی

منتشر شده است و از زمرهٔ آثار معرفتی و تربیتی در حوزهٔ عرفان اسلامی و تهذیب نفس به‌شمار می‌رود.

درباره کتاب عشق خدا؛ چرا و چگونه؟

نویسنده با استناد به کلام امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام، عشق به خدا را به آتشی توصیف می‌کند که هرچه بر سر راهش باشد شعله‌ور می‌سازد. عشق به خداوند را به‌عنوان زیباترین و شیرین‌ترین حقیقت عالم معرفی می‌کند؛ حقیقتی که به ندرت در زندگی روزمره از آن یاد می‌شود، در حالی که مهم‌ترین کلید حرکت به سوی کمال انسان محسوب می‌شود.

این کتاب به طرح چند پرسش بنیادین می‌پردازد:

چرا باید به دنبال عشق خدا بود؟

چگونه می‌توان این عشق را به دست آورد؟

عشق به خداوند چه آثار و نتایجی به همراه دارد؟

پاسخ به پرسش نخست موضوع این فصل است و دیگر مسائل در فصل‌های بعدی مورد بحث قرار می‌گیرد. نویسنده تأکید دارد که عشق به خداوند با گفتار تنها حاصل نمی‌شود و برای درک این حقیقت باید تجربه‌ای از حضور معنوی را درک کرد، حتی اگر به اندازهٔ ظرفیت یک تشنه در کنار دریای معرفت باشد.

کتاب عشق خدا؛ چرا و چگونه؟ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این اثر برای خوانندگانی که به مطالعات کتاب‌های تصوف و عرفان، فلسفهٔ اخلاق، و تعالی روحی علاقه‌مندند، مناسب است.

بخشی از کتاب عشق خدا؛ چرا و چگونه؟

«مردم دنیا که عموماً به دنبال مال و شهرت و مقام و لذّت‌های دنیوی هستند. عموم متدیّنین هم که به دنبال آخرت هستند، در واقع به دنبال رسیدن به نعمت‌های بهشت و یا فرار از عذاب‌های جهنّم می‌باشند؛ حداکثر این است که قلبشان را به قلب ائمه علیهم‌السّلام متّصل کرده و یک رابطهٔ عاطفی و همراه با محبّت با اهل‌بیت علیهم‌السّلام و حجّت خدا برقرار می‌کنند. مثلاً با شنیدن نام حضرت سیدالشهداء علیه‌السّلام، قلبشان به سوی آن حضرت پر کشیده و اشکشان سرازیر می شود و دلتنگ ایشان می‌شوند.

اما واقعیّت امر این است که در بین ما کمتر کسی پیدا می‌شود که برای خدا و به عشق او اشک بریزد و در فراق خداوند متعال بسوزد و گریه کند. اصلاً وقتی از فراق خداوند صحبت می‌شود، می‌گوییم مگر خدا هم فراق دارد؟ مگر خدا کجاست که ما بخواهیم در فراق او بسوزیم؟

ما تصوّری از وصال خدا و احساس دردی از فراق خدا نداشته و اشک و ناله و زاری از دوری خدا و محبّت نسبت به او نداریم. مؤمنینی که موفّق هستند، نیمه‌های شب از خواب برمی‌خیزند و از خوف خدا اشک می‌ریزند ولی کمتر پیش می‌آید که از درد فراق خداوند گریه کنند در حالی که سنّت پیامبر اکرم و اهل‌بیت علیهم‌السّلام این طور بوده که در فراق خدای متعال می‌سوخته و اشک می‌ریختند.

سؤال: محبّت خدا در این عالم چه کاری انجام می‌دهد و چه فایده ای دارد؟

در پاسخ باید گفت هر انسانی بداند یا نداند، در زندگی ذاتاً و فطرتاً در جستجوی لذّت‌بخش‌ترین امور است و به دنبال آرامش و خوشی می‌گردد؛ مسلّماً انس با خداوند و عشق خدا و وصال الهی، شیرین‌ترین و ارزشمندترین چیزی است که هر انسانی در عالم باید به دنبال آن باشد. اگر کسی به آنجا رسید، بهرهٔ خودش را برده و الّا محروم و دست خالی از دنیا می‌رود. البته راه رسیدن به محبّت خدا، راه آسانی نیست؛ این راه، راهِ دشواری است و کسی که می‌خواهد در این مسیر قدم بردارد باید عزم استواری داشته باشد.»