کتاب شناخت اسلام

کتاب شناخت اسلام نوشتهٔ سیدمحمد بهشتی، محمدجواد باهنر و علی گلزاده غفوری است. انتشارات روزنه این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر، را بنیاد نشر آثار و اندیشه‌های شهید آیت‌الله دکتر بهشتی منتشر کرده است. کتاب، به موضوعات مختلفی از نگاه دین اسلام پرداخته است

درباره کتاب شناخت اسلام

کتاب شناخت اسلام، این دین ابراهیمی را از دیدگاه ۳ نفر از شخصیت‌های معاصر ایران بررسی کرده است: سیدمحمد بهشتی، محمدجواد باهنر و علی گلزاده غفوری.

کتاب، به موضوعات مختلفی از نگاه دین اسلام پرداخته است؛ موضوعاتی همچون انفاق، زکات، سهم‌بندی ارث، بیت‌المال، ربا، آب، زمین، مال، برخی مسابقات مانند اسب‌سواری و تیراندازی، جهاد، داوری، حرکت‌ها و قیام‌های مذهب شیعه، خلافت و امامت، رهبری و حکومت، رشد فکری، اجتهاد، اجماع، طلاق و... .

این کتاب، درواقع، مجموعه مباحث کتاب‌های تعلیمات دینی است که بین سال‌های ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۷ هجری شمسی به‌وسیلهٔ گروه کارشناسان کتاب‌های تعلیمات دینی سازمان تألیف کتاب‌های درسی وزارت آموزش و پرورش نوشته شده است.

محمجواد باهنر ملاحظه و تنظیمات نهایی کتاب حاضر را انجام داده است.

خواندن کتاب شناخت اسلام را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به افرادی که مایل‌اند دین اسلام را بیشتر بشناسند، پیشنهاد می‌کنیم.

درباره سیدمحمد بهشتی

سید محمد حسینی بهشتی در ۲ آبان ۱۳۰۷ در اصفهان به دنیا آمد. وی سیاست‌مدار، فقیه، دومین رئیس دیوان عالی کشور پس از انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷، نخستین دبیرکل حزب جمهوری اسلامی و نایب‌رئیس مجلس خبرگان قانون اساسی بود.

گاهی از آیت‌اللّه بهشتی به‌عنوان نظریه‌پرداز ولایت فقیه نام برده می‌شود؛ او از جمله افراد نزدیک به امام خمینی و از هواداران تشکیل حکومت اسلامی در ایران بوده و نقش بسیار مهمی در استقرار جمهوری اسلامی در ایران داشته است.

برخی از آثار مکتوب دکتر بهشتی عبارت‌اند از:

آموزش مواضع، از حزب چه می‌دانیم، اقتصاد اسلامی، اهمیت شیوهٔ تعاون، بانکداری و قوانین مالی اسلام، باید و نبایدها، رسالت دانشگاه و دانشجو، حق و باطل از دیدگاه قرآن، روش برداشت از قرآن، سرود یکتاپرستی، سلسله درس‌های اسلامی - مسئلهٔ مالکیت، سلسله درس‌های اسلامی - شناخت.

سید محمد بهشتی در ۷ تیر۱۳۶۰ در تهران درگذشت.

درباره علی گلزاده غفوری

علی گلزاده غفوری در ۲۵ اردیبهشت ۱۳۰۲ در قزوین به دنیا آمد. وی روحانی، حقوق‌دان، مجتهد، نویسنده، استاد دانشگاه، از روحانیون دورهٔ اول انقلاب، نمایندهٔ استان تهران در مجلس خبرگان قانون اساسی و نمایندهٔ تهران در دورهٔ اول مجلس شورای اسلامی (از نهضت آزادی) بود.

گلزاده غفوری از روحانیون خوشنامی بود که فعالیت‌های سیاسی خود را از زمان محمدرضاشاه پهلوی آغاز کرد. او در نجف درس خوانده و از معدود روحانیونی بود که در سال‌های قبل از انقلاب ۱۳۵۷، در کنار تحصیلات دینی، در رشتهٔ حقوق قضایی نیز به تحصیل پرداخته و دکترای خود را از دانشگاه سوربن در فرانسه دریافت کرده بود؛ گلزاده غفوری به زبان‌های عربی و فرانسه تسلط داشت.

وی، در سال‌های پایانی زندگی خود، از صحنهٔ عمومی کنار رفت.

برخی از آثار گلزادهٔ غفوری عبارت‌اند از:

سرگذشت و شهادت هشتمین امام شیعیان امام رضا علیه السلام، موقعیت زنان در قرآن، انفال یا ثروت‌های عمومی، خطوط اصلی در نظام اقتصادی اسلام، اسلام و اعلامیه جهانی حقوق بشر، نقدی بر لایحه قصاص، نظامات اجتماعی در اسلام، ضرورت بازنگری فقهی و سیر تحول فقاهت و اجتهاد، کوششی در راه تبیین و تفکر در مورد توحید، قضا در اسلام و نظام قضایی منسوب به اسلام، پایه‌های اصلی دعوت اسلام.

علی گلزاده غفوری در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۸۸ در تهران درگذشت.

درباره محمدجواد باهنر

محمدجواد باهنر در ۱۳ شهریور ۱۳۱۲ به دنیا آمد. وی دومین نخست‌وزیر ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ بود که به‌وسیلهٔ اعضای سازمان مجاهدین خلق ترور شد.

باهنر فوق‌لیسانس علوم تربیتی و دکترای الهیات خود را از دانشگاه تهران دریافت کرده بود. او، پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، به حرفهٔ معلمی روی آورد و در دوران پهلوی به تدوین کتاب‌های درسیِ دینی و قرآن پرداخت.

باهنر را می‌توان از نخستین تدوین‌گران و نویسندگان کتاب‌های مذهبی مدارس ایران، پیش و پس از انقلاب اسلامی دانست.

برخی آثار باهنر عبارت‌اند از:

دین‌شناسی تطبیقی، مواضع ما در ولایت و رهبری، گسترش نهضت حسینی، گذرگاه‌های الحاد، انسان و خودسازی، گفتارهای تربیتی، مباحث پیرامون فرهنگ انقلاب اسلامی، سیری در عقاید و اخلاق اسلامی.

 محمدجواد باهنر در تاریخ ۸ شهریور ۱۳۶۰ درگذشت؛ وی به‌همراه رجائی، در انفجار ۸ شهریور ۱۳۶۰ در دفتر نخست‌وزیری کشته شد.

بخش‌هایی از کتاب شناخت اسلام

«پاسداری از حق و عدل و مراقبت بر اجرای عادلانهٔ قانون در بسیاری از موارد مستقیماً از عهدهٔ هر انسان مسلکی متعهد ساخته است ولی در موارد بسیار دیگری انجام این وظیفه به وسیلهٔ هر فرد میسر نیست و به آگاهی‌های بیشتر و تخصصی‌تر و توانایی و تجهیزات نیازمند است. انجام وظیفهٔ خطیر امر به معروف و نهی از منکر در این گونه موارد ایجاد می‌کند که همهٔ مردم دست به دست هم دهند و یک سازمان اجتماعی آگاه و توانا به‌وجود آورند که از آگاهی و قدرت کافی برای انجام وظیفه از جانب مردم برخوردار باشد. در جامعهٔ ایدئولوژیک به سازمانی که از جانب خلق عهده‌دار این وظیفه گردد «حکومت» می‌گویند.»