کتاب سرود یکتاپرستی

کتاب سرود یکتاپرستی نوشتهٔ سیدمحمد بهشتی است. انتشارات روزنه این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر، به موضاعاتی همچون فلسفهٔ نماز، چیستی نماز، تغییر قبله، زبان نماز، نماز وسطی و... پرداخته است.

درباره کتاب سرود یکتاپرستی

کتاب سرود یکتاپرستی مجموعهٔ ۴ گفتار و یک نوشتار از سیدمحمد بهشتی است که در دهٔ ۱۳۴۰ شمسی نوشته و بیان شده بوده است.

این کتاب، پس از پیش‌گفتار دربارهٔ فلسفهٔ نماز توضیحاتی ارائه کرده است؛ تغییر قبله و علل اهمیتِ داشتنِ قبلهٔ واحد برای مسلمانان در دو بخش نوشته شده؛ زبان نماز، نماز وسطی و چیستی نماز از بخش‌های دیگر کتاب دکتر بهشتی هستند.

بخش‌های ابتدایی کتاب حاضر، در جمع‌های گوناگونی به‌صورت سخنرانی ایراد شده بود؛ برای نمونه بخش اول این کتاب در مرکز اسلامی شهری اروپایی ارائه شد. تنها بخشی که به‌صورت مکتوب ارائه شد، بخش آخر کتاب بوده است.

خواندن کتاب سرود یکتاپرستی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به افرادی که مایل هستند دربارهٔ جوانب گوناگون نماز بیشتر بدانند، پیشنهاد می‌کنیم.

درباره سید محمد بهشتی

سید محمد حسینی بهشتی در ۲ آبان ۱۳۰۷ در اصفهان به دنیا آمد. وی سیاست‌مدار، فقیه، دومین رئیس دیوان عالی کشور پس از انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷، نخستین دبیرکل حزب جمهوری اسلامی و نایب‌رئیس مجلس خبرگان قانون اساسی بود.

گاهی از بهشتی به‌عنوان نظریه‌پرداز ولایت فقیه نام برده می‌شود؛ او از جمله افراد نزدیک به امام خمینی و از هواداران تشکیل حکومت اسلامی در ایران بوده و نقش بسیار مهمی در استقرار جمهوری اسلامی در ایران داشته است.

برخی از آثار مکتوب بهشتی عبارت‌اند از:

آموزش مواضع، از حزب چه می‌دانیم، اقتصاد اسلامی، اهمیت شیوهٔ تعاون، بانکداری و قوانین مالی اسلام، باید و نبایدها، رسالت دانشگاه و دانشجو، روش برداشت از قرآن، سرود یکتاپرستی، سلسله درس‌های اسلامی - مسئلهٔ مالکیت، سلسله درس‌های اسلامی - شناخت.

سید محمد بهشتی در ۷ تیر۱۳۶۰ در تهران درگذشت.

بخش‌هایی از کتاب سرود یکتاپرستی

«بسیار شده است که مسلمان و غیر مسلمان درباره نماز می‌پرسند: آخر این دولا و راست شدن، این به خاک افتادن و برخاستن، این کلمات یا آیات را خواندن و گفتن چیست؟ البته، عده‌ای به حکم تربیت اسلامی و عادت به آداب و سنن مسلمانی، باکمال شوق، نیمه شوق، یا گاهی حتی با کسالت ولی به حکم عادت، نماز را می‌خوانند؛ اما غالباً درک درستی از آن ندارند. از این رو، اگر کسی از ایشان بپرسد این چه کاری است که می‌کنید، قادر نیستند پاسخ و شرح مناسبی درباره عمل خود بدهند.»