کتاب فرهنگنامه داستان های متون فارسی؛ جلد دوم

کتاب الکترونیکی «فرهنگنامه داستان های متون فارسی؛ جلد دوم» نوشتهٔ حسن ذوالفقاری و محمد پارسانسب در نشر چشمه چاپ شده است. فرهنگنامۀ داسـتان‌های متون فارسـی نه دایرةالمعارف به معنی رایج کلمه اسـت و نه کتابی اسـت در حد فرهنگ‌های لغت مرسوم، بلکه در نوع خود اثری است منحصربه فرد، حاوی گزارش و خلاصه‌ای از مجموعۀ عظیم قصه‌های کهن فارسـی، به انضمام اطلاعاتی داستان‌شـناختی، محتوایی و فرهنگی که از دل همان قصه‌ها اسـتخراج و عرضه گردیده اسـت؛ از این رو، آن را «فرهنگنامۀ داستان‌های متون فارسی» نامیده‌اند.

درباره کتاب فرهنگنامه داستان های متون فارسی؛ جلد دوم

قدمت داسـتان به قدمت حضور انسـان روی کرۀ زمین اسـت، هرچند داستان زمانی مانـدگار می‌شـود که کسـی آن را برای دیگری روایت کند. از سـوی دیگر، چنانچه «داسـتان» را نوشـته‌ای بدانیم که در آن ماجراهای زندگی به صورت حوادثی مسلسـل گفته شـود، این طرز تلقی از داسـتان بدان شـمولی خواهد داد که هم حکایت، قصه، افسـانه و اسطوره را در بر گیرد و هم شامل داستان به معنی امروزین آن، یعنی رمان، شود. در کتاب حاضر چنین برداشـتی از داسـتان مد نظر است تا بتوان انواع حکایت، قصۀ کوتاه، بلند، منثور، منظوم، اسطوره‌ای، خیالی، واقع‌گرا، شفاهی، مکتوب و نظایر آن‌ها را ذیل یک عنوان گرد هم آورد.

کتاب فرهنگنامه داستان های متون فارسی؛ جلد دوم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به بررسی انواع داستان پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب فرهنگنامه داستان های متون فارسی؛ جلد دوم

پس از این که اسکندر بر تمام دنیا مسلط می شود، به سوی خـاور مـی رود و در کنار دریا با مردمانی روبه رو می شـود که سـیاه، زشت، برهنه و آدم خوارند. سپاه اسکندر بر آنان پیروز می شود. اسکندر در آنجا با مجسمۀ کوش پیل دندان روبه رو می شـود و، با دیدن آن تندیـس، درصدد برمی آید اطلاعاتی دربارۀ کوش به دسـت آورد. او به صدای اسـب و پرنـدگان کوچـک گـوش می دهد و سـعی می کند زبان ایشـان را بیاموزد؛ ولی موفق نمی شـود. پس به درگاه خدا دعـا می کنـد و روز بعـد متوجه می شـود که گفتارشـان را درمی یابد. آنان او را به کوهی رهنمون می شـوند. در آنجا اسـکندر مـردی به نـام مهانـش را مالقات می کنـد که از خاندان جمشـید اسـت. آنگاه مهانش داسـتان جمشید و ضحـاک را برای او بازمی گوید و می افزاید: «زن جمشـید دختـر شـاه چین بود و دو پسـر از وی داشـت بـه نام های نونک و خارک. چون ضحاک بر ایران و جمشید چیره شد، جمشید زن و فرزندان و بستگانش را به چین فرستاد که در بیشـه های ارغون پنهان شـوند تا آن زمان فرارسد که یکی از آنـان کین جمشـید را از ضحاک بسـتاند و... تا آخر.» همچنین می گوید: «من از تخم خارک پسـر جمشیدم که یزدان پرسـت بـود و اینک بیش از ۱۸۰ سـال اسـت که از خویشـان خود دوری گزیده ام. نخسـت به یمن رفتم و از آنجا به این کوهسار آمدم.» اسکندر به یاد کوش پیل دندان می افتـد و از او می پرسـد: «آیـا از ایـن پیل دنـدان چیزی می دانی؟» مهانش سرگذشت کوش را، که در اختیار دارد، به اسـکندر می سـپرد و سـپس آرزو می کند که خداوند به زندگی اش پایان دهد.