کتاب سامسای عاشق

«سامسای عاشق» کتابی نوشته هاروکی موراکامی( -۱۹۴۹) نویسنده ژاپنی و یک «داستان بلند» (داستانی بین رمان و داستان کوتاه) است. این داستان روایتی است در ادامه‌ شاهکار «فرانتس کافکا» با عنوان «مسخ» که علاقه‌مندان ادبیات به خوبی با آن آشنایی دارند. بدون شک برای درک بهتر این داستان باید ابتدا «مسخ» را خوانده باشید تا با «سامسای عاشق» به خوبی ارتباط برقرار کنید. سامسای عاشق در ادامه «مسخ» داستانی امیدوارکننده و نوید دهنده به سمت پویایی و رشد است. هدف نویسنده از ادامه داستان زندگی «گرگور سامسا» شخصیت اصلی داستان نوعی تقابل و رویارویی با عنصر امید و تلاش برای رهایی از پیله تنهایی و زوال است. تنهایی و انزوایی که شاید به‌نوعی گریبان‌گیر انسان‌های بی‌شماری از نسل دیروز و امروز بوده باشد. پر واضح است که انسان عصر امروز بیش از پیش در این تنهایی دست و پا می‌زند اما به‌نوعی رشد و تکامل فکری نائل می‌شود و این تجربه ارزشمند را مدیون این انزوای به اصطلاح انزجارآمیز خود می‌داند. داستان اینگونه آغاز می‌شود: «از خواب که بیدار شد، فهمید مسخ شده و به گرگور سامسا تبدیل شده است. طاق باز خوابیده بود و به سقف زل زده بود. مدتی گذشت تا چشم‌هایش به تاریکی عادت کند. سقفی به ظاهر معمولی بود، از آن سقف‌ها که همه‌جا به چشم می‌خورند. پیش‌تر، با رنگ سفید نقاشی شده بود یا شاید هم کرم روشن اما گرد و خاک سال‌های متمادی، آن را به رنگ شیری چرک‌آلود تبدیل کرده بود. بدون گچ‌بری و ویژگی خاص، بدون پیام، بدون نقش و نگار. فقط نمادی از یک سقف بود که بخشی از یک ساختمان را تشکیل می‌داد، اما از این فراتر نمی‌رفت. در گوشه‌ای از اتاق، سمت چپ، پنجره‌ای طویل قرار داشت، اما پرده‌اش را برداشته بودند و به‌جای پرده، روی قاب پنجره، چند تخته‌ی کلفت کوبیده بودند.»