کتاب روان‌شناسی وسواس (فکری- عملی)

«روان‌شناسی وسواس» نوشته احمد علامه فلسفی( -۱۳۳۰)، پژوهشگر و مدرس علوم روان‌شناسی است. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: «فرد مبتلا به بیماری وسواس اعم از فکری و یا عملی، مشغولیت ذهنی یا عاطفی، ضمیر ناخودآگاه او را در بر می‌گیرد. بیماری وسواس، احساس نامفهوم و غیر منطقی که به صورت افکار مزاحم و یا مسئله‌ای غامض و مبهم (مثلاً سطح این پیاده‌رو چند عدد موزائیک وجود دارد؟) عارض می‌شود؛ برخی از اوقات ترس از ارتکاب به عمل زشت یا جنایت‌آمیز است که فکر فرد مبتلا به را دچار وسواس می‌سازد. در حالی که او از عارضه بیمارگونه خود آگاه می‌باشد اما رنج می‌برد و از درگیری و مبارزه با آن خسته و کلافه شده و ازآن شرمسار می‌شود زیرا احساس می‌کند که مورد ملعبه، تمسخر، تحقیر و تقصیر قرار می‌گیرد و لذا از صحبت کردن درباره آن مضطرب و مشوش می‌گردد. به همین دلیل مبتلایان به عارضه وسواس، همواره در تشویش و نگرانی بسر می‌برند که مبادا از آن‌ها کار غیر عادی و نادرستی سر زند. مبتلایان به عارضه وسواس، غالباً از نظر فکری و عملی، مبادرت به نظافت و دقت و شک و تردید و احتیاط بیش از حد تعبیر و تفسیر می‌کنند. فرد مبتلا به وسواس عملی برای زدودن دلواپسی خود به انجام اعمال غیر ارادی که غیر عقلانی و غیر منطقی و گاهاً مضحک می‌باشد، مبادرت می‌ورزد. برای مثال: شست و شوی مکرر و بی‌دلیل و غیر ضروری دست‌های خود، باز و بستن مکرر درب خانه، علی‌رغم آنکه می‌داند انجام چنین اعمالی بدون دلیل غیرمنطقی می‌باشد اما تنها بخاطر کاهش اضطراب و تشویش در ضمیر ناخودآگاه خویش انجام می‌گیرد.»