کتاب صوتی نگاهی روانکاوانه به توجه طلبی

کتاب صوتی نگاهی روانکاوانه به توجه طلبی نوشتهٔ آدام فیلیپس و ترجمهٔ مریم تقدیسی است. گویندگی این کتاب صوتی را فرزانه فایزی انجام داده و نشر پندار تابان آن را منتشر کرده است؛ کتابی دربردارندهٔ جستارهایی در باب توجه و جلب توجه.

درباره کتاب صوتی نگاهی روانکاوانه به توجه طلبی

کتاب صوتی نگاهی روانکاوانه به توجه طلبی دربردارندهٔ سه جستار و یک پیوست است. این کتاب صوتی مفهوم توجه و ریشه‌های روان‌کاوانهٔ آن را توضیح داده است. نویسنده بیان کرده است که چند گونه توجه وجود دارد، افرد به چه چیز و چرا توجه می‌کنند، جلب‌توجه از سوی آدم‌ها چگونه و با چه انگیزه‌ای شکل می‌گیرد و ریشه‌های آن چیست. آدام فیلیپس رابطهٔ بین شرم و توجه را بررسی کرده و از خلأهای توجه سخن گفته است. این نویسنده که آثاری دربارۀ نقد ادبی هم نوشته، علاقه‌اش به ادبیات در این اثر هم پیدا است و ارجاعاتی به آثار ادبی گوناگون کرده است.

شنیدن کتاب صوتی نگاهی روانکاوانه به توجه طلبی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب صوتی را به دوستداران روان‌شناسی عمومی پیشنهاد می‌کنیم.

درباره آدام فیلیپس

آدام فیلیپس در ۱۹ سپتامبر ۱۹۵۴ در کاردیف ولز زاده شد. او در نوجوانی به ادبیات علاقه‌مند شد و در کالج «کلیفتون» تحصیل کرد. او یک روان‌درمانگر و نویسندهٔ بریتانیایی در حوزهٔ روان‌کاوی است. مطالعهٔ زندگی‌نامهٔ «کارل یونگ» الهام‌بخش او شد تا روان‌کاو شود. او معتقد است که روان‌کاوی ارتباط نزدیکی به شعر دارد تا پزشکی. او از ۲۷سالگی، برای شروع کار روان‌کاوی آماده بود و ازآنجاکه علاقهٔ خاصی به کودکان داشت، به‌عنوان روان‌درمانگر کودک شروع به کار کرد. آدام فیلیپس برای منابع فکری خود از فلسفه، ادبیات و سیاست استفاده می‌کند. این نویسنده از سال ۲۰۰۳ ویراستار ترجمه‌های جدید نوشته‌های زیگموند فروید در انتشارات «پنگوئن» بوده است. کتاب‌های «در طلب توجه»، «لذت‌های ناممنوع»، «حسرت»، «عاقل‌شدن» و «در باب تعادل» از آثار مکتوب او است.

بخشی از کتاب صوتی نگاهی روانکاوانه به توجه طلبی

«مخلوقاتی هستیم که بر اساس علایق و توجهاتمان رفتار می‌کنیم (حداقل از زمانی که با این مفاهیم آشنا شده‌ایم). مخلوقاتی هستیم که رشدمان به طور ایدئال بر اساس کشف علایقمان بنا نهاده شده است. موجوداتی هستیم که در ابتدا بر اساس تمایل ذاتی‌مان به حفظ بقا و شاخ‌وبرگ خیال‌پردازانهٔ آن زندگی می‌کنیم و سپس برحسب توان و قوهٔ ابتکارمان تاحدامکان کنجکاوی‌مان را دنبال می‌کنیم. شاید فکر کنیم توجه به دنبال نیاز ایجاد می‌شود و تحت‌تأثیر نحوهٔ پرورشمان شکل می‌گیرد (توجه واژهٔ دیگری برای رغبت است). همان‌طور که می‌دانیم نوزادان و کودکان خردسال دربارهٔ خواسته‌های خود بسیار مصمم هستند، طاقت ناکام شدن را ندارند و به‌سرعت حوصله‌شان سر می‌رود و علاقه و توجهشان را از دست می‌دهند. ما هم در بزرگسالی معمولاً علایقمان را بدیهی فرض می‌کنیم و دغدغهٔ بیش از حد لزوم بابتشان به خود راه نمی‌دهیم، البته اگر به اندازهٔ کافی خوش‌شانس باشیم. تنها زمانی که مسائل به نحوی برایمان آزاردهنده می‌شوند به آنها توجه نشان می‌دهیم (که در این صورت می‌توان از واژهٔ «توجه» به‌عنوان مترادفی برای هراس، وسواس، انحراف، اعتیاد، ایدئولوژی، عادات تفننی یا انضباط استفاده کرد).»