کتاب موکب رنگی‌پنگی

کتاب موکب رنگی پنگی  نوشته عباس دانشگر خرده روایت‌هایی از زیارت اربعین است که سومین مجموعه در ادامه کتاب های پادشاهان پیاده و موکب آمستردام است و در مورد موکبی کوچک و پر از شوق و سر و صدای بچه‌ها است و روایت‌های این مجموعه از هنرمندان خلاق این موکب رنگی پنگی است.

خواندن کتاب موکب رنگی‌پنگی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به داستان‌های مربوط به اربعین پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب موکب رنگی‌پنگی

بعدها البته فهمیدیم، یعنی بهمان فهماندند، این ما نیستیم که تصمیم می‌گیریم؛ از جای دیگری است که دعوتمان می‌کنند و قدم‌به‌قدم هدایتمان می‌کنند. هیچ وقت فکرش را هم نمی‌کردیم روزی بیاید که بتوانیم خادم حرم امام حسین علیه‌السلام شویم.

شروع حرکت ما از اربعین سه سال قبل بود. قرار بود کارگاهمان را در موکب شهرداری تهران و با حمایت خودشان راه بیندازیم و در جادهٔ نجف، کربلا مستقر شویم. خیلی هم خوش‌بین بودیم و همه‌چیز در ظاهر خیلی مرتب به نظر می‌رسید. تا اینکه آمدیم رسیدیم نجف. قرار اولیه‌مان اجرای برنامه برای بچه‌های ایرانی بود؛ حالا اگر عرب‌ها هم می‌آمدند بالاخره می‌شد کارهایی کرد؛ چون بچه‌ها زبان ایما و اشاره را خیلی بهتر از بزرگ‌ترها درک می‌کنند. قرار بود عمود ۱۰۰ مستقر شویم. گفتند شما بمانید نجف، خبرتان می‌کنیم. این خبردادن، دوسه روز طول کشید. از آن ده‌روزی که قرار بود توی جاده باشیم، سه روز رفت. پیگیری کردیم گفتند عمود ۱۰۰ نه، با ماشین بروید عمود ۶۰۰. آنجا هم گفتند نه اینجا نیست. بروید جلوتر، وسایل را برایتان می‌فرستیم. در نهایت رسیدیم عمود ۱۴۰۰ که ورودی شهر کربلا است. فکر کنید بعد از چهارپنج روز این‌طرف و آن‌طرف و پیگیری سر از اینجا در آوردیم. آن موقع مسئول گروه یکی از دوستان بودند که پیگیری کردند و گفتند حالا بروید محل اسکان بچه‌های شهرداری تا بهتان خبر بدهیم. بعد آدرس دادند و دست راست و دست چپ و آدرس درستی هم که ما نداشتیم، سر از مدرسه‌ای درآوردیم که ورودی مسیر حلّه به کربلاست. دوروزی هم اینجا معطل شدیم و در نهایت خبر دادند که وسایل شما توی کانتینرهای شهرداری است و بیرون‌آوردنش در این شرایط غیر ممکن است. هم‌زمان با ما یک تیم بزرگ از پزشک و پرستار هم آورده بودند که از آن گروه پزشکی، هشتاد نفر گم شده بودند و مسئولینی که توی عراق بودند آن‌قدر درگیر این ماجرا بودند که فرصت پیگیری وضعیت و شرایط ما را نداشتند. دو روزی اینجا مستقر شدیم تا اینکه مسئولین گفتند اینجا آب ندارد، آب‌گرم‌کنش هم برای حمام و غذای گرم ظرفیت کافی ندارد. بروید مدینه‌الحسین علیه‌السلام که یک مجموعهٔ بزرگ ساختمانی است برای اسکان زائرین در ایام شلوغ و مدیریتش هم با خود عتبهٔ امام حسین علیه‌السلام است.