کتاب جستارهایی در ادبیات داستانی غرب

کتاب جستارهایی در ادبیات داستانی غرب نوشته کامران پارسی نژاد است. این کتاب تمام جریان ادبی غرب را بررسی می‌کند و ابعاد مختلف آن را برای خواننده تحلیل می‌کند.

درباره کتاب جستارهایی در ادبیات داستانی غرب

جریان غالب در ادبیات داستانی در غرب بر خلاف تصور برخی روشنفکران، دارای مضامین متقن معرفتی نیست، بلکه مجموعه‌ای از توهمات و تصورات ذهنی است که با رنگ و لعاب‌های روان‌شناختی، عرفانی، معنویت‌خواهی و... ریشه آن به اومانیسم می‌رسد. در این کتاب به بهانه بررسی نحله‌های ادبی معاصر مغرب زمین، ضمن مروری بر اصلی‌ترین پشتوانه‌های فکری ادبیات داستانی در غرب، به صورت مصداقی پنج نماینده از این ادبیات، انتخاب و از نزدیک با رویکردها، تمایل‌ها و جهان‌بینی‌های نویسندگان برگزیده آشنا می‌شویم و به پاسخ این پرسش می‌رسیم که ادبیات داستانی در غرب از لحاظ ساختار، سوژه، چارچوب و پردازش دارای چه مختصاتی دارد.

خواندن کتاب جستارهایی در ادبیات داستانی غرب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به ادبیات داستانی جهان پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب جستارهایی در ادبیات داستانی غرب

در قرن بیستم تحلیل روان‌شناختی با مطرح‌شدن آرا و باورهای زیگموند فروید و هوادارانش به یک نحله فکری مبدل شد و از آنجا که بانیان شکل‌گیری این مکتب اصرار شدیدی در کشاندن ادبیات به حوزه روان‌شناسی داشتند و به نوعی سعی می‌کردند متون ادبی را تنها از طریق علم روان‌شناسی, آن هم منطبق با آرای فروید تحلیل کنند، سوءتفاهم‌های بسیاری در این حوزه پدید آمد و افراط‌گری‌های این افراد عملاً باعث شد تا سایر سازه‌های به‌کاررفته در آثار ادبی چون درون‌مایه، زیبایی‌شناختی، فضاسازی، حالت تعلیق، حادثه و... مورد ارزیابی قرار نگیرند. این در حالی بود که برخی نظریه‌های فروید مورد قبول عموم قرار نگرفت و حتی عده کثیری به مخالفت علنی با برخی نظریه‌های فروید همچون نظریه وی درباره مسائل جنسی پرداختند، اما فروید دیدگاه‌های قابل تعمقی هم داشت که اساس روان‌شناسی نو بر اساس آن بنا شد. فروید متخصص بیماری‌های روانی بود و توانست با پشتکار بسیار مکتب روانکاوی را بنیان گذارد. او بر این باور بود که نویسندگان، شاعران و هنرمندان از بیماری عصبی رنج می‌برند و آثارشان می‌تواند بازگوکننده بیماری آنها باشد. فروید معتقد بود این وظیفه روان‌شناسان است که آثار ادبی را به بوته نقد بسپارند و روان و درون خالقان آثار را ارزیابی کنند.