کتاب مصائب کار

مصائب کار نوشته آلن دوباتن یکی از کتاب‌های مجموعه مدرسه زندگی است که با هدف پرورش هوش عاطفی به کمک فرهنگ نوشته شده است. موسسه مدرسه زندگی در نقاط مختلف دنیا فعالیت می‌کند و خدماتی در حوزه روان‌شناسی در قالب کلاس، فیلم‌سازی، همایش و .... می‌دهد. یکی از خدمات موسسه هم انتشار کتاب‌هایی در باب مهم‌ترین مسایل حیات فرهنگی و عاطفی معاصر است.

آلن دوباتن در این کتاب درباره سختی‌ها و ناکامی‌های کاری در دنیای مدرن حرف می‌زند. ما معمولا عادت داریم که مشکلات و ناکانی های کاری را به شخصیت و انتخاب خودمان ربط بدهیم اما دوباتن در این کتاب می گوید بزرگترین علت شکست در کار در حوزه ای است که ما معمولا تمایلی به مقصر دانستنش نداریم. نظامی که در آن زندگی می‌کنیم. دوباتن در کتاب مصائب کار توضیح می‌دهد که عامل اصلی شکست ما در کار فراتر از خودمان است و در ساختار صنایع، شیوه تعیین ارزش‌ها و شیوه تولید مفروضات جامعه ما است.مدت‌هاست که نظام سرمایه‌داری به نظامی پیچیده تبدیل شده که برای حفظ تعادل در آن سعی می‌کنیم با خودمان کنار بیاییم، در خود رضایت کاری ایجاد کنیم، و، به عبارتی، با شرایط بسازیم. پس فقط تقصیر خودمان نیست که بیشتر اوقات احساس شکست داریم.

دوباتن در این کتاب به شما کمک می‌کند که مصائب گوناگون کار را درک کنید و بفهمید که این رنج‌ها خاص شما نبوده و نیست و دلیل آن هم الزاماً حماقت و ناشی‌گری شما نیست.

 خواندن کتاب مصائب کار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

 خوانندگانی که به کتاب‌های حوزه فلسفه و زندگی و جامعه‌شناسی علاقه دارند از خواندن کتاب مصائب کار هم لذت خواهند برد.

 بخشی از کتاب مصائب کار

سیاستمداران مدرن، فارغ از اینکه در کجای طیف سیاسی قرار بگیرند، روی یک هدف توافق کامل دارند: ساختن یک جامعهٔ تماماً شایسته‌سالار؛ یعنی جامعه‌ای که تمام افراد در رأس به واسطهٔ استعدادها و توانایی‌هایشان به آن جایگاه برسند، نه به خاطر برخورداری از امتیازات ناعادلانه، تعلق به طبقهٔ ممتاز یا داشتن پارتی. غرض آن است که یک نظام سلسله‌مراتبی بر اساس توانایی افراد شکل بگیرد تا افراد شایسته، در هر جایی و از هر سنی، با هر رنگی و هر جنسیتی، جایگزین افراد کودن بزدل شوند.

این الگوی ایده‌آل شایسته‌سالاری برای میلیون‌ها نفر فرصت ایجاد کرده است. افراد باهوش و بااستعدادی که قرن‌ها در سلسله‌مراتب‌های ثابت و کاست‌مانند سرکوب می‌شدند اکنون آزادند استعدادهایشان را در شرایط رقابتی کم‌وبیش برابر شکوفا کنند. دیگر از آن زمان خیلی گذشته که دنیا پر بود از حکمرانانی که هیچ صلاحیت و شعور حکومت‌داری نداشتند، ملاکانی که توان ادارهٔ مِلک‌شان را نداشتند، فرماندهانی که هیچ درکی از اصول نبرد نداشتند، رعیت‌هایی که باهوش‌تر از اربابان خود بودند و خدمتکارانی که فهیم‌تر از بانوی منزل بودند. دیگر پیشینهٔ خانوادگی مانع غیرقابل‌عبوری بر سر راه پیشرفت نیست. سرانجام عنصر عدالت وارد فرایند توزیع پاداش‌ها شده است.