کتاب عبرتگاه تاریخ

کتاب عبرتگاه تاریخ(سرگذشت های خواندنی و عبرت آموز تاریخی) نوشته‌ی دکتر اسماعیل آذر برای آشنایی انسان‌ها با مصایب گوناگون و اتفاقات خوب و بدی است که در دوره‌های متفاوت تاریخی، رخ داده‌اند. نشر سخن، این کتاب را منتشر کرده است.

درباره‌ی کتاب عبرتگاه تاریخ

حتما شما هم این جمله‌ی معروف را شنیده‌اید: ملتی که تاریخ نمی‌خواند، محکوم به تکرار آن است. به راستی چه چیزی سبب می‌شود تا در دوره‌های مختلف تاریخی، ملتی در اوج سرافرازی باشند یا به بدبختی کشیده شوند؟ چه حوادثی در ترفیع یا تحلیل قومی موثر بوده یا چه وقایعی باعث شده تا اوج ها یا حضیض ها شکل بگیرد.این کاری نیست که هرکس بتواند به سادگی به آن دست یازد. تحصیل چنین نتیجه ای متضمن مطالعه و غور در متون تاریخ است.

در کتاب عبرتگاه تاریخ، با همین حوادث آشنا می‌شویم. همین مصایب و مضایقی است که در دوره های تاریخی گوناگون وجود داشته و نیز جلب توجه به رویدادهای خشن تاریخ که مولود ناهنجاریها و دست درازی ها به ساحت جوامع بشری بوده است.

کتاب عبرتگاه تاریخ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

عبرتگاه تاریخ برای تمام افرادی که مطالعه تاریخ علاقه دارند و دوست دارند با تاریخ کشور ایران آشنا شوند، خواندنی و دلچسب است. 

درباره‌ی اسماعیل آذر

دکتر اسماعیل آذر با نام کامل امیراسماعیل آذر در ۱۸ آذر ۱۳۲۳ در اصفهان متولد شد. او استاد ادبیات فارسی و مدیر گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران و مدیرعامل مؤسسه فرهنگی هنری فرهنگبان است. اسماعیل آذر در تلویزیون نیز به عنوان مجری و کارشناس برنامه‌های ادبی از جمله برنامه «به تماشا سوگند و به آغاز کلام» (مشاعره) فعالیت می‌کند. او همچنین عضو کمیسیون هنر شورای عالی انقلاب فرهنگی، مدیر گروه ادبیات فارسی سازمان فرهنگی اکو، عضو کمیته نامگذاری ثبت احوال، عضو کمیسیون‌های علمی نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور و عضو هیئت مدیره انجمن ادبیات تطبیقی است.

اسماعیل آذر آثار بسیاری ترجمه و تالیف کرده است که از میان آن‌ها می‌توان به سعدی شناسی، تاثیر حافظ بر ادبیات غرب و ادبیات ایران در ادبیات جهان اشاره کرد. 

جملاتی از کتاب عبرتگاه تاریخ

با این حال، ایرانیان از ظلم‌های بنی‌امیه در امان نبودند و چه ستم‌ها کشیدند که فقط تاریخ گواه آن است. سرداران عرب، مانند علی بن عیسی، زیاد بن ابیه، مهلّب بن ابی‌صُفره، زین بن مُهَلَّب و حجّاج بن یوسف، آسیاهای خود را در گرگان و خراسان با خون ایرانیانِ بی‌گناه راه انداختند و، با گندمِ حاصل از آسیای خونین، نان پختند و خوردند. بعد از آن قیام‌های پی‌درپی و خونین به وقوع پیوست ولی فایده‌ای نداشت. قیام‌های سنباد، استاد سیس، مقنع، به‌آفرید و خرم‌دینان هم نتوانست کاری از پیش ببرد. فقط قیام ابومسلم خراسانی توانست حکومت جابر و ظالم اموی را براندازد. پس از آن بنی‌عباس روی کار آمدند. خلافت بنی‌عباس از سال ۱۳۲ هجری با ابوالعباس آغاز شد و در زمان مستعصم در سال ۶۵۶ ه ق، پس از چهارصد و سی و دو سال، و خلافت راندن سی و شش خلیفه به پایان رسید. اگرچه امویان دشمن سرسخت ایرانیان بودند، ولی فرقشان با بنی‌عباس این بود که آنها از رو شمشیر بسته بودند و آشکارا می‌کشتند ولی بنی‌عباس، با حیله و کید و سیاهکاری، شخصیت‌های بی‌گناه را از دم تیغ می‌گذراندند و آنگاه که جنازه‌شان را به قبرستان می‌بردند، همراه آنها می‌رفتند و زار می‌گریستند...