با کد تخفیف OFF30 اولین کتاب الکترونیکی یا صوتی‌ات را با ۳۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کن.

کتاب درآمدی بر متافلسفه

نویسنده:سورن اورگارد ، پل گیلبرت ، استیون بروود

مترجم:مهدی رعنائی

انتشارات:انتشارات ترجمان علوم انسانی

دسته‌بندی:

امتیاز

۳.۸از ۵ رأیخواندن نظرات

۳٫۸

(۵)

خواندن نظرات

معرفی کتاب درآمدی بر متافلسفه

متافلسفه شاخه‌ای از فلسفه است که درباره چیستی آن می‌پرسد. از این که چگونه باید فلسفه خواند و چرا باید آن را خواند. در واقع متافلسفه، فلسفهٔ فلسفه است. «تقریباً در آرای همهٔ فیلسوفان می‌توان، به‌تلویح یا به‌تصریح، آرای متافلسفی‌شان را یافت و اگر نه، از نوع استدلال‌ها و مواضعشان می‌توان متافلسفهٔ مفروضشان را دریافت.» هرچند این اثر به حوزه‌ای بکر از فلسفه می‌پردازد و در نوع خود جزء اولین آثار در این باره محسوب می‌شود به‌خوبی توانسته طیف وسیعی از دغدغه‌ها را درباره فلسفه و فلسفه‌خوانی پوشش دهد و آن‌ها را به‌خوبی بررسی و درباره‌شان بحث کند. در این اثر به سوالاتی مثل فلسفه چیست؟ به چه دردی می‌خورد؟ رابطه فلسفه و طلب حقیقت چیست؟ فلسفه خوب چیست و.... پاسخ داده می‌شود. نویسندگان این اثر امیدوارند که این کتاب علاقه بیشتری به حوزه متافلسفه ایجاد کند و کتاب آنها مقدمه‌ای باشد برای نگارش کتاب‌های بیشتر در این زمینه.

نظرات کاربران

Kiyan

۱۴۰۲/۰۳/۲۴

موضوع جالب و جذاب و شاید در مواردی سوال های در ذهنمان باشد. در مواردی نویسنده بیش از اندازه به جزئیات برخی از موضوعات پرداخته بود که سرعت مطالعه رو کاهش میداد. ترجمه پر کم و کاستی و در مواردی

- بیشتر

بریده‌هایی از کتاب

نوع دیگری از پیشنهاد -که معمولاً در ارتباط با افلاطون در نظر گرفته می‌شود- چنین است که فلسفه، به معنای دقیق کلمه، مطالعهٔ بخشی به‌طور خاص «عمیق» و نامحسوس از واقعیت است که از دسترس علوم تجربی خارج است. این دیدگاه در تمثیل غارِ افلاطون در جمهوری مطرح شده است. علوم تجربی چیزی را مطالعه می‌کنند که افلاطون آن را «حیطه‌ای که از طریق بینایی درک می‌شود» می‌خواند، که مطابق است با جهان «سایه‌ها» در تمثیل افلاطون و تنها فیلسوف راستین است که می‌تواند خود را -با مشکلاتی عظیم- از اشتغال خاطر به سایه‌ها برهاند و درنهایت به «حیطهٔ فهمیدنی‌ها» صعود کند. (۳۰) فیلسوفی که به‌طور موفقیت‌آمیز به حوزهٔ دوم صعود کرده است می‌تواند دربارهٔ صور محضِ مثلاً زیبایی یا خیر تأمل کند،

محمد طاهر پسران افشاریان

جایی که فرگه و پیروانش اعداد و نظایر آن را به‌عنوان اشیای انتزاعی در نظر گرفته‌اند. اما در اینجا نیز مانند دیگر بیان‌های افلاطون‌گرایی مشکل این است که ما چگونه می‌توانیم چیزی دربارهٔ این اشیا بدانیم که علی‌الفرض هیچ تأثیر علّی‌ای بر ما ندارند. اگر فلسفه مربوط به اشیای افلاطونی بود، باید انتظار می‌داشتیم که کاملاً غیرواضح باشد که چگونه می‌توانیم دربارهٔ آن‌ها چیزی کشف کنیم. بنابراین، «افلاطون‌گرایی» این روزها بیشتر اتهامی است که علیه دیگران مطرح می‌شود و نه صرفِ موضعی که کسی صریحاً از آن دفاع کند. یک مثال جالبِ تاریخی را از استفادهٔ افلاطون‌گرایی به‌عنوان تَرْکه‌ای که با آن دیگر فیلسوفان را بزنند می‌توان در مقالهٔ گیلبرت رایل، «پدیدارشناسی در برابر مفهومِ ذهن»، یافت

محمد طاهر پسران افشاریان

«در جهان طبیعت خلاصه می‌شود، به معنای جهانی که علوم طبیعی آن را به ما نشان می‌دهند»

محمد طاهر پسران افشاریان

طبیعت‌گرایی «نرم» کمی از این ایده کوتاه می‌آید و وجود «موهبت‌های رازآلود از خارج از طبیعت» را رد می‌کند.

محمد طاهر پسران افشاریان

در برداشتی از فرایندهای طبیعی که طبیعت‌گرایی می‌پذیرد، برای فعالیت نیروهای غیرجسمانی و روحی و غیرمادی، که جریان رخدادها را تنظیم می‌کنند، و برای باقی‌ماندن شخصیت پس از تباهی بدنی که آن را نمایندگی می‌کند، جایی وجود ندارد. (۲۱)

محمد طاهر پسران افشاریان

این تصویر نشان‌دهندهٔ این است که فلسفه به‌تدریج، به زبان آستین، با «کنارگذاشتنِ» مسائلی که تاکنون فلسفی حساب می‌شدند «کوچک‌تر می‌شود». آستین معتقد است که این مسئله نگران‌کننده نیست، زیرا بسیاری از مسائل برای فیلسوفان باقی می‌مانند تا با آن‌ها دست و پنجه نرم کنند. اما فیلسوفان آکسفوردی در زمان آستین -کاملاً جدی- از این صحبت می‌کردند که چقدر طول خواهد کشید تا فلسفه، که تصور می‌کردند به روشی مؤثر مسلح شده است، «تمام شود».

محمد طاهر پسران افشاریان

فرد و کیهان در فلسفه رنسانس

چگونه درباره کتاب‌هایی که نخوانده‌ایم حرف بزنیم؟