کتاب روان‌سیاست؛ نئولیبرالیسم و تکنولوژی‌های جدید قدرت

کتاب روان‌سیاست؛ نئولیبرالیسم و تکنولوژی‌های جدید قدرت، اثری از بیونگ چول هان اندیشمند و منتقد کره‌ای آلمانی است که به موضوع آزادی و غلبه تکنولوژی بر کنترل سوژه‌ها می‌پردازد. 

درباره‌ی کتاب روان‌سیاست؛ نئولیبرالیسم و تکنولوژی‌های جدید قدرت

روان‌سیاست؛ نئولیبرالیسم و تکنولوژی‌های جدید قدرت، کتابی درباره‌ی فلسفه سیاست است. بیونگ چول هان در کتاب روان‌سیاست؛ نئولیبرالیسم و تکنولوژی‌های جدید قدرت ابتدا به سنجش اجمالی اندیشه‌های انتقادی معاصر می‌پردازد. او در کتاب روان‌سیاست؛ نئولیبرالیسم و تکنولوژی‌های جدید قدرت تلاش می‌کند نشان دهد قدرت، اکنون در قالب رژیم نئولیبرال ظهور و بروز یافته است. او برای مخاطبان نمایان می‌کند که این قدرت با چه فناوری‌هایی به دستکاری و کنترل سوژه‌ها می‌پردازد. به نظر می‌رسد که سوژه‌ها در عصر روان‌‌سیاست دیجیتال تصور می‌کنند در محیطی دموکراتیک به سر می‌برند در صورتی که این دموکراتیک‌سازی جعلی و صوری صرفا ابزاری برای مشاهده و کنترل دائمی سوژه‌هاست.

 اهمیت کتاب روان‌سیاست؛ نئولیبرالیسم و تکنولوژی‌های جدید قدرت به دلیل رویارویی انتقادی بیونگ چول هان با تکنولوژی‌های دیجیتالی امروزی است که بخشی از تجربه ‌زیسته همه ما شده‌اند.

کتاب روان‌سیاست؛ نئولیبرالیسم و تکنولوژی‌های جدید قدرت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

علاقه‌مندان به مباحث فلسفه‌ی سیاسی از خواندن کتاب روان‌سیاست؛ نئولیبرالیسم و تکنولوژی‌های جدید قدرت لذت می‌برند. 

بخشی از کتاب روان‌سیاست؛ نئولیبرالیسم و تکنولوژی‌های جدید قدرت

از لحاظ فنی، آزادی به معنای متضاد اجبار و الزام است. آزاد بودن یعنی آزاد بودن از الزام. ولی حالا خود آزادی، که متضاد الزام فرض می‌شود، اجبار تولید می‌کند. اختلالات روانی‌ای همچون افسردگی و فرسودگی روانی در اثر کار نشان‌دهندهٔ بحران عمیق آزادی هستند. آن‌ها نشانه‌های آسیب‌شناسانه‌ای هستند از اینکه آزادی اکنون در حال تغییر جهت دادن به اشکال چندگانهٔ اجبار است.

هرچند سوژه کامیاب خود را آزاد فرض می‌کند، درحقیقت بَرده است. تا آنجایی هم که از روی میل و بدون ارباب از خودش بیگاری می‌کشد، بنده‌ای مطلق است. اربابی در کار نیست که سوژه کامیاب را به کار وادارد، اما با وجود آن، در حال مطلق کردنِ کار و زندگی عریان است. کار و زندگی عریان دو روی یک سکه هستند. تندرستی ایدئالِ زندگی عریان را بازمی‌نماید. امروز بندهٔ نئولیبرال فاقد سیادت -درواقع آزادیِ- اربابی است که به تعبیر دیالکتیک هگل هیچ کاری نمی‌کند و لذت صرف می‌برد. برای هگل سیادت ارباب حاصل فائق آمدن او بر زندگی عریان و به جان خریدن خطر مرگ در این فرایند است. چنین افراطی -زندگی و لذت بی‌حدوحصر- برای بنده‌ای که فقط نگران زندگی عریان است بیگانه است. ولی بر خلاف آنچه هگل فرض گرفته است، کار کردن بنده را آزاد نمی‌کند. بنده برده کار می‌ماند. حالا بنده ارباب را هم مجبور به کار می‌کند. دیالکتیک امروز ارباب و بنده یعنی تمامیت‌بخشی به کار.