کتاب آس و پاس در پاریس و لندن

کتاب آس و پاس در پاریس و لندن (Down and out in Paris and London)، نوشته جورج اورول، روایتی از تجربه‌ی فقر، آوارگی و کارهای خرد و فرساینده در دو شهر بزرگ اروپاست. اورول در این اثر از زندگی‌اش در محله‌های فقیرنشین پاریس و خیابان‌خوابی در لندن نوشته و جزئیات زندگی آدم‌هایی را ثبت کرده که معمولاً در حاشیه‌اند. بهمن دارالشفایی این کتاب را به فارسی ترجمه کرده و نشر ماهی در سال ۱۳۹۵ آن را منتشر کرده است. در مقدمه‌ی مترجم، زندگی اورول، مسیر نویسنده‌شدن او و جایگاه این اثر در میان نوشته‌هایش توضیح داده شده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آس و پاس در پاریس و لندن اثر جورج اورول

کتاب آس و پاس در پاریس و لندن گزارشی شخصی از جورج اورول است که در آن تجربه‌ی فقر، کار یدی و زندگی در حاشیه‌ی جامعه را در دو نیمه‌ی مجزا روایت کرده است. در مقدمه‌ی مترجم توضیح داده شده که اورول پس از شکست‌های پیاپی در چاپ رمان‌هایش و دزدیده‌شدن پس‌اندازش، ناچار شد برای زنده‌ماندن به هر کاری تن بدهد و همین دوره مواد اصلی این کتاب را شکل داده است. به گفته‌ی ناشر اصلی، وقایع و شخصیت‌ها واقعی‌اند، هرچند اورول در برخی موارد نام‌ها و توالی زمانی را تغییر داده است.

در نیمه‌ی اول کتاب آس و پاس در پاریس و لندن، نویسنده در محله‌ای فقیر در پاریس ساکن است؛ در هتلی زهواردررفته میان کارگران مهاجر، فاحشه‌ها، دست‌فروش‌ها و آدم‌های نیمه‌دیوانه‌ای که فقر آن‌ها را از قید آداب معمول رها کرده است. او با دقتی موشکافانه فضای خیابان، هتل، کافه‌ی کوچک همکف و زندگی مستأجران را توصیف کرده است؛ از دانشجوی بلغاری و زوج روژیه تا کارگر فاضلاب و شارل پرحرف. در نیمه‌ی دوم کتاب، داستان به لندن منتقل می‌شود و بر پایه‌ی دوره‌هایی است که اورول خودخواسته با خیابان‌خواب‌ها و بی‌خانمان‌ها سر کرده است. مترجم در مقدمه توضیح داده که این بخش بیشتر ترکیبی از تجربه‌های پراکنده‌ی نویسنده است تا بازسازی خطی یک دوره‌ی واحد. جورج اورول در سراسر کتاب، هم‌زمان که از جزئیات روزمره‌ی گرسنگی، کار در آشپزخانه‌ها، چانه‌زدن بر سر اجاره و تحقیرهای ریزودرشت نوشته، نگاه انتقادی‌اش به ساختارهای طبقاتی و مناسبات قدرت را نیز حفظ کرده است.

خلاصه داستان آس و پاس در پاریس و لندن

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

کتاب آس و پاس در پاریس و لندن روایت اورول از فرورفتن تدریجی در فقر و زندگی در پایین‌ترین لایه‌های شهری است. او از اتاق سرد و کوچک لندن شروع می‌کند، به پاریس می‌رود، در هتلی ارزان در خیابانی پر از هتل‌های محقر ساکن می‌شود و پس از دزدیده‌شدن پس‌اندازش، با شش فرانک در روز سر می‌کند.

جورج اورول تجربه‌ی گرسنگی، شرم پنهان‌کردن فقر، حساب‌وکتاب وسواس‌گونه‌ی هر سکه و کار در رستوران‌ها و هتل‌ها را با جزئیات توصیف کرده است. سپس در لندن، همراه بی‌خانمان‌ها و کارگران روزمزد می‌چرخد و از زاویه‌ای نزدیک به زندگی کسانی نگاه می‌کند که در آمارها و گزارش‌های رسمی فقط یک عدد هستند. دغدغه‌ی اصلی کتاب نشان‌دادن چهره‌ی واقعی فقر و تحقیرهای روزمره‌ای است که همراه آن می‌آید.

چرا باید کتاب آس و پاس در پاریس و لندن را بخوانیم؟

کتاب آس و پاس در پاریس و لندن تصویری نزدیک و باریک‌بینانه از فقر، کار فرساینده و زندگی حاشیه‌نشینان در دو شهر بزرگ ارائه می‌کند. این کتاب نشان می‌دهد که گرسنگی و بی‌پولی مجموعه‌ای از ترس‌ها، دروغ‌های کوچک، شرم و تغییرات رفتاری را به همراه دارد. خواندن کتاب می‌تواند نگاه خواننده را به طبقه، کار و امنیت اقتصادی دقیق‌تر و حساس‌تر کند.

خواندن کتاب آس و پاس در پاریس و لندن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به موضوع فقر شهری، طبقات فرودست، تاریخ اجتماعی اروپا و زندگی و اندیشه‌ی جورج اورول علاقه‌مند هستند یا می‌خواهند تجربه‌ی بی‌پولی و حاشیه‌نشینی را از زاویه‌ی نزدیک‌تری بشناسند.

درباره جورج اورول

جورج اورول، با نام اصلی اریک آرتور بلر، در ۲۵ ژوئن ۱۹۰۳ در شهر موتهاری هند که در آن زمان بخشی از امپراتوری بریتانیا بود، به دنیا آمد. او نویسنده، روزنامه‌نگار، منتقد ادبی و اندیشمند سیاسی انگلیسی بود که امروزه بیش از هر چیز با دو رمان ماندگار مزرعه‌ی حیوانات و ۱۹۸۴ شناخته می‌شود؛ آثاری که با نگاهی انتقادی به استبداد، سرکوب آزادی و سوءاستفاده از قدرت پرداخته‌اند و از مهم‌ترین آثار ادبیات سیاسی قرن بیستم به شمار می‌روند.

اورول پس از پایان تحصیلات خود مدتی در پلیس استعماری بریتانیا در برمه خدمت کرد، اما تجربه‌ی زندگی در نظام استعماری باعث شد از این شغل کناره بگیرد. او سپس سال‌هایی را در میان فقرا، کارگران و بی‌خانمان‌های لندن و پاریس گذراند و از نزدیک با دشواری‌های زندگی طبقات فرودست آشنا شد. حاصل این تجربه‌ها در کتاب حاضر و کتاب جاده به‌سوی اسکله‌ی ویگان بازتاب یافت.

اورول در دهه‌ی ۱۹۳۰ برای حمایت از جمهوری‌خواهان در جنگ داخلی اسپانیا به این کشور رفت و در نبرد با نیروهای ژنرال فرانکو شرکت کرد. او در این جنگ زخمی شد و تجربه‌هایش را بعدها در کتاب درود بر کاتالونیا روایت کرد. این تجربه‌ها نقش مهمی در شکل‌گیری دیدگاه سیاسی و اجتماعی او داشتند.

اورول در سال‌های پایانی زندگی با بیماری سل دست‌وپنجه نرم می‌کرد، اما با وجود وضعیت جسمانی نامساعد، مهم‌ترین اثر خود، رمان ۱۹۸۴، را به پایان رساند. او اندکی پس از انتشار این کتاب، در ۲۱ ژانویه‌ی ۱۹۵۰ در لندن درگذشت.

از مهم‌ترین آثار او می‌توان به روزهای برمه، دختر کشیش، به آسپیدیستراها رسیدگی کن، هوای تازه، مزرعه‌ی حیوانات، ۱۹۸۴، جاده به‌سوی اسکله‌ی ویگان و درود بر کاتالونیا اشاره کرد.

میراث ادبی و فکری اورول همچنان زنده است و نام او با دفاع از آزادی، نقد اقتدارگرایی و افشای سازوکارهای کنترل سیاسی گره خورده است. به افتخار او، جایزه‌ی اورول از سال ۱۹۹۳ در بریتانیا به آثار برجسته‌ی حوزه‌ی نویسندگی سیاسی و روزنامه‌نگاری اهدا می‌شود؛ جایزه‌ای که هدف آن پاسداشت آرمان اورول در تبدیل نوشتار سیاسی به هنری اثرگذار و روشنگر است.

چه نسخه‌های دیگری از این کتاب در ایران منتشر شده است؟

نشر بهجت با ترجمه‌ی اکبر تبریزی، نشر مصدق با ترجمه‌ی اسماعیل کیوانی، نشر هنر پارینه با ترجمه‌‌ی آوینا ترنم، نشر به سخن با ترجمه‌ی زهره روشنفکر و انتشارات باران خرد با ترجمه‌‌ی عاطفه میرزایی در سال‌های مختلف این کتاب را منتشر کرده‌اند.

بخشی از کتاب آس و پاس در پاریس و لندن

«اسم هتل من هتل دِتروآموآنو بود؛ ساختمان پنج‌طبقهٔ تاریک و زهواردررفته‌ای که با دیواره‌های چوبی به چهل اتاق تقسیم شده بود. اتاق‌ها کوچک و بی‌روح بودند و کثیفی به خوردشان رفته بود، چون هتل مستخدم نداشت و مادام ف.، صاحب هتل، هم وقت نمی‌کرد جارو و گردگیری کند. دیوارها به نازکی چوب‌کبریت بودند. برای آن‌که ترک‌های دیوار پوشانده شود، چند لایه کاغذدیواری صورتی روی آن چسبانده بودند که آن هم ور آمده بود و یک عالم ساس زیرش لانه کرده بود. تمام روز صف طویلی از ساس‌ها، مثل ستون سربازها، نزدیک سقف رژه می‌رفتند. شب‌ها هم مثل ازقحطی دررفته‌ها پایین می‌آمدند و آدم باید هرچندساعت یک بار بلند می‌شد و قتل عامشان می‌کرد. بعضی وقت‌ها که دیگر امان آدم را می‌بریدند، باید گوگرد می‌سوزاندی و آن‌ها را به اتاق کناری می‌راندی. البته مستأجر کناری هم با سوزاندن گوگرد در اتاقش تلافی می‌کرد و آن‌ها را سر جایشان برمی‌گرداند. واقعاً جای کثیفی بود، گرچه فضایی صمیمی داشت، چون مادام ف. و شوهرش آدم‌های خوبی بودند. اجارهٔ اتاق‌ها بین سی تا پنجاه فرانک در هفته بود.»