کتاب زورو

ایزابل آلنده نویسنده و روزنامه‌‌نگار شیلیایی در روز دوم آگوست سال ۱۹۴۲ در لیما پایتخت پرو به دنیا آمد. مادر ایزابل، فرانسیسکا یونا و پدرش توماس آلنده هستند. از ایزابل آلنده به عنوان یکی از برجسته‌‌ترین نویسندگان زن آمریکای لاتین نام برده می‌‌برند که در آثارش نگاهی تازه به ادبیات فمینیستی دیده می‌‌شود. او را در محافل جهانی با اولین و پرفروش‌‌ترین رمانش یعنی «خانه‌‌ی ارواح» می‌‌شناسند با این حال آلنده تاکنون بیش از بیست و پنج رمان نوشته است که به ۳۵ زبان ترجمه شده است. بیش از ۷۰ میلیون نسخه از رمان‌‌های ایزابل آلنده تاکنون در بازارهای جهانی به فروش رفته‌‌اند.

پدر ایزابل دیپلمات و سفیر شیلی در پرو بود. در حین انجام مأموریت او در پرو، ایزابل به دنیا آمد، به همین دلیل ایزابلِ شیلیایی، زاده‌‌ی پرو است. ایزابل تنها سه سال داشت که مادر و پدرش از هم جدا شدند. ازدواج مجدد مادر ایزابل با دیپلماتی دیگر، باعث شد که ایزابل به همراه مادر و دو برادرش ابتدا به لبنان و سپس به بولیوی سفر کنند. آلنده دوران کودکی و نوجوانی خود را در مدارس آمریکایی و انگلیسی این کشورها سپری کرد و با بازگشت به شیلی در سن شانزده‌سالگی دوره‌‌ی دبیرستان را در زادگاه خودش به پایان رساند. پس از پایان دوره‌‌ی دبیرستان، او برای ادامه‌‌ی تحصیل به بلژیک رفت و در مؤسسه‌‌ای مرتبط با سازمان ملل مشغول به کار شد.

پس از اتمام تحصیل در بلژیک و در بازگشت به شیلی، مجله‌‌ی فمینیستی پائولا را تأسیس کرد. در سال ۱۹۷۵ و پس از کودتای پینوشه علیه سالوادور آلنده، ایزابل و خانواده‌‌اش به دلیل نسبت خانوادگی با سالوادور آلنده، به ونزوئلا تبعید شدند. ایزابل تا سیزده سال بعد در تبعید ماند. در همین ایام و در سال ۱۹۸۲، اولین رمان خود به نام «خانه‌‌ی ارواح» را به نگارش درآورد. «خانه‌‌ی ارواح» در سراسر جهان مورد تحسین قرار گرفت. ویژگی «خانه‌‌ی ارواح» این بود که متأثر از نامه‌‌ی خداحافظی ایزابل آلنده با پدربزرگ در حال مرگش بود. ایزابل آلنده با اولین رمانش، جهان را با وجه فمینیستی خود در دنیای ادبی زنان در آمریکای لاتین آشنا کرد. ایزابل آلنده بعد از ونزوئلا به آمریکا رفت و تا پایان تبعید آن‌‌جا ماندگار شد. پس از اتمام دوران تبعید و بازگشت به شیلی در سال ۱۹۹۱، از دانشگاه شیلی عنوان پروفسور افتخاری گرفت. همزمان در سال ۱۹۹۱ میلادی، دانشگاه نیویورک نیز به او دکتری افتخاری اعطاء کرد. وی از سال ۱۹۹۳ شهروند ایالات متحده‌‌ی آمریکا شد. در ادامه‌‌ی توجه جامعه‌‌ی جهانی به آلنده، دانشگاه ترنتوی ایتالیا در ماه می ۲۰۰۷، دکترای افتخاری را در رشته‌‌ی زبان و ادبیات اروپایی-آمریکایی به وی اهدا کرد. اکنون ایزابل آلنده به دلیل علاقه‌‌اش به شیلی، بین آمریکا و شیلی رفت‌‌وآمد دارد و گاهی در کالیفرنیا و گاهی در شیلی به امور روزانه خود می‌‌پردازد.

آلنده، افزون بر نویسندگی، زمان زیادی از زندگی‌‌اش را وقف حقوق بشر می‌‌کند. بعد از درگذشت دخترش پائولا در سال ۱۹۹۲، وی بنیاد خیریه‌‌ای را به یاد او تأسیس کرد که هدف از آن محافظت و قدرتمند کردن روحی زنان و دختران در سراسر جهان بود.

ایزابل آلنده در طول چهل سال نویسندگی، ده‌‌ها جایزه‌‌ی بین‌‌المللی گرفته است. در سپتامبر ۲۰۱۰، جایزه‌‌ی ملی ادبیات شیلی را به خاطر کیفیت بالای آثارش و احیای ارزش‌‌های ادبیات که در داخل و خارج از شیلی مورد توجه قرار گرفت، دریافت کرد. او در ژوئن سال ۲۰۱۱ نیز جایزه‌‌ی هانس کریستین اندرسون را دریافت کرد.