کتاب ستاره‌ی صبحگاه؛ سوررئالیسم، مارکسیسم، موقعیت‌گرایی، آرمان‌شهر

«ستاره صبحگاه؛ سورئالیسم، مارکسیسم، آنارشیسم، موقعیت‌گرایی، آرمان شهر» مجموعه مقالات میشل لووی با ��وضوعات یاد شده است گه در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. لووی در این کتاب سعی کرده است سوررئالیسم را مطالعه‌ای انسان‌شناسانه از آزادی» بشناساند که از چشم‌اندازی مستقل و مبتنی بر دیالکتیک هگلی-مارکسیستی با آرایه‌هایی از تکانه‌های اصیل لیبرتارین قرائت می‌شود. «بحث لووی از سوررئالیسم و مارکسیسم در مجموعه مقالات ستارهٔ صبحگاه شدیدا مقید به چارچوب رومانتیسیسم انقلابی است. این مجموعه، پرونده‌ای قانع‌کننده را فراهم می‌آورد تا تلاش سوررئالیست‌ها را برای احیای آزادی نشان دهد و بگوید چگونه در هشت‌دههٔ گذشته و در تلاش سوررئالیست‌ها برای احیاء و مهندسی معکوس حساسیت‌های پایان‌پذیرفتهٔ رومانتیکی که در مارکسیسم به توارث حضور دارند، توان انقلابی شدیدا ناهمگن و پیش‌بینی‌ناپذیر سوررئالیسم در خوشه‌هایی آزاد و بدون ریختار پیرامون قطب‌های مارکسیسم گردآمده‌اند. با نگاهی به این مجموعه و دیگر مقالات او، خواننده به روشنی در می‌یابد چگونه مداخلات لووی، تلاشی است برای نجات –و براساس چشم‌انداز رویدادهای جاری، می‌توان گفت احیاء- آن مولفه‌های رومانتیک موجود در مارکسیسم که توسط ایدئولوگ‌های حزبی، مباشران حکومتی صنایع سنگین، کارگزاران دیوان‌سالار، ماموران پلیس مخفی، و فرقه‌های استاخانویت از میان رفته‌اند.»