کتاب ستاره‌ی صبحگاه؛ سوررئالیسم، مارکسیسم، موقعیت‌گرایی، آرمان‌شهر

«ستاره صبحگاه؛ سورئالیسم، مارکسیسم، آنارشیسم، موقعیت‌گرایی، آرمان شهر» مجموعه مقالات میشل لووی با موضوعات یاد شده است گه در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. لووی در این کتاب سعی کرده است سوررئالیسم را مطالعه‌ای انسان‌شناسانه از آزادی» بشناساند که از چشم‌اندازی مستقل و مبتنی بر دیالکتیک هگلی-مارکسیستی با آرایه‌هایی از تکانه‌های اصیل لیبرتارین قرائت می‌شود. «بحث لووی از سوررئالیسم و مارکسیسم در مجموعه مقالات ستارهٔ صبحگاه شدیدا مقید به چارچوب رومانتیسیسم انقلابی است. این مجموعه، پرونده‌ای قانع‌کننده را فراهم می‌آورد تا تلاش سوررئالیست‌ها را برای احیای آزادی نشان دهد و بگوید چگونه در هشت‌دههٔ گذشته و در تلاش سوررئالیست‌ها برای احیاء و مهندسی معکوس حساسیت‌های پایان‌پذیرفتهٔ رومانتیکی که در مارکسیسم به توارث حضور دارند، توان انقلابی شدیدا ناهمگن و پیش‌بینی‌ناپذیر سوررئالیسم در خوشه‌هایی آزاد و بدون ریختار پیرامون قطب‌های مارکسیسم گردآمده‌اند. با نگاهی به این مجموعه و دیگر مقالات او، خواننده به روشنی در می‌یابد چگونه مداخلات لووی، تلاشی است برای نجات –و براساس چشم‌انداز رویدادهای جاری، می‌توان گفت احیاء- آن مولفه‌های رومانتیک موجود در مارکسیسم که توسط ایدئولوگ‌های حزبی، مباشران حکومتی صنایع سنگین، کارگزاران دیوان‌سالار، ماموران پلیس مخفی، و فرقه‌های استاخانویت از میان رفته‌اند.»