معرفی و دانلود کتاب صلح کردند که جنگ بماند (جلد دوم) + خلاصه رایگان
تصویر جلد کتاب صلح کردند که جنگ بماند (جلد دوم)subscriptionAvailable

کتاب صلح کردند که جنگ بماند (جلد دوم)

چگونگی یورش به خاورمیانه و دائمی شدن جنگ

نوع کتاب
۴.۳(از ۸ امتیاز)

اشتراک بی‌نهایت چیست؟

٪۳۰ تخفیف اولین خرید کتاب با کد OFF30ic-copy

معرفی کتاب صلح کردند که جنگ بماند (جلد دوم)

این کتاب، جلد دوم مجموعه‌ای دوجلدی دربارهٔ خاورمیانه و مباحثی است که سر شکل‌گیری آن مطرح شد. وجود خاورمیانه، حاصل تصمیم‌های متفقین در جنگ جهانی اول و دوران پس از آن است. این کتاب، راوی چگونگی و چرایی این تصمیم‌هاست؛ بیم‌ها و امیدها، عشق‌ها و نفرت‌ها، اشتباه‌ها و سوتفاهم‌هایی که در این تصمیم‌گیری‌ها دخیل بوده‌اند. جلد دوم این کتاب، دربارهٔ چگونگی یورش به خاورمیانه و دائمی‌شدن جنگ در آن است. دیوید فرامکین، نویسندهٔ کتاب، مورخ، و حقوق‌دان آمریکایی است که تاکنون هفت کتاب دربارهٔ مباحث تاریخی و سیاسی نوشته است؛ اما با همین کتاب مشهور شد. او این کتاب را (که ترجمهٔ تحت‌الفظی عنوان آن «صلحی که همهٔ صلح‌ها را بر باد داد» است) در سال ۱۹۸۹ نوشت که نامزد جایزهٔ پولیتزر هم شد. او استاد بازنشستهٔ تاریخ و روابط بین‌الملل و حقوق در دانشگاه بوستون است.

برای تجربه‌ای بهتر در دانلود کتاب صلح کردند که جنگ بماند (جلد دوم) و خواندن آن، اپلیکیشن طاقچه را به‌صورت رایگان نصب کنید. در اپلیکیشن می‌توانید مطالعه‌ی خود را شخصی‌سازی کنید و لذت خواندن و شنیدن کتاب‌ها را همیشه و همه‌جا تجربه کنید. علاوه‌بر دسترسی آسان، امکان خرید هزاران کتاب صوتی و الکترونیکی با تخفیف‌های ویژه و بهترین قیمت هم فراهم است.

مشخصات کتاب الکترونیکی

نام کتاب:صلح کردند که جنگ بماند (جلد دوم)
عنوان دیگر:چگونگی یورش به خاورمیانه و دائمی شدن جنگ
موضوع:تاریخ جهان
نویسنده:دیوید فرامکین
مترجم:داود حیدری، مفید علیزاده
انتشارات:انتشارات دنیای اقتصاد تابان
سال انتشار نسخه فیزیکی:۱۳۹۵/۰۴/۰۲
فرمت کتاب:EPUB
حجم فایل کتاب:۴.۰۷ مگابایت
شابک:۹۷۸-۶۰۰-۸۰۰۴-۸۳-۷
تعداد صفحه‌ها:۴۱۶ صفحه
قیمت کتاب:۳۰۰۰۰ تومان
برچسب:مجموعه معرفی توسط بی‌پلاس

نظر شما دربارهٔ این کتاب

به این کتاب چه امتیازی می‌دهید؟

۱
۲
۳
۴
۵

نظرات کاربران

Travis
توصیه می‌کنم.
۱۳۹۹/۱۰/۰۸

کتابی جامع درباره وقایع جنگ جهانی اول در خاورمیانه که موجب فروپاشی امپراتوری عثمانی و در نهایت تقسیم آن بین ترکیه، بریتانیا و فرانسه شد.

۰
Peyman Tayebi
توصیه می‌کنم.
۱۳۹۹/۰۸/۱۳

بسیار کتاب خوب و کاملی بود.

۰

بریده‌هایی از کتاب

نیتا
۲۶
تا زمانی که مذهب در مشرق زمین همه‌چیز محسوب می‌شد، ملی‌گرایی جایگاهی نداشت.
نیتا
۱۱
متن بیانیه - همان‌گونه که عادت سایکس بود - با عباراتی فاخر و حاکی از آزادی و آزادی‌خواهی، از شکوه گذشته و عظمت آینده سخن می‌گفت و ابراز امیدواری می‌کرد که مردم عرب بتوانند در شمال، جنوب، شرق و غرب به وحدت برسند
ادریس
۹
حکومتی بریتانیایی امنیت را در زمان تداوم جنگ تامین کند.
لیلا اردشیری
۸
اگر بناست دولت یهود در زمان ما و در کرانه‌های رود اردن تحت حمایت پادشاهی بریتانیا با جمعیتی حدود سه یا چهار میلیون نفر تاسیس شود -که به احتمال زیاد چنین خواهد شد- رویدادی در تاریخ جهان اتفاق افتاده است که از هر نظر سودمند و به‌طور ویژه هماهنگ با بهترین منافع امپراتوری بریتانیا خواهد بود.
نیتا
۷
لویدجرج می‌دانست که این آمار بسیار اغراق‌آمیز است (او بعدها نوشت: «ریاضیات در مشرق زمین به‌گونه‌ای مثال‌زدنی احساسی است.»).
Travis
۶
دمشق شهری آباد و شکوفا بود - حتی پیش از آنکه اعراب یا یهودیان، مسیحیان یا مسلمانان، بریتانیایی‌ها یا آلمانی‌ها وجود داشته باشند. تصرف دمشق نه تنها به شکل نمادین کامل‌کننده تسلط بریتانیا بر بخش عرب‌زبان امپراتوری عثمانی بود، بلکه جایگاه بریتانیا را در میان سلسله فاتحان جهان باستان که فتوحات خود را با دستیابی به شهرهای پررونق سوریه تکمیل کرده بودند، تثبیت می‌کرد.
Travis
۵
لرد کرزن از قرن نوزدهم به این سو راهبرد ایجاد «شبکه‌ای از کشورهای مسلمان» در خاورمیانه را به‌عنوان سپری در برابر توسعه‌طلبی‌های روسیه مطرح کرد.
Travis
۴
پیروزی در جنگ جهانی اول، امپراتوری بریتانیا را به اوج وسعت خود رساند: این امپراتوری با ضمیمه ساختن سرزمین‌هایی که در خاورمیانه و نقاط دیگر اشغال کرده بود، بزرگ‌تر از هر زمان دیگر - یا هر امپراتوری دیگری - شد.
Husayn Parvarde
۳
رئیس‌جمهور خبط و خطاهای متعددی را مرتکب می‌شد که حتی حامیان بالقوه او را به مخالفانش تبدیل کرد.
Tahereh
۲
مردم و استان‌ها «از حاکمیتی به حاکمیت دیگر دست به دست می‌شدند گویی اموال منقول یا گروکشی‌هایی در یک بازی بودند.» مساله این نبود که همه توافق‌ها «به نفع یا در جهت صلاح مردم مرتبط با آن انجام شود» بلکه برعکس، چنین توافق‌هایی به این منظور صورت می‌گرفت که «تعدیل یا مصالحه در ادعاهای کشورهای رقیب به وجود آید» که به دنبال «نفوذ یا برتری خارجی» بودند.