کتاب فلسفه حسابرسی

کتاب الکترونیکی فلسفه حسابرسی نوشتهٔ رابرت ماوتز و حسین شرف با ترجمهٔ جواد رضازاده توسط انتشارات دنیای اقتصاد تابان منتشر شده است.

درباره کتاب فلسفه حسابرسی

این کتاب یکی از منابع مهم در حوزه حسابرسی است که به مبانی نظری و فلسفی حسابرسی می‌پردازد. نویسندگان در این اثر تلاش کرده‌اند تا چارچوبی برای درک عمیق‌تر از اصول، مفاهیم و شواهد حسابرسی ارائه دهند. این تحقیق که ابتدا با تمرکز بر ماهیت شواهد حسابرسی آغاز شده بود، در نهایت به یک بررسی جامع درباره‌ی مبانی نظری حسابرسی گسترش یافت.

کتاب فلسفه حسابرسی بیشتر بر حسابرسی مستقل تأکید دارد، اما نویسندگان معتقدند که برخی مفاهیم آن، از جمله نظریه شواهد، می‌تواند برای حسابرسان داخلی نیز کاربرد داشته باشد. در این اثر، اصول موضوعه حسابرسی تدوین شده و مبانی شکل‌گیری شواهد حسابرسی مورد بررسی قرار گرفته است. این کار بخشی از پروژه تحقیقاتی مؤلفان در دانشگاه ایلینوی بوده و با حمایت مالی و همکاری برخی از پژوهشگران و اساتید برجستهٔ حسابداری و حسابرسی انجام شده است.

کتاب فلسفه حسابرسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای دانشجویان، اساتید، پژوهشگران، حسابرسان و متخصصان حوزه حسابداری و حسابرسی مناسب است. همچنین، افرادی که به دنبال درک بهتر از اصول بنیادین و نظریه‌های حسابرسی هستند، می‌توانند از این اثر بهره ببرند.

بخشی از کتاب فلسفه حسابرسی

«در میان متون موجود مطلب درخور توجهی یافت نمی‌شود که بتوان آن را نظریهٔ حسابرسی نامید. در مقایسه با متون ارزشمندی که دربارهٔ نظریهٔ حسابداری می‌توان یافت، حسابرسی فقر نظریه دارد. تأمل در حرفهٔ حسابرسی از وضعیت ناسازگاری خبر می‌دهد؛ حرفه‌ای که جایگاه خود را به‌طور عمده مدیون عمل حسابرسی است، نظریهٔ قابل‌توجهی برای حمایت از آن ندارد. به نظریهٔ حسابداری توجه عمده‌ای مبذول شده -در واقع در این زمینه آثاری وجود دارد که شایستهٔ عنوان «کلاسیک» است- اما دربارهٔ نظریهٔ حسابرسی، دغدغهٔ چندانی در کار نبوده است. این پارادوکس ما را ترغیب کرد تا امکان طرح و بسط نظریهٔ منسجمی را برای حسابرسی بررسی کنیم.

برای جلوگیری از این ادعا که علت اصلی بحث‌نکردن دربارهٔ نظریهٔ حسابرسی عبارت است از اینکه حسابرسی نظریه ندارد، باید عجله کرد و فقدان بحث دربارهٔ نظریهٔ حسابرسی را با توسل به بسط تاریخی حسابرسی توضیح داد. این توضیح مستلزم کندوکاو مفصل در تاریخ حسابرسی نیست؛ به چند مثال می‌توان اشاره کرد که نشان می‌دهد حسابرسی به‌صورت روشی برای بررسی دقیق شکل گرفته است؛ برای این کار، نظریه نه ضروری به نظر می‌رسید نه مطلوب. حسابرسی به‌تازگی از آن مرحله گذر کرده است. در واقع حسابرسی به‌عنوان فرزند قانون و عرف و با روش‌های تجویزی پا به عرصهٔ وجود گذاشته است.

دفاتر طبق قاعده‌ای که از طرف خزانه‌داری الزامی شده است، برگ به برگ، صفحه به صفحه و تقریبا خط به خط کنترل می‌شود. به جمع هر صفحه و به جمع هر برگ در صفحهٔ دوم علامت حسابرسی زده می‌شود و جایی که مبلغ جمع طبق حسابرسی دوم تصحیح گردد، علامت حسابرسی دیگری به جمع نهایی اضافه می‌شود.

بنابراین در آن زمان حسابرسان تشویق می‌شدند که تنها مطابقت موضوع مورد آزمون را با مدل یا استاندارد بررسی کنند. این کار تفاوت چندانی با وضعیت امروز آلمان ندارد.»