کتاب فیل در اتاق

کتاب فیل در اتاق نوشته مرتضی میرمنتظمی و هادی احمدی، نمایش‌نامه‌ای از نشر قطره است که یک رابطه‌ی عاطفی آشفته را در پیوند با وسواس، سوءظن، تنهایی و میل به کنترل پیش می‌برد. متن از دل اعتراف‌ها، گفت‌وگوها، ارجاع‌های هنری و حضور هوش مصنوعی شکل گرفته و ذهن شخصیتی را نشان می‌دهد که مرز میان عشق، تملک و ویرانی را گم کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب فیل در اتاق

کتاب فیل در اتاق نوشته‌ی مرتضی میرمنتظمی و هادی احمدی، نمایش‌نامه‌ای است که بر پایه‌ی تک‌گویی، اعتراف و بازسازی ذهنی یک رابطه شکل گرفته است. شخصیت اصلی، کارگردانی است که آشنایی‌اش با زنی به نام سارا به‌تدریج به وسواس، تفسیر افراطی رفتارها و فروپاشی درونی می‌رسد. متن با خواب، مجسمه‌های چوبی، باکس‌های شیشه‌ای و تصویر فیل، فضایی می‌سازد که در آن واقعیت بیرونی و آشوب ذهنی مدام در هم می‌روند.

کتاب فیل در اتاق فقط بر گفت‌وگوهای میان دو شخصیت تکیه ندارد و از اسلایدها، نقل‌قول‌ها، پیامک‌ها و مکالمه با چت جی‌پی‌تی هم استفاده می‌کند تا ذهن شخصیت اصلی را لایه‌لایه آشکار کند. این شیوه باعث شده متن همزمان حال‌وهوای صحنه‌ای و ذهنی داشته باشد؛ یعنی هم می‌توان آن را به‌ عنوان نمایش‌نامه خواند و هم به‌ عنوان ورود به ذهنی که هر نشانه را به مدرکی برای اثبات ترس‌ها و تردیدهایش تبدیل می‌کند. حضور مداوم مجسمه‌های حیوانی، ارجاع به گالری، سفارت، ویلا و کافه، فضا را از یک رابطه‌ی شخصی فراتر می‌برد و آن را به مطالعه‌ای درباره‌ی تنهایی، میل به مالکیت و ناتوانی در فهم دیگری تبدیل می‌کند.

اشاره‌ی مرتضی میرمنتظمی و هادی احمدی به تأثیرپذیری آزاد از رمان تونلِ ارنستو ساباتو نیز نشان می‌دهد که نمایش آن‌ها به جهان انزوا، بدگمانی و خودویرانگری نزدیک می‌شود، اما مسیر و بیان خودش را دارد.

خلاصه نمایشنامه فیل در اتاق

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

مردی که کارگردان تئاتر و مجسمه‌ساز است، پس از دیدن دختری به نام سارا در یک گالری، درگیر رابطه‌ای می‌شود که از همان ابتدا با کشش شدید، ابهام و بدبینی همراه است. او هر رفتار سارا را تجزیه‌وتحلیل می‌کند، از پیام‌ها و سکوت‌هایش معناهای پنهان بیرون می‌کشد و کم‌کم در ذهن خود شبکه‌ای از سوءظن می‌سازد. 

روایت با خواب‌ها، اعتراف‌ها، گفت‌وگو با هوش مصنوعی و بازگویی دیدارها پیش می‌رود و نشان می‌دهد چگونه عشق در ذهن این شخصیت به تملک، خشم و میل به نابودی نزدیک می‌شود.

چرا باید کتاب فیل در اتاق را بخوانیم؟

دلایل خواندن فیل در اتاق را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این نمایش‌نامه رابطه‌ی عاطفی را از زاویه‌ی وسواس، سوءظن و میل به کنترل بررسی می‌کند.
• متن نشان می‌دهد چگونه یک ذهن آشفته از جزئی‌ترین رفتارها معناهای تهدیدآمیز می‌سازد.
• استفاده از اسلاید، پیامک و گفت‌وگو با هوش مصنوعی، شکل روایت را از تک‌گویی معمولی فراتر می‌برد.
• فضای اثر برای علاقه‌مندان به نمایش‌های روان‌شناختی و شخصیت‌محور قابل‌توجه است.
• کتاب امکان بررسی پیوند میان عشق، تنهایی، هنر و خشونت را در یک متن نمایشی فراهم می‌کند.

خواندن کتاب فیل در اتاق را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن فیل در اتاق به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به نمایش‌نامه‌های ایرانی که بر تنش روانی و بحران عاطفی متمرکزند.
• خوانندگانی که از شخصیت‌های ناپایدار، وسواسی و درگیر با ذهن خود استقبال می‌کنند.
• دانشجویان و هنرجویان تئاتر که می‌خواهند نمونه‌ای از مونولوگ معاصر را بخوانند.
• مخاطبانی که به پیوند هنرهای تجسمی، تئاتر و فناوری در یک متن نمایشی علاقه دارند.

بخشی از کتاب فیل در اتاق

«مرد: یه بار وقتی سه سالم بود، برای اولین‌بار یه خواب ترسناک دیدم. خواب دیدم تمام آدم‌هایی که می‌شناسمشون به شکل یه مجسمهٔ چوبی دراومدن. مجسمهٔ حیوون چوبی. دوروبَرَم وایستاده بودن و باهام حرف می‌زدن. اون خواب بازم تکرار شد. تا همیشه. یه‌چیزی شبیه خواب تکراری که هیچ‌وقت قرار نیست برای همیشه فراموش شه. اون شب که برگشتم خونه دوباره همون خواب رو دیدم. دوباره تو همون خونه بودم. اون حیاط، در آهنی، اون پلهٔ مارپیچ سبزآبی. توی خواب یه اسب چوبی بود. یه کرگدن چوبی. یه تعداد حیوون چوبی دیگه هم بودن که نمی‌شناختمشون. سارا خودش بود. بین مجسمه‌ها وایستاده بود. همه‌شون داشتن من رو نگاه می‌کردن. توی خواب حس کردم انگار دارن از پشت یه شیشه به من نگاه می‌کنن. انگار هرکدوم از اون مجسمه‌های چوبی تو یه باکس شیشه‌ای بودن. نمی‌دونم. یادم نمی‌آد. شایدم من تو یه باکس شیشه‌ای گیر افتاده بودم و اونا فقط داشتن من رو نگاه می‌کردن. بعد توی خواب حس کردم خودم هم دارم به یه مجسمهٔ چوبی تبدیل می‌شم. اول دماغم تبدیل شد به یه چیزی شبیه خرطوم فیل. گوش‌هام بزرگ و بزرگ‌تر شدن. بعد آروم‌آروم تمام بدنم چوبی شد. حالا دیگه من یه فیل بزرگ چوبی بودم. بدنم قفل شد. نمی‌تونستم تکون بخورم. خواستم سارا رو صدا کنم، ولی متوجه شدم کلمه‌ها مثل ناله‌های یه فیل از دهنم بیرون می‌پرن...»