با کد تخفیف OFF30 اولین کتاب الکترونیکی یا صوتی‌ات را با ۳۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کن.

کتاب نیازمندی ها

۳.۹ امتیاز(از ۱۳ رأی)

پدیدآورندگان:

ساناز اسدی

انتشارات:

نشر نیماژ

٪۳۰ تخفیف اولین خرید کتاب با کد OFF30

معرفی مشخصات نظرات (۶)بریده‌ها (۷)

معرفی کتاب نیازمندی ها

مجموعه داستان نیازمندی‌ها نوشته‌ی ساناز اسدی، هفت داستان کوتاه دارد. نقطه‌ی قوت تمام داستان‌ها شخصیت‌پردازی دقیق نویسنده‌ است. آدم‌هایی وامانده در روزگار معاصر و فراری از گذشته خود که هر کدام حادثه‌ای را از سر گذرانده‌اند و سعی در فراموشی آن دارند. پایان‌بندی‌های دقیق و موثر داستان‌ها نیز مخاطب خود را به چالش می‌کشاند تا داستان بعد از پایان خود هم در ذهن خواننده ادامه پیدا کند. آنچه قهرمان‌های داستان‌ها را در وضعیت‌های به‌وجود آمده قرار داده، نتیجه انتخاب‌هایشان نیست بلکه به آنها تحمیل شده‌است.

برای تجربه‌ای بهتر در دانلود کتاب نیازمندی ها و خواندن آن، اپلیکیشن طاقچه را به‌صورت رایگان نصب کنید. در اپلیکیشن می‌توانید مطالعه‌ی خود را شخصی‌سازی کنید و لذت خواندن و شنیدن کتاب‌ها را همیشه و همه‌جا تجربه کنید. علاوه‌بر دسترسی آسان، امکان خرید هزاران کتاب صوتی و الکترونیکی با تخفیف‌های ویژه و بهترین قیمت هم فراهم است.

مشخصات کتاب الکترونیکی

نام کتاب	نیازمندی ها
موضوع	داستان کوتاه، داستان ایرانی
نویسنده	ساناز اسدی
انتشارات	نشر نیماژ
سال انتشار نسخه فیزیکی	۱۳۹۵/۰۷/۲۱
فرمت کتاب	EPUB
حجم فایل کتاب	۱.۳ مگابایت
شابک	۹۷۸۶۰۰۳۶۷۲۳۶۹
تعداد صفحه‌ها	۸۵ صفحه
قیمت کتاب	۱۰۰۰۰۰ تومان

نظر شما دربارهٔ این کتاب

نظرات کاربران

Sina Iravanian

توصیه می‌کنم.

۱۳۹۹/۱۱/۰۹

قصه‌ی کوتاه «هتل اینترنشنال» که قصه‌ی آخر کتاب هم هست، تمام آن‌چه را که از خواندن داستان به دنباش می گردم برآورده کرد. ترسِ تصویر شده در این قصه از جنس همان ترسی است که در زندگی گریبانگیر من است...بیشتر

sbabayan

توصیه می‌کنم.

۱۴۰۲/۰۶/۰۷

نویسنده جوان قلم زیبایی دارد و در پایان هر داستان تا لحظاتی به فکر فرو می رویم. اینده خوبی برای این نویسنده می بینم. کتاب اخر ایشان هم بسیار جالب هست.

pooya

۱۳۹۹/۰۶/۲۵

یک مجموعه داستان ناب با روایت روان.

Negar Safari

توصیه می‌کنم.

۱۴۰۴/۱۰/۲۷

از بهترین داستان‌های فارسی نوظهوری که خواندم. روایت جذاب، قلم خلاق و نوآورانه.

Elnaz

توصیه می‌کنم.

۱۴۰۵/۰۳/۲۲

در نگاه اول متوجه میشیم که داستان های این کتاب معمولی نیستن.نگاه نویسنده به موضوعات مختلف شخصی و به دور از کلیشه ست.گاهی اوقات داستان ها نیاز به توضیح بیشتری دارن ولی اینجوری نیست که ناقص باشن و هر داستان...بیشتر

فا

توصیه می‌کنم.

۱۴۰۴/۰۷/۰۵

این کتابشو با اون یکی قاطی کردم. داستان اون یادمه ولی اینو چیزی ازش یادم نمیاد. درکل ساناز اسدی بین نویسنده‌های ایرانی بدک نیست، داستاناش ارزش خوندن دارن. کتاب سخت پوستش رو بخونید درنهایت ضربه‌ی سنگینی میخورید که هم جذابه...بیشتر

بریده‌هایی از کتاب

Elnaz

من ترسو بودم و به خاطر همین مادرم من را بیشتر دوست داشت. مثل بقیه‌ی پسرها نبودم و تمام روز را می‌چسبیدم به مادرم. از سگ می‌ترسیدم، از دریا می‌ترسیدم، از پله‌برقی می‌ترسیدم، از دوربین عکاسی وقتی روز سال نو روی سلف‌تایمر بود و از ما عکس می‌گرفت می‌ترسیدم. فکر می‌کردم حتماً کسی، چیزی، پشت دوربین ایستاده و ما را نگاه می‌کند.

Elnaz

دستپاچه بودیم. حرف‌های بی‌ربط می‌زدیم. به هم خیره نمی‌شدیم. مثل همه‌ی آدم‌هایی که بعد از بیست‌وپنج سال همدیگر را می‌بینند و نمی‌خواهند به روی هم بیاورند و نمی‌خواهند فکر کنند تقصیر کدام‌شان است که این همه سال همدیگر را ندیدند. یادم نیست حرف را چه‌طور شروع کردیم. کدام‌مان اول سؤال پرسید و کدام‌مان اول از جواب دادن طفره رفت. ‌

Elnaz

مژگان دست کشید روی تای وسط کاغذ که ماه را از وسط نصف کرده بود و تعریف کرد: ‌«اینجا نوشته ستاره‌هایی که ما توی آسمون می‌بینیم یا اون شهاب‌ها، همون ستاره‌دنباله‌دارایی که یه وقتایی می‌بینیم، هزار سال پیش، بیشتر، چند هزار سال پیش از بین رفتن. اونا چند هزار سال نوری قبل، از بین رفتن ولی ما هنوز داریم سالم می‌بینیمشون. هنوز نمی‌تونیم از بین رفتن‌شون رو بینیم.» سعی کردم چند خط از مطلبی که دورش خط کشیده بود را بخوانم. مژگان دوباره کاغذ را تا کرد. گفت: ‌«خیلی عجیبه، نه؟» چشم‌هایش خیس شده بودند. مادرم بعد از بیست‌وپنج سال کنارم نشسته بود و ستاره‌هایی که هزار سال پیش مرده بودند و ما هنوز می‌دیدیم‌شان برایش عجیب‌ترین اتفاق دنیا بودند و به خاطرشان بغض کرده بود.

Elnaz

پدر هیچ‌وقت دستم را نگرفته بود تا با هم بیاییم رستوران غذا بخوریم و از پشت شیشه‌ها برای هم دست تکان بدهیم، اما دوستش داشتم. تمام زندگی‌اش کار کرده بود. کاری که هیچ‌کس قبول نداشت. کاری که اسمش را کار نمی‌گذاشتند. دست‌هایش همیشه رنگی بود. بعضی رنگ‌ها را هر چه‌قدر هم می‌شست پاک نمی‌شدند. ‌

Elnaz

مرجان جلوی زمین بازی می‌ایستد و داد می‌زند: ‌«ارغوان!» دخترش می‌دود طرفش. ‌ - سلام کن به عمو. دختر با صدای بلند داد زد: ‌«سلام عمو» و با همین دو کلمه شدم عموی دخترِ زنی که پنج سال پیش می‌خواستم زنم باشد.

Elnaz

گفته بود تا خسرو را نبیند نمی‌میرد. یک ماه بود هر شب می‌خواست بمیرد و هر صبح نمردنش را می‌انداخت گردن خسرو.

Elnaz

خسرو را که بغل کرد از جنگ بدش آمد. تمام خانه‌ی بزرگ و پُردار و درختش به‌زور جا شده بود توی اتاق دوتخته‌ی هتل.