کتاب سه فیلم‌نامه ( دل‌تاریکی، نازنین، داستان‌‌ دوست )

«سه فیلم‌نامه (دل تاریکی، نازنین، داستان دوست)» اثری از سعید عقیقی است. دل تاریکی داستان زنی فرازمینی و مرموز است که سوار اتومبیل مردی می‌شود و او را به گذشته‌هایی می‌برد که در آن زنانی به دست یا به دستور او قربانی می‌شدند و سپس زن مرموز در زمان حال از مرد انتقام می‌گیرد. فیلم‌نامه نازنین برداشتی آزاد از داستان نازنین داستایفسکی ‌است و داستان دوست نیز اقتباسی از فیلم شاعرانه و کلاسیک ارثیه فامیلی اثر والریو زورلینی است. بریده‌ای از «دل تاریکی» را می‌خوانید: ۱. داخلی. رستوران. شب تصویر باز می‌شود. چهرهٔ زنی چهل ساله و زیبا را می‌بییم که ظاهری آراسته و موقر دارد و با دقت به حرف‌های طرفِ مقابلش گوش می‌دهد. مرد: (مرد خارج از تصویر) تا حالا شده اتفاقی به یه نفر بربخورین و همه چی عوض بشه؟ زن:: نه. زندگی من همیشه یه جور بوده. حتی شوهرم هم نتونست عوضش کنه. مرد: (خارج از تصویر) زنِ من هم نتونست ولی شما تونستین. زن با دقت به مرد نگاه می‌کند. از فنجان قهوهٔ مقابلش اندکی می‌نوشد و هم‌زمان، به حرف‌های مرد گوش می‌کند. در چشم‌هایش بیش‌تر ذکاوت می‌بینم تا اطمینان. اما چیزی بیش از احترام در رفتار زن دیده نمی‌شود. زن: مطمئنین اشتباه نمی‌کنین؟ مرد: (خارج از تصویر) بار اول هم مطمئن بودم. زن: از کجا؟ ما که دو جمله بیش‌تر با هم حرف نزدیم. مرد: (خارج از تصویر) همون جملهٔ اول کار خودش رو کرد. زن: کدوم جمله؟ مرد: (خارج از تصویر) رمز موفقیت شما چیه؟ زن: (با لبخند) خب، چی‌یه؟ مرد: (خارج از تصویر) این‌که یه خانم متشخص پیدا شه و همچین چیزی از آدم بپرسه. ناموفق هم باشی موفق می‌شی. زن: (با لبخندی آشکارتر) یعنی یه جمله این‌قدر تأثیر داره؟ پیش از شروع پرسش زن، تصویر به سمت مرد حرکت می‌کند و آرام به چهرهٔ او می‌رسد. چهل و پنج ساله است. اما شادابی‌اش او را جوان‌تر نشان می‌دهد. موهای جو گندمی و ظاهر بسیار آراسته‌ای دارد و لباسی روشن پوشیده است. وقتی شروع به حرف زدن می‌کند، لحن غم‌زده‌ای دارد و حالت چشم‌هایش نیز با لحنش متناسب است. او رضا شایسته است.