کتاب خانه جای مردگان است

کتاب خانه جای مردگان است (Home Is Where the Bodies Are) نوشته جنیوا رز، ترجمه عادل جنتیان و رمانی است که انتشارات پرتقال آن را در سال ۱۴۰۳ منتشر کرده است. این رمان که در ژانر معمایی، وحشت و فانتزی قرار گرفته، بخشی از مجموعه‌ای با عنوان فانتوم است که به موضوعات ماورایی، سایه‌ها و پدیده‌های مرموز می‌پردازد. داستان حول محور خانواده‌ای می‌چرخد که پس از مرگ مادرشان دوباره دور هم جمع می‌شوند و با رازها، زخم‌های قدیم و معماهای حل‌نشده‌ی گذشته روبه‌رو می‌شوند. رمان با نگاهی عمیق به روابط خانوادگی، سوگواری، اعتیاد و جست‌وجوی حقیقت، فضایی پر از تعلیق و احساسات متضاد خلق کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب خانه جای مردگان است اثر جنیوا رز

کتاب خانه جای مردگان است به قلم جنیوا رز، رمانی در ژانر معمایی و وحشت و فانتزی است. داستان درمورد سه خواهر و برادر است که پس از مرگ مادرشان، در خانه‌ی قدیمی و خانوادگی گرد هم می‌آیند؛ جایی که گذشته‌ی تلخ و رازآلود خانواده دوباره در آن زنده می‌شود. رمان از زاویه‌ی دید شخصیت‌های مختلف پیش می‌رود. هر یک از کاراکترها با چالش‌ها و زخم‌های شخصی خود دست‌وپنجه نرم می‌کنند. فضای رمان با حضور سایه‌ها، خاطرات و رازهای پنهان، حس تعلیق و ناامنی را منتقل می‌کند. جنیوا رز در این اثر علاوه‌بر پرداختن به موضوعاتی چون مرگ، سوگواری و اعتیاد، به پیچیدگی روابط خانوادگی و تأثیر گذشته بر حال افراد نیز توجه ویژه‌ای داشته است. رمان خانه جای مردگان است با ترکیب عناصر معمایی و روان‌شناختی، مخاطب را به دنیایی می‌برد که در آن حقیقت و خیال به‌سختی از هم جدا می‌شوند.

خلاصه داستان خانه جای مردگان است

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

رمان با مرگ مادر خانواده آغاز می‌شود؛ رویدادی که سه فرزند خانواده (بتی، مایکل و نیکول) را پس از سال‌ها دوری به خانه‌ی کودکی‌شان بازمی‌گرداند. شخصیت‌ها با گذشته‌ای پر از زخم و راز روبه‌رو هستند. بتی، دختر بزرگ‌تر، سال‌هاست که بار مراقبت از مادر را به دوش کشیده و با احساس شکست و خشم نسبت به خواهر و برادرش زندگی می‌کند. مایکل، برادر میانی، پس از ترک خانه و ساختن زندگی جدید، حالا با احساس گناه و دوری بازگشته است و نیکول، خواهر کوچک‌تر، با اعتیاد و آسیب‌های روحی دست‌وپنجه نرم می‌کند. مرگ مادر، راز ناپدیدشدن پدر خانواده را زنده می‌کند و آخرین حرف‌های مادر، معمایی تازه پیش پای فرزندان می‌گذارد. روابط میان خواهر و برادرها، خاطرات کودکی، حسرت‌ها و ناگفته‌ها به‌تدریج آشکار می‌شود. اثر با رفت‌وبرگشت میان گذشته و حال، لایه‌های پنهان شخصیت‌ها و رازهای خانوادگی را باز می‌کند و مخاطب را با این سؤال روبه‌رو می‌سازد که حقیقت ناپدیدشدن پدر چه بوده و آیا اعتماد میان اعضای خانواده دوباره شکل خواهد گرفت.

چرا باید کتاب خانه جای مردگان است را بخوانیم؟

رمان خانه جای مردگان است نه‌تنها به معمای ناپدیدشدن پدر و رازهای گذشته می‌پردازد، بلکه با پرداختن به موضوعاتی چون سوگواری، اعتیاد، احساس گناه و تلاش برای بازسازی روابط خانوادگی، تصویری واقع‌گرایانه و تأثیرگذار از زندگی معاصر ترسیم می‌کند. شخصیت‌پردازی و دیالوگ‌ها، خواننده را به دل احساسات و کشمکش‌های شخصیت‌ها می‌برد. همچنین ترکیب عناصر معمایی و روان‌شناختی، رمان را تا پایان پرکشش و غیرقابل‌پیش‌بینی نگه می‌دارد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به ادبیات داستانی قرن ۲۱ آمریکا و قالب رمان معمایی و روان‌شناختی و نیز به موضوعات مربوط به سوگواری، اعتیاد و روابط پیچیده میان اعضای خانواده علاقه دارند. همچنین رمان حاضر برای علاقه‌مندان به رمان‌هایی با فضای رازآلود مناسب است.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره این کتاب چیست؟

- لیسا جوئل (نویسنده‌ی شماره یک پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز): کتاب خانه جای مردگان است با نثر فضاساز و پیرنگی با ریتم بالا، تریلری پرکشش، پرپیچ‌وخم و وهم‌آلود است که به این زودی‌ها فراموشش نخواهید کرد.

- اشلی فلاورز (نویسنده‌ی شماره یک پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز): خواندن اثری که تا این حد نوستالژیک و ملموس به نظر می‌رسد، حس عجیبی دارد. این کتاب در هر صفحه شما را غافلگیر می‌کند، خوش‌ریتم و تازه است و شما را وامی‌دارد تا برای کشف رازهای تاریک خانوادگی به انباری خانه‌ی والدینتان هجوم ببرید.

- مری کوبیکا (نویسنده‌ی پرفروش نیویورک تایمز): شما واقعاً با شخصیت‌های کتاب خانه جای مردگان است همذات‌پنداری می‌کنید. این اثر پایانی چنان غافلگیرکننده و رضایت‌بخش دارد که بلافاصله آن را به همه‌ی دوستانتان پیشنهاد می‌دهید.

- استیسی ویلینگهام (نویسنده‌ی پرفروش نیویورک تایمز): کتاب خانه جای مردگان است برداشتی تاریک و پرپیچ‌وخم از سوگ، رقابت میان خواهر و برادرها و جنازه‌هایی است که به‌معنای واقعی کلمه در گذشته‌ی یک خانواده دفن شده‌اند. این کتاب سفری پرهیجان، مملو از نوستالژیِ دهه‌ی ۱۹۹۰ و مشاهدات تیزبینانه‌ای است که خوانندگان را به شک می‌اندازد؛ واقعاً چقدر والدین خود را می‌شناسید؟

- لیسا گاردنر (نویسنده‌ی شماره یک پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز): رمان حاضر به‌طرز شوکه‌کننده‌ای هوشمندانه است. جنیوا رز عمق شناخت ما از کسانی را که دوستشان داریم، با جلوه‌هایی جدید و وحشتناک، می‌سنجد. این کتاب تا پایانِ پرکشش خود شما را رها نمی‌کند.

- کارن دیون (نویسنده‌ی پرفروش بین‌المللی برای کتاب دختر پادشاه مرداب): کتاب خانه جای مردگان است دارای داستانی پرتنش و رنج‌آور درباره‌ی یک تراژدی خانوادگی، رازهای مادام‌العمر و حسادت‌های حل‌نشده‌ی دوران کودکی است. درک عمیق نویسنده از پیچیدگی‌های طبیعت انسانی و نثر زیبای او، مرا در تمام مدت خواندن با خود همراه کرد. این اثر عمیقاً تأثیرگذار و کاملاً گیراست.

درباره جنیوا رز

جنیوا رز (Jeneva Rose) نویسنده‌ی شماره یک پرفروش‌های نیویورک تایمز و خالق چندین رمان موفق در ژانر تریلر روان‌شناختی است. از آثار او می‌توان اشاره کرد به The Perfect Marriage (ازدواج تمام‌عیار)، You Shouldn’t Have Come Here (نباید می‌آمدی) و One of Us Is Dead (یکی از ما مرده است). رمان The Perfect Marriage به اثری با مخاطب چندمیلیونی تبدیل شد و در فاصله‌ی سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ همراه با دیگر آثار این نویسنده بیش از ۱.۵ میلیون نسخه فروش داشت. آثار جنیوا رز به بیش از ۳۰ زبان ترجمه و برای اقتباس‌های سینمایی و تلویزیونی نیز انتخاب شده است. این نویسنده که اصالتاً اهل ویسکانسین است، پیش از نویسندگی تمام‌وقت، حدود ده سال در حوزه‌ی بازاریابی دیجیتال و شبکه‌های اجتماعی فعالیت داشت. این پیشینه باعث شد با رویکردی بازاریابی‌محور به جهان ادبیات وارد شود. او پس از ردشدن توسط ناشران و نمایندگان ادبی، مسیر مستقلی در پیش گرفت؛ نخستین تریلر روان‌شناختی‌اش را در قالب چالش NaNoWriMo نوشت و پس از انتشار The Perfect Marriage در سال ۲۰۲۰، با ساخت ویدئوهای تبلیغاتی در تیک‌تاک که میلیون‌ها بازدید گرفت، فروش کتابش را به‌شکل چشمگیری افزایش داد و آن را به رتبه‌های بالای آمازون رساند. جنیوا رز خود را نویسنده‌ای «هم طراح و هم بداهه‌نویس» می‌داند که به نوشتن داستان از زاویه‌دید اول‌شخص علاقه دارد. کتاب خانه جای مردگان است (Home Is Where the Bodies Are) رمانی به قلم این نویسنده‌ی آمریکایی است.

چه نسخه‌های دیگری از این کتاب در ایران منتشر شده است؟

این کتاب به‌وسیله‌ی نشرهای گوناگونی منتشر شده است؛ برای نمونه می‌توان به فهرست زیر اشاره کرد:

- خانه جایی‌ست که اجساد در آن مدفونند(رمان) ترجمه‌ی حکیمه حسین‌زاده، نشر کلاه فرنگی، ‏‫۱۴۰۴.‬

- خانه جای مردگان است ترجمه‌ی الهام قدوسی، انتشارات نارنگی، ‏‫۱۴۰۳.‬‬

- خانه جای مردگان است: رمان ترجمه‌ی سحر قدیمی، نشر نون، ‏‫۱۴۰۳.‬‬

- خانه جای مردگان است ترجمه‌ی محبوبه قربانیان، نشر یشما، ‏‫۱۴۰۳.‬

بخشی از کتاب خانه جای مردگان است

«تکه‌ای از پیتزای پنیر را می‌اندازم توی بشقابم. مزهٔ پیتزا نمی‌دهد. بی‌مزه است و خمیر دورش طعم مقوا می‌دهد. هرچند پنیرش کش می‌آید و چرب است، کیفورم نمی‌کند. غدد چشایی‌ام غذا حسابش نمی‌کنند و می‌دانم که ربطی به کیفیت این پیتزا ندارد. به ویدئوی اِما هارپر ربط دارد. به گمانم از حالا به بعد مزهٔ همه‌چیز فرق خواهد داشت.

مایکل آن سر میز نشسته است و تکهٔ دوم پیتزایش را گاز می‌زند. شاید برای او هم همان مزه‌ای را بدهد که برای من دارد. بعد از هر دو لقمه‌ای که می‌خورد، یک قلپ از نوشابه‌اش را سر می‌کشد؛ پس، احتمالاً به‌زور غذا را پایین می‌دهد. بتی هم یک تکه از پیتزایش را خورده ولی به خمیر نرسیده رهایش کرده است. هیچ‌وقت خمیر دور پیتزا را دوست نداشته؛ تردترین و سفت‌ترین جای پیتزا که فقط طعم خمیر پخته می‌دهد. به‌نظرم مردم به یکی‌دو دلیل از برخی چیزها بدشان می‌آید: یا واقعاً از آن چیز خوشمان نمی‌آید یا از آن چیز خوشمان نمی‌آید چون فرصتی به ما می‌دهد تا قدر چیز دیگری را بدانیم. و وقتی چیز زیادی در زندگی نصیب آدم نمی‌شود، چیزهای اندکی هستند که می‌توانیم از آن‌ها منزجر باشیم قبل از اینکه دیگر چیز منزجرکننده‌ای نباشد. بنابراین، بتی خمیر دور پیتزا را انتخاب کرد. مایکل این شهر را انتخاب کرد. و من خودم را انتخاب کردم.»