کتاب پرسه در لوسیل

کتاب پرسه در لوسیل نوشته مهدی مافی، توسط انتشارات سوره مهر منتشر شده است. این اثر روایتی است از سفر نویسنده به قطر و حضور در اولین جام جهانی فوتبال که در یک کشور اسلامی برگزار شد. نویسنده، تجربه‌های شخصی، مشاهدات و برخوردهایش با مردم و فرهنگ‌های مختلف را در جریان این رویداد بزرگ ورزشی به تصویر کشیده است. او با نگاهی جست‌وجوگر و گاه طنزآمیز نه‌تنها به مسابقات فوتبال، بلکه به لایه‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی این سفر می‌پردازد. کتاب حاضر ترکیبی از سفرنامه، روایت‌های روزمره و تحلیل‌های اجتماعی است که فضای متفاوت و کمتردیده‌شده‌ای از جام جهانی قطر را پیش روی مخاطب قرار می‌دهد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پرسه در لوسیل اثر مهدی مافی

کتاب پرسه در لوسیل (روایتی از سفر به اولین جام جهانی در یک کشور اسلامی) به قلم مهدی مافی، سفرنامه‌ای است از سفر نویسنده به جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر؛ رویدادی که برای نخستین‌بار در یک کشور اسلامی برگزار شد و توجه جهانیان را به خود جلب کرد. این ناداستان، روایتگر تجربه‌های نویسنده از لحظه‌ی ورود به قطر تا حضور در استادیوم‌ها، بازارها، مراکز فرهنگی و برخورد با مردم کشورهای مختلف است. مهدی مافی نه‌تنها به فوتبال و هیجان مسابقات می‌پردازد، بلکه به پشت‌پرده‌های فرهنگی، اجتماعی و حتی سیاسی این رویداد نیز توجه نشان داده است. او با نگاهی موشکافانه، تفاوت‌ها و شباهت‌های فرهنگی، مهمان‌نوازی مردم منطقه، چالش‌های مهاجران و حواشی مربوط به حقوق بشر و سیاست را در بستر جام جهانی بررسی کرده است. کتاب پرسه در لوسیل علاوه‌بر روایت‌های فوتبالی، تصویری از زندگی روزمره در قطر، تعاملات میان ملیت‌های مختلف و تأثیر فوتبال بر انسجام اجتماعی و امید را ارائه داده است. این کتاب فرصتی برای شناخت فضای متفاوت جام جهانی قطر و تجربه‌ی زیسته‌ی یک ایرانی در این رویداد جهانی فراهم کرده است.

خلاصه کتاب پرسه در لوسیل

نویسنده از لحظه‌ی ورود به فرودگاه دوحه تا حضور در شهر لوسیل و دیگر نقاط قطر، تجربه‌های خود را ثبت کرده است. او در این مسیر با افراد مختلفی از ملیت‌ها و فرهنگ‌های گوناگون روبه‌رو می‌شود؛ از راننده‌ی مصری که مهمان‌نوازی‌اش را با بستنی کاکائویی نشان می‌دهد تا فوتوژورنالیست ژاپنی و هواداران مکزیکی و عربستانی. نویسنده به جزئیات زندگی روزمره در قطر، تفاوت‌های فرهنگی، معماری مدرن شهرها، بازارهای سنتی و مراکز خرید لوکس می‌پردازد و می‌کوشد تصویری واقعی از فضای جام جهانی ارائه دهد. او علاوه‌بر روایت مسابقات فوتبال و حال‌وهوای استادیوم‌ها، به موضوعات اجتماعی و سیاسی توجه کرده؛ از حواشی مربوط به حقوق بشر و مهاجران گرفته تا بحران دیپلماتیک قطر و عربستان. مهدی مافی با حضور در رویدادهای فرهنگی، بازارها و مراکز اسلامی می‌کوشد لایه‌های پنهان‌تر جامعه‌ی میزبان را کشف کند و نشان دهد که فوتبال چگونه می‌تواند زبان مشترک مردم جهان باشد.

چرا باید کتاب پرسه در لوسیل را بخوانیم؟

کتاب پرسه در لوسیل، تجربه‌ای از حضور در جام جهانی قطر را پیش روی مخاطب می‌گذارد. این ناداستان فراتر از سفرنامه‌ای ورزشی، به لایه‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی رویداد می‌پردازد و تصویری واقعی از مواجهه‌ی فرهنگ‌ها، مهمان‌نوازی مردم منطقه و چالش‌های مهاجران ارائه می‌دهد. خواننده با این اثر نه‌تنها با فضای مسابقات فوتبال، بلکه با زندگی روزمره در قطر، تعاملات میان ملیت‌های مختلف و تأثیر فوتبال بر انسجام اجتماعی آشنا می‌شود. کتاب پرسه در لوسیل می‌تواند برای کسانی که به تجربه‌های زیسته، روایت‌های انسانی و شناخت فرهنگ‌های متفاوت علاقه دارند، خواندنی باشد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به علاقه‌مندان فوتبال، دوستداران ناداستان و قالب سفرنامه، پژوهشگران حوزه‌ی فرهنگ و اجتماع و کسانی که به شناخت تجربه‌های زیسته در رویدادهای جهانی علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود. همچنین این اثر به افرادی که دغدغه‌ی تعامل فرهنگی، مهاجرت و تأثیر ورزش بر جامعه را دارند، توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب پرسه در لوسیل

«روی صفحهٔ گوشی نام راننده را نگاه کردم: «عالم‌گیر»! اسم عجیبی است. عرب‌ها که «گ» ندارند و ایرانی‌ها از این اسامی استفاده نمی‌کنند. حدس زدم شاید یکی از مهاجران آسیای میانه باشد. ظاهرش را که دیدم، مطمئن شدم. حنا موهای مرد را نارنجی کرده بود. کلاه قندهاری به سر داشت؛ اما زلف‌هایش از دوروبر بیرون زده بود. عجله‌ام را که دید، گفت: «داری می‌ری استادیوم؟»

تأیید کردم. در مقایسه با بقیهٔ راننده‌ها انگلیسی را بهتر صحبت می‌کرد.

ــ ایرانی هستی؟

ــ آره. خودت چی؟

ــ پاکستان.

تلاش کردم یک آشنایی فوتبالی بدهم و جو را بشکنم؛ اما دوستمان طرف‌دار کریکت بود و جام جهانی ذره‌ای برایش اهمیت نداشت. می‌گفت از بین فوتبالیست‌ها فقط کریس رونالدو را می‌شناسد و حتی نام لیونل مسی را تازه دوسه روز پیش از یک گردشگر آرژانتینی شنیده. از ایران خوشش می‌آمد. به‌قول خودش چون بیش از چهل سال است که سرانش می‌گویند:‌ «اِمِریکا؟! نو نید!»، «انگلند؟! نو نید!» آن موقع شب، درست پای بازی مرگ و زندگی، حوصلهٔ چیزی که نداشتم بحث سیاسی بود؛ اما ته دلم خوشحال شدم که به ایران علاقه دارد. وقتی رسیدیم، رو کرد به من و گفت: «ببین امیدوارم امریکا رو ببرید؛ چون این اولین جام جهانی توی یه کشور اسلامیه و باید حداقل یه تیم مسلمون توی مرحلهٔ بعد باشه.»»