کتاب قلعه حیوانات (دوزبانه)

کتاب قلعه حیوانات نوشته جورج اورول و با ترجمه محمد هاشمی و سعید هاشمی توسط انتشارات باران خرد منتشر شده است. این رمان کوتاه در دسته‌ی داستان‌های سیاسی و اجتماعی قرار می‌گیرد و با زبان نمادین، نقدی بر قدرت، انقلاب و فساد ارائه می‌دهد. قلعه‌ی حیوانات از آثار برجسته‌ی قرن بیستم به شمار می‌رود و با روایتی تمثیلی، مفاهیم عمیقی را درباره‌ی جامعه و سیاست مطرح می‌کند. نسخه الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب قلعه حیوانات (دوزبانه)

رمان کوتاه قلعه‌ی حیوانات که با عنوان اصلی مزرعه‌ی حیوانات: یک قصه‌ی پریان (Animal Farm: A Fairy Story) در ۱۷ اوت ۱۹۴۵ توسط انتشارات «سکر و واربرگ» (Secker and Warburg) در لندن منتشر شد، به سرعت به یکی از تأثیرگذارترین و جنجالی‌ترین آثار ادبی قرن بیستم تبدیل گردید. این کتاب که توسط جرج اورول، نویسنده‌ی بریتانیایی، بین نوامبر ۱۹۴۳ و فوریه‌ی ۱۹۴۴ نوشته شد، با الهام از تجربیات او در جنگ داخلی اسپانیا و ناامیدی عمیق‌اش از خیانت استالین به آرمان‌های انقلاب روسیه، به‌عنوان هجومی تند بر رژیم شوروی و استالینیسم شکل گرفت. با این حال، فرآیند انتشار این اثر به دلیل فضای سیاسی زمان جنگ جهانی دوم که در آن شوروی متحد غرب علیه آلمان نازی بود، با مخالفت‌های جدی روبه‌رو شد و حداقل چهار ناشر از جمله «فابر اند فابر» (با ردیه‌ی تند تی.اس. الیوت) و ناشر همیشگی اورول، یعنی «ویکتور گولانچ»، از چاپ آن به دلیل «حملات بی‌جا به یک متحد» سرباز زدند.

نکته جالب توجه درباره‌ی کتاب قلعه‌ی حیوانات، سرنوشت متفاوت آن در مواجهه با ایدئولوژی‌های متضاد است: در حالی که در اتحاد جماهیر شوروی و کشورهای بلوک شرق، این اثر تا اواخر دهه‌ی ۱۹۸۰ به‌عنوان اثری ضد شوروی ممنوع بود (و حتی در نمایشگاه کتاب مسکو در سال ۱۹۸۷ توقیف شد)، در غرب پس از پایان جنگ و آغاز جنگ سرد، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین شواهد ادبی علیه تمامیت‌خواهی کمونیستی به شهرت جهانی رسید و موفقیت تجاری خیره‌کننده‌ای پیدا کرد؛ به‌طوری که پس از انتخاب توسط «باشگاه کتاب ماه» (Book-of-the-Month Club) در آمریکا، بیش از نیم میلیون نسخه فروخت و اورول را برای اولین بار در زندگی‌اش از لحاظ مالی آسوده کرد. این رمان که در فهرست «۱۰۰ رمان برتر انگلیسی‌زبان» مجله تایم (از ۱۹۲۳ تا ۲۰۰۵) و همچنین در رتبه‌ی ۳۱ فهرست «مدرن لایبرری» از بهترین رمان‌های قرن بیستم قرار دارد، در سال ۱۹۹۶ موفق به دریافت جایزه‌ی Retrospective Hugo Award شد و از آن زمان تاکنون بارها به فیلم، انیمیشن و تئاتر اقتباس شده است و در سال ۲۰۲۲، یکی از نسخه‌های خطی آن در حراجی کریستیز به قیمت ۲۴۲,۵۰۰ پوند به فروش رسید.

خلاصه داستان قلعه حیوانات (دوزبانه)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

داستان قلعه‌ی حیوانات با مزرعه‌ای به نام مانر فارم آغاز می‌شود که حیوانات آن تحت سلطه‌ی صاحب مزرعه، آقای جونز، زندگی سخت و پرمشقتی دارند. خوکی سالخورده به نام میجر حیوانات را به شورش علیه انسان‌ها و ساختن جامعه‌ای برابر دعوت می‌کند. پس از مرگ میجر، حیوانات به رهبری خوک‌ها، به‌ویژه ناپلئون و اسنوبال، شورش می‌کنند و انسان‌ها را از مزرعه بیرون می‌رانند. آن‌ها نام مزرعه را به قلعه‌ی حیوانات تغییر می‌دهند و قوانینی برای برابری و آزادی وضع می‌کنند. اما به تدریج، خوک‌ها قدرت را در دست می‌گیرند و با بهره‌گیری از هوش و حیله‌گری، سایر حیوانات را تحت سلطه‌ی خود درمی‌آورند. اختلاف میان ناپلئون و اسنوبال بالا می‌گیرد و در نهایت، ناپلئون با کمک سگ‌های تربیت‌شده‌اش، اسنوبال را از مزرعه بیرون می‌کند. قوانین اولیه کم‌کم تغییر می‌کنند و خوک‌ها امتیازات ویژه‌ای برای خود قائل می‌شوند. حیوانات دیگر، به ویژه اسب وفادار باکسر، با تلاش و امید به آینده‌ای بهتر کار می‌کنند اما شرایط زندگی‌شان به تدریج بدتر می‌شود. در پایان، مرز میان خوک‌ها و انسان‌ها از بین می‌رود و حیوانات درمی‌یابند که تفاوتی میان ستمگران جدید و قدیم باقی نمانده است.

چرا باید کتاب قلعه حیوانات (دوزبانه) را خواند؟

قلعه‌ی حیوانات با روایت تمثیلی و شخصیت‌های نمادین، تصویری از چرخه‌ی قدرت، فساد و سرنوشت انقلاب‌ها ارائه می‌دهد. این کتاب فرصتی برای اندیشیدن به ماهیت قدرت، آرمان‌گرایی و آسیب‌های اجتماعی فراهم می‌کند و خواننده را با پرسش‌هایی درباره‌ی عدالت، آزادی و مسئولیت جمعی روبه‌رو می‌سازد. مطالعه‌ی این اثر، درک عمیق‌تری از تاریخ سیاسی و اجتماعی و سازوکارهای قدرت به دست می‌دهد.

خواندن کتاب قلعه حیوانات (دوزبانه) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای علاقه‌مندان به ادبیات سیاسی، اجتماعی و داستان‌های تمثیلی مناسب است. همچنین مطالعه‌ی قلعه‌ی حیوانات به کسانی پیشنهاد می‌شود که دغدغه‌ی شناخت ساختار قدرت، انقلاب‌ها و پیامدهای آن را دارند، یا به دنبال تحلیل انتقادی جوامع انسانی هستند.

درباره جورج اورول

جرج اورول (با نام اصلی اریک آرتور بلر، زاده‌ی ۲۵ ژوئن ۱۹۰۳ – درگذشته ۲۱ ژانویه ۱۹۵۰) نویسنده، روزنامه‌نگار و منتقد برجسته بریتانیایی است که به‌عنوان یکی از مهم‌ترین وقایع‌نگاران فرهنگ و سیاست قرن بیستم شناخته می‌شود. او که در هند (در دوران حکومت بریتانیا) در خانواده‌ای از کارمندان دولت استعماری به دنیا آمد، پس از تحصیل در مدرسه‌ای معتبر در انگلستان و سپس کالج ایتون، به دلیل عدم امکان دریافت بورس تحصیلی برای آکسفورد، راهی برمه شد و به‌عنوان افسر پلیس در آن‌جا خدمت کرد، اما از این تجربه و نظام امپریالیستی به شدت بیزار شد و در سال ۱۹۲۷ استعفا داد. اورول که در دهه‌ی ۱۹۲۰ در پاریس و لندن در فقر به سر برد، اولین کتاب خود یعنی آس‌وپاس در پاریس و لندن (Down and Out in Paris and London) را در سال ۱۹۳۳ با نام مستعار جرج اورول منتشر کرد و پس از آن، با آثاری چون جاده پیِر ویگان (The Road to Wigan Pier) در سال ۱۹۳۷ و به‌ویژه کتاب غیرداستانی ادای احترام به کاتالونیا (Homage to Catalonia) در سال ۱۹۳۸ که روایت‌گر تجربه‌ی تلخ او از جنگ داخلی اسپانیا و سرکوب جریان‌های چپ توسط کمونیست‌های شوروی بود، به‌عنوان یک سوسیالیست دموکرات و منتقد سرسخت توتالیتاریسم، شهرت یافت.

اوج شهرت ادبی اورول با انتشار مزرعه‌ی حیوانات در سال ۱۹۴۵ و سپس رمان ۱۹۸۴ در سال ۱۹۴۹ رقم خورد که این دو کتاب، بیش از هر دو کتاب دیگر از یک نویسنده قرن بیستمی، در سراسر جهان به فروش رسیده‌اند. با وجود موفقیت عظیم، سلامت اورول که سال‌ها از بیماری سل رنج می‌برد، رو به وخامت گذاشت و او در ۴۶ سالگی، تنها چند ماه پس از ازدواج با سونیا برونل، در ۲۱ ژانویه ۱۹۵۰ در لندن درگذشت. میراث ادبی او که شامل مقالات تأثیرگذاری چون «سیاست و زبان انگلیسی» (Politics and the English Language) نیز می‌شود، همچنان به‌عنوان یکی از قوی‌ترین صداهای علیه استبداد، فریب و نابرابری در ادبیات جهان باقی است.

بخشی از کتاب قلعه حیوانات (دوزبانه)

«مالک مزرعه مانر، آقای جونز آن‌قدر ازخودبی‌خود بود که شب هنگامی‌که در مرغدانی را قفل می‌کرد فراموش کرد که منفذ بالای در را هم ببندد. تلوتلو می‌خورد و فانوس در دستش تاب می‌خورد. سراسر حیاط را پیمود. کفشش را پشت در از پا به بیرون پرت کرد. آخرین گیلاس نوشیدنی‌اش را از بشکه‌ی داخل آبدارخانه پر کرد و تلوتلوخوران به سمت اتاق‌خوابش که خانم جونز در آنجا خروپف می‌کرد رفت. به‌محض اینکه چراغ اتاق‌خواب خاموش شد، جنب‌وجوش و هیاهویی در مزرعه افتاد. در آن روز چو افتاده بود که میجر پیر خوک نر، برنده جایزه نمایشگاه حیوانات، شب پیش خواب عجیبی دیده و می‌خواهد آن را برای سایر حیوانات بگوید. قرار بر این بود که به‌محض اینکه خطر آقای جونز در میان نباشد، همگی در انبار بزرگ جمع شوند. میجر پیر که همه او را به این نام صدا می‌کردند گرچه به نام زیبای ویلینگ‌دن در نمایشگاه شرکت کرده بود، به حدی در مزرعه مورد احترام و توجه بود که همه حاضر بودند ساعتی از خواب خود را برای شنیدن حرف‌های او بگذارند. در یک سمت طویله بزرگ، در محل مرتفعی که چیزی شبیه سکو داشت، میجر در زیر یک فانوسی که به تیرکی آویزان بود، روی بستری از کاه لمیده بود. او دوازده سال از عمرش می‌رفت و جدیداً هم کمی تنومند شده بود ولی بااین‌حال خوک باعظمتی بود و با توجه به اینکه دو دندان نیشش هیچ‌گاه کنده نشده بود، ظاهری مهربان و با اعتمادبه‌نفس داشت. بعد از مدتی حیوانات به‌تدریج آمدند و هر دسته به شیوه خاص خود در محلی قرار گرفت.»