با کد تخفیف OFF30 اولین کتاب الکترونیکی یا صوتی‌ات را با ۳۰٪ تخفیف از طاقچه دریافت کن.

کتاب سیره تربیتی پیامبران؛ حضرت موسی (ع)

نویسنده:محمدرضا عابدینی

انتشارات:نشر معارف

دسته‌بندی:

امتیاز

۳.۷از ۹ رأیخواندن نظرات

۳٫۷

(۹)

خواندن نظرات

معرفی کتاب سیره تربیتی پیامبران؛ حضرت موسی (ع)

کتاب الکترونیکی «سیره تربیتی پیامبران؛ حضرت موسی (ع)» نوشتهٔ محمدرضا عابدینی در انتشارات معارف چاپ شده است. این کتاب به بررسی زندگی حضرت موسی (ع) از قبل از ولادت تا بعثت با نگاهی معرفتی و تربیتی می‌پردازد.

درباره کتاب سیره تربیتی پیامبران؛ حضرت موسی (ع)

این کتاب، دوازدهمین دفتر از سلسله مباحث «سیره تربیتی پیامبران» است که توسط محمدرضا عابدینی تألیف شده و به زندگی حضرت موسی (ع) اختصاص دارد. نویسنده در این اثر، با رویکردی معرفتی و تربیتی، به معرفی زندگی حضرت موسی (ع) از پیش از ولادت تا زمان بعثت می‌پردازد. ابتدا شرایط قوم بنی‌اسرائیل قبل از تولد حضرت موسی (ع) و نحوهٔ تعامل انبیای گذشته مانند حضرت یعقوب و حضرت یوسف (ع) با قومشان و چگونگی اجرای سنت انتظار و غیبت تبیین شده است.

نویسنده با بهره‌گیری از آیات قرآن کریم و روایات معتبر، سعی در ارائهٔ تصویری جامع و دقیق از سیرهٔ تربیتی حضرت موسی (ع) دارد تا الگوهای تربیتی و اخلاقی موجود در زندگی این پیامبر بزرگ را برای مخاطبان تبیین کند. محمدرضا عابدینی، استاد حوزه و دانشگاه، با تخصص در علوم قرآنی و معارف اسلامی، به‌ویژه در زمینهٔ سیرهٔ انبیا و اهل‌بیت (ع)، شناخته می‌شود. او با حضور در برنامه‌های تلویزیونی مانند «سمت خدا» به تبیین مباحث دینی و تربیتی پرداخته و آثار متعددی در حوزهٔ معارف اسلامی تألیف کرده است.

کتاب سیره تربیتی پیامبران؛ حضرت موسی (ع) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای پژوهشگران، دانشجویان علوم دینی و علاقه‌مندان به مطالعات قرآنی و سیرهٔ انبیا مناسب است.

بخشی از کتاب سیره تربیتی پیامبران؛ حضرت موسی (ع)

«یعقوب‌علیه‌السلام و بنی‌اسرائیل

در قرآن کریم، داستان یوسف‌علیه‌السلام از یک خواب آغاز شده است: <إِنِّی رَأَیتُ أَحَدَ عَشَرَ کوْکباً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ رَأَیتُهُمْ لی ساجِدینَ>.۲۰ قرآن قصهٔ حضرت یوسف‌علیه‌السلام را با داستان یوسف و برادرانش آغاز می‌کند و در ادامه نیز محور داستان همین‌ها هستند. البته یوسف‌علیه‌السلام و زلیخا و ماجراهای دیگر مانند عزیز مصر نیز هست، اما اساس داستان یوسف‌علیه‌السلام در قرآن کریم، یوسف‌علیه‌السلام و برادران هستند. یوسف‌علیه‌السلام و برادران، بنی‌اسرائیل را تشکیل می‌دهند. برادرها در آخر مجبور می‌شوند یوسف‌علیه‌السلام را قبله قرار دهند و سجده کنند؛ یعنی این دوازده سبط و دوازده نسل و شاخه‌ای که از حضرت یعقوب‌علیه‌السلام به این دوازده شاخه مبدل شدند، بر یوسف‌علیه‌السلام سجده کردند. آن‌ها قصه‌های عجیبی را در تاریخ رقم زده و جریانات عظیمی را پیش آورده‌اند. بنی‌اسرائیل اعم از یهود است و یهود بعدها شاخه‌ای از بنی‌اسرائیل را تشکیل می‌دهند و با به دنیا آمدن حضرت موسی‌علیه‌السلام و پس از نبوت ایشان جریان یهود ایجاد می‌شود؛ بنابراین یهود مساوی با بنی‌اسرائیل نیست. بنی‌اسرائیل شاخهٔ اعمی است که از زمان یعقوب‌علیه‌السلام و بعد از او وجود داشتند.

یکی از بحث‌های مهم در داستان حضرت یوسف‌علیه‌السلام، جریان یوسف‌علیه‌السلام و زلیخا است؛ اما آنچه قرآن به‌عنوان محور مطرح می‌کند، داستان یوسف‌علیه‌السلام و برادران است؛ برای همین، داستان ابتدا با همان خواب آغاز می‌شود و با برادران گره می‌خورد و انتهایش نیز همان سجدهٔ برادران است. ماجرای یوسف‌علیه‌السلام و برادران، منشأ حوادث عظیمی در تاریخ است و تنها حضرت یوسف‌علیه‌السلام نیست که منشأ حوادث است؛ بلکه برادران نیز هستند. منشأ تمام انبیای بنی‌اسرائیل، یوسف‌علیه‌السلام و برادرانش هستند.»

نظرات کاربران

artemis

۱۴۰۴/۰۱/۰۷

داستانهای انبیا ک اقای عابدینی میفرماییند فوق العادست حتما بخونین ممنون از طاقچه لطفا جلدهای بعد این کتاب رو سریعتر بذارین

کاربر 10243689

۱۴۰۴/۱۰/۲۸

کتابی عالی از زندگی جزئی حضرت موسی(ع)و الهام بخش و پند آموز متناسب با جامعه ی امروز ما.نگاه نویسنده بسیار عالی بود ان شالله خدا به شما توفیق بده جلد های بعدی این کتاب رو هم بنویسید.

HasanTavakoli

۱۴۰۴/۰۹/۲۶

بی‌نظیر...محشر!

زهرا

۱۴۰۴/۱۲/۲۶

فوق العاده

Ho3ein Mosavi

۱۴۰۳/۱۱/۰۷

مث بقیه کتاب ها مطلب جدید برام نداشت و زیادی کلی و فلسفی بود کمتر به جزییات پرداخته شده بود

بریده‌هایی از کتاب

یک ولایت، ولایت اطلاقی است که حضرات معصومین‌علیهم‌السلام واجد آن هستند. یک ولایت هم ولایت‌های نِسبی است که هرکس به مقداری که مطیع است و معرفت و محبت دارد، چراغ راه دیگران می‌شود. در روایات آمده است که علما ستارگان آسمان هستند؛ مردم با این ستارگان راه را پیدا می‌کنند. اگر معصومین‌علیهم‌السلام خورشید هستند، آن‌ها ستاره‌اند.

حسینی

برخی هم می‌گویند که باید امید داد و گفت فقط تحمل کنید! این نیز اشتباه است. ظلم‌پذیری در راه حق وجود ندارد. امید واقعی امیدی است که انسان را برای ظهور آماده می‌کند؛ یعنی مردم باید قوی باشند و انگیزه پیدا کنند و آماده شوند؛ <وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ> (دربرابر دشمنان آنچه توانایی دارید از نیرو آماده سازید). مؤمنان باید هر قوت و توانی که برای مقابله با دشمنان لازم است، آماده کنند.

Stonewall Jackson

این عصا همان است که موسی‌علیه‌السلام دربارهٔ آن می‌گفت: <هِی عَصای> (این عصای من است)؛ اما وقتی آن را انداخت و بعد به امر خدا گرفت، دیگر عصای «من» نبود؛ بلکه همان چیزی بود که خدا می‌خواست. در این هنگام هر کاری از آن برمی‌آید: گاهی اژدها می‌شود، گاهی دریا را می‌شکافد و گاهی سنگ را. بدنِ ما تا به امر ماست و «منِ» مرا شکل می‌دهد، انسان در سیطرهٔ بدن است و حیات ندارد؛ چون سرچشمهٔ حیات از خداست؛ اما اگر این بدن را بیندازیم و سپس به امر خدا آن را بگیریم، درواقع سیطرهٔ بدن را از وجود خود دور می‌کنیم و سپس آن را به امر الهی بازمی‌گیریم. در این حال آن تن، باز هم تن است؛ زیرا خداوند می‌فرماید: <سَنُعیدُها سیرَتَهَا الْأُولی> (آن را به‌شکل اول درمی‌آوریم)؛ اما دیگر این بدن، بدنی است که از خدا حیات گرفته است؛ یعنی این تن هنوز هم می‌خورَد و می‌خوابَد؛ اما اکنون حیثتِ باطنی و معنوی یافته است.

Stonewall Jackson

بخشی از آسیب‌هایی که به انسان می‌رسد، به دوران جنینی و شیرخوارگی‌اش مربوط می‌شود؛ فکرها و گفت‌وگوها و خوراک مادران، در سرگذشت فرزندانشان بسیار تأثیر می‌گذارد و می‌تواند در آینده و سعادت یا شقاوتشان اثرگذار باشد.

فائزه

ایوب نبی‌علیه‌السلام نیز پس از آنکه فرزندان و زمین و همه‌چیزش را از دست داد، به خدای متعال عرض کرد: <أَنِّی مَسَّنِی الضُّرُّ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمینَ> (بدحالی و مشکلات به من روی آورده و تو مهربان‌ترین مهربانانی). شیوهٔ التجا به خدای متعال نیز بسیار مهم است. ایوب‌علیه‌السلام در اینجا نمی‌گوید: مرا شفا بده؛ بلکه عرض می‌کند: به من ضُر و سختی رسیده و تو ارحم‌الراحمین هستی. هر نیازی باید در ارتباط با رافعِ نیاز، که خداوند است، مطرح شود. وقتی نیاز شدت پیدا می‌کند، یعنی خداوند می‌خواهد این ارتباط شدیدتر شود. خدا کار ویژه‌ای با او دارد که این نیاز را شدت داده است. اگر این باور در انسان ایجاد شود، هیچ سختی و مشکلی انسان را از پا درنمی‌آورد.

فائزه

دوران غیبت، دوران رشد بشریت است و بشر به رشدی می‌رسد که قدرت و استعداد آن را دارد که از نور پشت ابر، خورشید را بیابد. هرچند قرص خورشید از پشت ابر دیده نمی‌شود، اما به‌دلیل وسعت دید و عمق نظر می‌فهمد که خورشید وجود دارد و به آن یقین دارد. این همان ایمان به غیب است؛ بنابراین یکی از مصادیق ایمان به غیب، باور به وجود امام زنده ولی غایب است.

Stonewall Jackson

خدای موسی‌علیه‌السلام فقط خدای آن زمان نیست؛ خدای امروز نیز هست و خدای دیروز و امروز، فردا هم خدایی می‌کند. همهٔ آن اتفاقات برای فردفرد ما تکرارپذیر است.

فائزه

قطره‌قطرهٔ دریا به ارادهٔ الهی حرکت می‌کند؛ ما نباید فکر کنیم حرکت آب فقط براساس یک قانون طبیعی است و کار خودش را می‌کند و دیگر به خدا کاری ندارد. این مسئله با قانون نظامات طبیعی منافاتی ندارد.

فائزه

کسی که از قیامت غافل است، حقیر است. کسی که فکر می‌کند همهٔ عمر او همین هشتاد نود سال دنیاست، ماهیت انسانی‌اش تغییر می‌کند و شیوهٔ زندگی و ارزش‌هایش حقیر است. اما کسی که باور دارد ابدیتی در پیش دارد، ارزش‌هایش بسیار متفاوت می‌شود و تصمیم‌گیری‌هایی که در زندگی دارد، متناسب با زندگی ابدی است.

فائزه

وظایف ظاهری تکلیف انسان است و اگر تکالیف درست انجام شود، خدای سبحان در جای خود، آن الطاف پنهانی خود را نشان می‌دهد و راه‌های مخفی را به روی انسان باز می‌کند. رفت موسی کآتشی آرد به‌دست آتشی دید او که از آتش بِرَست

فائزه

تفسیر سوره حشر

سید‌علی خامنه‌ای

سیره تربیتی پیامبران؛ حضرت نوح (ع)

سیره تربیتی پیامبران؛ حضرت صالح (ع)

محمدرضا عابدینی

سیره تربیتی پیامبران؛ حضرت ابراهیم (ع)