کتاب صوتی ادب عاشقی

کتاب صوتی ادب عاشقی نوشتهٔ محمدرضا عابدینی و با صدای مهدی رمضان‌علی است و نشر معارف آن را منتشر کرده است. کتاب ادب عاشقی دربردارنده سخنرانی‌های استاد محمدرضا عابدینی است که علی جعفر هرستانی آن‌ها را گرداوری و مکتوب کرده است. این اثر به موضوع آداب حضور در مجالس اهل بیت علیهم السلام می‌پردازد.

درباره کتاب صوتی ادب عاشقی

کتاب صوتی ادب عاشقی حاصل زحمات علی جعفری هُرستانی است. که از مجموع صحبت‌های پراکنده استاد عابدینی در ابتدای منابر و سخنرانی‌های مناسبتی مختلف را جمع‌آوری کرده و آن را به صورت یک مجموعه منظّم در آورده است. این کتاب با موضوع آداب حضور در مجالس اهل بیت (ع) و ناظر به مخاطب و شرکت‌کننده در مجالس اهل بیت (ع) برای استفاده هر چه بیشتر و بهتر از این مجالس تدوین شده است.

این اثر جلد اول از مجموعه‌‌ای دو جلدی است و جلد دوم این اثر با عنوان «ادب خادمی» با موضوع آداب برپایی و اقامه مجالس اهل بیت (ع) شامل نکات کاربردی و تشکیلاتی ویژه مسئولین هیئات و برگزارکنندگان و خادمان مجالس اهل بیت (ع) است.

در این کتاب سعی شده است لحن و ادبیات سخنرانی‌ها تا حدودی حفظ شود و از آنجا که غالب این سخرانی‌ها عمومی بوده است، سبک بیان مطالب گفتاری و ساده است، هرچند همه مطالب بیان‌شده مستند به اصول معرفتی است.

شنیدن کتاب صوتی ادب عاشقی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 علاقه‌مندان به کتب مذهبی مخاطبان این کتاب‌اند.

بخشی از کتاب صوتی ادب عاشقی

«اگر حالت محبت در وجود انسان این گونه نهادینه شد، هر لحظه که از دنیا برود، با محبوبش محشور است! «الْمَرْءُ یحْشَرُ یوْمَ الْقِیامَةِ مَعَ مَنْ أَحَبَّ»! وقتی او را در قبر می گذارند! در عالم برزخ حضرات اهل بیت (ع) با او هستند و او را تنها نمی گذارند چون حشر انسان با محبوب واقعی اوست! روایاتی که در باب زیارت امام رضا (ع) و بازدید و شفاعت ایشان در سه موطن از مواطن و مواقف بعد از مرگ نسبت به زائرین ایشان وارد شده است به خاطر همین ارتباط وجودی و قلبی است. در لحظهٔ مرگ که لحظه معاینه است، انسان هنوز از این دنیا نرفته است امّا پرده ها تا حدودی از جلوی چشم او کنار می رود. وارد شده است که همهٔ حضرات معصومین (ع) بر انسان وارد می شوند.

انسان در دورهٔ زندگی اش هرچه قدر عشق و علاقه داشته باشد، آن لحظه واقعیت این علایق معلوم می شود. لذا وارد شده است که انسان ها در آن جا به غیر از ظاهر، نظام باطنی‌شان نیز آشکار می شود. اگر عمری اسم این حضرات را می آورد ولی عملش خلاف بود، آنجا می بیند که آنها را دوست ندارد چرا که حقیقت ایشان را می بیند! می بیند که معصومین (ع) می خواهند منافعش را از او بگیرند، می بیند آنها می خواهند ظلم هایی را که کرده است، عقاب بکنند، می بیند اینها می خواهند او را بر کارهایی که کرده است، مؤاخذه کنند. امیر المؤمنین (ع) میزان اعمال است! وقتی حقیقت اعمال و ملکات و عقاید انسان با حقیقت اهل بیت (ع) سنخیت نداشته باشد، انسان از کسی که این گونه بخواهد با انسان برخورد بکند، کراهت دارد! وقتی حضرات معصومین (ع) می خواهند با انسان برخورد کنند، می یابد که نه تنها با ایشان انسی ندارد، بلکه حتی به آنها کمترین علاقه و محبّتی هم ندارد و بلکه آنها را دشمن می دارد. لذا وارد شده است هر کسی به مقدار محبّت، ارتباط و تبعیتی که در دنیا داشته است، محبت اهل بیت (ع) را در دل خود حس می کند.»