کتاب تن های هزارساله (جلد اول)

کتاب تن های هزارساله (جلد اول) نوشته سعید تشکری و مهدی سیم ریز و رمانی تاریخی درمورد کشف پیکر شیخ صدوق و زندگی عالمان شیعه در سده‌های گذشته است. نویسندگان ماجرای پیداشدن جنازه‌ای سالم در باغ مستوفیِ ری را در دوره‌ی قاجار به زندگی و دغدغه‌های شیخ علی بن بابویه و اطرافیان او در قرن چهارم هجری گره زده‌اند. نشر معارف این رمان ایرانی را منتشر کرده است. کتاب سرشار از گفت‌وگو، توصیف فضاهای تاریخی و رفت‌وآمد میان دو زمان متفاوت است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب تن های هزارساله (جلد اول) اثر سعید تشکری و مهدی سیم ریز

کتاب تن های هزارساله (جلد اول) با صحنه‌ای پرهیاهو در تهرانِ سال ۱۳۲۸ هجری قمری آغاز می‌شود؛ جایی که پسربچه‌ای در کوچه‌ها می‌دود و خبر پیداشدن جنازه‌ای سالم در باغ مستوفیِ ری را فریاد می‌زند. این خبر خیلی زود به دربار فتحعلی‌شاه می‌رسد و شاه همراه با درباریان و زنان حرم، شخصاً، برای دیدن جنازه راهی ری می‌شود. رمان فضای دربار قاجار، شوخی‌ها و ترس‌های درباریان، کنجکاوی مردم و حضور عالمی چون آقا سید محمد مرعشی را کنار هم می‌آورد تا لحظه‌ی خواندن سنگ‌نوشته‌ی مزار و آشکارشدن نام شیخ صدوق را ارائه دهد.

رمان تن های هزارساله (جلد اول) پس از این کشف یک‌باره خواننده را به سال ۳۰۵ هجری قمری و شهر قم می‌برد؛ جایی که شیخ علی بن بابویه، محدث و تاجر قمی، میان حجره‌ی بازار، درس و بحث، نوشتن کتاب و زندگی خانوادگی‌اش در رفت‌وآمد است. سعید تشکری و مهدی سیم ریز در این بخش‌ها زندگی روزمره‌ی شیخ، رابطه‌ی او با همسرش (خدیجه‌خانم)، دل‌نگرانی از نداشتن فرزند، نامه‌ی امام حسن عسکری (ع) به او و سفر پرماجرایش به نجف، کربلا و بغداد برای دیدار حسین بن روح را دنبال کرده است.

تن های هزارساله (جلد اول) در فصل‌های میانی و پایانی فضای سیاسی خلافت عباسی، گفت‌وگوهای عالمان شیعه درباره‌ی غیبت امام زمان و ماجرای شخصیِ شیخ در انتظار تحقق وعده‌ی «دو فرزند عالم و نیکوکار» را روایت می‌کند و به بازگشت او به قم و گره‌خوردن این وعده با ورود کنیز جوانی به خانه‌شان می‌پردازد.

خلاصه داستان تن های هزارساله (جلد اول)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

رمان حاضر دو خط زمانی را به هم پیوند می‌زند؛ یکی تهران و ری در دوره‌ی فتحعلی‌شاه قاجار که با کشف جنازه‌ای سالم در باغ مستوفی و حضور شاه، درباریان و آقا سید محمد مرعشی پای سردابی که بعداً معلوم می‌شود مزار شیخ صدوق است، همراه است و دیگری قم و عراق در قرن چهارم هجری با حضور شیخ علی بن بابویه، دل‌مشغولی‌های علمی و خانوادگی او و سفرش برای دیدار نایب سوم امام زمان در بغداد.

در این میان نامه‌ی امام حسن عسکری (ع) به شیخ و پاسخ کوتاه حجت بن الحسن به درخواست او برای فرزند، محور عاطفی و فکری رمان را شکل می‌دهد. کتاب حاضر کشف پیکر سالم شیخ صدوق را به ریشه‌های هزارساله‌ی این ماجرا، زندگی و انتخاب‌های شیخ علی بن بابویه پیوند می‌زند.

چرا باید کتاب تن های هزارساله (جلد اول) را بخوانیم؟

مطالعه‌ی کتاب تن های هزارساله (جلد اول) فرصتی است برای همراهی با روایتی که هم‌زمان فضای دربار قاجار، کوچه‌پس‌کوچه‌های تهران و ری و بازار و خانه‌های قم در قرن چهارم را زنده می‌کند. این رمان زندگی عالمان دینی را در بستر روابط خانوادگی، سفر، ترس، امید و انتظار نشان می‌دهد و از خلال گفت‌وگوهای شخصیت‌ها به موضوعاتی مثل غیبت امام زمان، نیابت و معنای «وعده» در زندگی مؤمنان می‌پردازد.

خواندن کتاب تن های هزارساله (جلد اول) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به دوستداران ادبیات داستانی معاصر ایران و قالب رمان تاریخی با پس‌زمینه‌ی مذهبی، کسانی که دوست دارند درباره‌ی شیخ صدوق و شیخ علی بن بابویه بخوانند و مخاطبانی که به فضای دوران قاجار، دربار و تاریخ تشیع علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود.

درباره سعید تشکری

سعید تشکری (زاده‌ی ۱۳۴۲ - درگذشته‌ی ۱۴۰۰) از آفرینندگان پرکار و جریان‌ساز قلمرو ادبیات و هنرهای نمایشی ایران بود که در کسوت رمان‌نویس، کارگردان، نمایشنامه‌نویس، داستان‌پرداز و مدرس دانشگاه، زیست تخصصی خویش را وقف خلق آثار ماندگار در عرصه‌ی نگارش، تئاتر، سینما و تلویزیون کرد. او تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته‌ی ادبیات نمایشی به آخر رساند و کرسی‌هایی چون عضویت در کانون ملی منتقدان تئاتر و همچنین کانون جهانی تئاتر (ITI) را در اختیار داشت.

آغاز تکاپوی هنری سعید تشکری در پهنه‌ی تئاتر، سینما و مطبوعات به سال ۱۳۶۰ بازمی‌گردد؛ مسیری چنددهه‌ای که حضور او در فستیوال‌های گوناگون داخلی و بین‌المللی را به‌عنوان داور، منتقد، نویسنده و کارگردان رقم زد. علاوه بر این او برهه‌ای را در اداره‌ی کل نمایش رادیو تهران به پدیدآوردن درام‌های رادیویی گذراند. ثمره‌ی کارنامه‌ی پربار او انتشار بیش از ۴۰ عنوان کتاب در قالب رمان، داستان کوتاه و نمایشنامه بوده است.

سعید تشکری رمان‌هایی مانند «بار باران»، «مفتون و فیروزه»، «پاریس پاریس»، «ولادت» و «غریب، قریب» را نوشته است که عناوین و جوایز معتبری را تصاحب کردند. در قلمرو ادبیات نمایشی نیز نمایشنامه‌های متعددی ازجمله «قاف»، «اهل اقاقیا»، «عاشق‌ترین روزگار»، «آواز پر جبرئیل»، «آینه، وقت آفتاب»، «وقت کوچ است» و «آبی‌های زمین» را نوشته است که بسیاری از آن‌ها در رویدادهای رقابتی مورد تجلیل قرار گرفته‌اند.

از مجموعه‌های نمایشی شاخص این پدیدآورنده می‌توان به «وصل هزار مجنون» و «وقتی زمین دروغ می‌گوید» اشاره کرد. ردپای این نویسنده در رسانه‌ی ملی و سینما نیز با پذیرش مسئولیت‌هایی چون نویسندگی، مشاوره یا کارگردانی در پروژه‌هایی نظیر «زمانه»، «واقعه»، «محله‌ی سپیدار»، «شکر تلخ»، «گل‌آباد» و «بهشت منتظر می‌ماند» به چشم می‌خورد.

سعید تشکری فرجامِ زندگی خویش را پس از سال‌ها شکیبایی در برابر فرسایش بیماری ام‌اس و سپس درگیری با عارضه‌ی کرونا در بیمارستان رضوی مشهد تجربه کرد و در ۱۹ بهمن ۱۴۰۰ درگذشت. پیکر او در جوار بارگاه امام رضا (ع) آرام گرفت.

جوایز و افتخارات نویسنده

از سعید تشکری در جشنواره‌ی فجر، جشنواره‌ی امام رضا (ع) و یونسکو بارها تقدیر شده است. رمان «بار باران» به قلم او سزاوار دریافت جایزه‌ی ادبی شهید حبیب غنی‌پور و نشان کتاب برتر سال رضوی شناخته شد و اثر دیگرش، «غریب، قریب»، رتبه‌ی اول کتاب سال رضوی را از آن خود کرد. افزون بر این‌ها کتاب «مفتون و فیروزه» جایزه‌ی ادبی قلم زرین را به دست آورد و کتاب «وقتی زمین دروغ می‌گوید» نیز مدال کتاب برتر سال را به سوابق این نویسنده افزود.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره کتاب تن های هزارساله (جلد اول)

سایت ایبنا: یکی از ابعاد حائز اهمیت در این رمان، ساختار داستان در داستان است. با وجود استفاده از این تمهیدِ داستانی، پیوند ارگانیک میان قصه‌ها حفظ شده است.

بخشی از کتاب تن های هزارساله (جلد اول)

«از پنجرهٔ رو به ایوان، نسیم ملایمی به داخل اتاق می‌وزید و صدای جیرجیرک‌هایی را که در دوردست مشغول خواندن بودند، با خود می‌آورد. شب از نیمه گذشته بود و شیخ‌علی که علی‌رغم خستگیِ زیاد نتوانسته بود بخوابد، ناگهان گرمای دستی را روی شانه‌اش احساس کرد. یک‌باره جا خورد. وقتی سر برگرداند، با چهرهٔ ابوجعفر مواجه شد که با فانوسی در دست، بالای سرش نشسته بود و از او می‌خواست ساکت و آرام از جا بلند شود. شیخ‌علی که فهمیده بود موعدِ دیدار حسین‌بن روح فرا رسیده، به‌سرعت رواندازش را کنار زد و از رختخواب بلند شد. ابوجعفر فانوس را کمی بالاتر و مقابل صورت خود و شیخ‌علی گرفت.

ببخش شیخ. می‌دانم نیمه‌شب است، ولی باید تا قبل از سحر خودمان را به منزل حسین برسانیم و در همان تاریکی بازگردیم، وگرنه امکان دیدارش برایمان فراهم نمی‌شود.

اختیار داری ابوجعفر. خوب کردی. در خدمتم برادر.

پس بسم‌الله. با من بیا.

شیخ پیش از آن‌که برخیزد، نگاهی به ابونصر که کمی آن‌طرف‌تر خوابیده بود انداخت و با تأمل گفت:

پس ابونصر چه؟»