کتاب تن های هزارساله (جلد اول)

کتاب تن‌های هزارساله (جلد اول) نوشته‌ی سعید تشکری و مهدی سیم‌ریز روایتی داستانی از کشف پیکر شیخ صدوق و پیوند آن با زندگی عالمان شیعه در سده‌های گذشته است. نویسندگان در این کتاب، ماجرای پیدا شدن جنازه‌ای سالم در باغ مستوفیِ ری را در دوره‌ی قاجار، به زندگی و دغدغه‌های شیخ علی‌بن بابویه و اطرافیانش در قرن چهارم هجری گره زده‌اند. نشر معارف آن را منتشر کرده است و متن کتاب سرشار از گفت‌وگو، توصیف فضاهای تاریخی و رفت‌وآمد میان دو زمان متفاوت است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب تن های هزارساله (جلد اول)

کتاب تن‌های هزارساله (جلد اول) با صحنه‌ای پرهیاهو در تهرانِ سال ۱۳۲۸ هجری قمری آغاز می‌شود؛ جایی که پسربچه‌ای در کوچه‌ها می‌دود و خبر پیدا شدن جنازه‌ای سالم در باغ مستوفیِ ری را فریاد می‌زند. این خبر خیلی زود به دربار فتحعلی‌شاه می‌رسد و شاه، همراه درباریان و زنان حرم، شخصاً برای دیدن جنازه راهی ری می‌شود. در همان فصل‌های آغازین، کتاب تن‌های هزارساله (جلد اول) فضای دربار قاجار، شوخی‌ها و ترس‌های درباریان، کنجکاوی مردم و حضور عالمی چون آقا سید محمد مرعشی را کنار هم می‌آورد تا لحظه‌ی خواندن سنگ‌نوشته‌ی مزار و آشکار شدن نام شیخ صدوق را بسازد. کتاب تن‌های هزارساله (جلد اول) پس از این کشف، به‌یک‌باره خواننده را به سال ۳۰۵ هجری قمری و شهر قم می‌برد؛ جایی که شیخ علی‌بن بابویه، محدّث و تاجر قمی، میان حجره‌ی بازار، درس و بحث، نوشتن کتاب و زندگی خانوادگی‌اش در رفت‌وآمد است. در این بخش‌ها، نویسندگان در چندین فصل پی‌درپی، زندگی روزمره‌ی شیخ، رابطه‌ی او با همسرش خدیجه‌خانم، دل‌نگرانی از نداشتن فرزند، نامه‌ی امام حسن عسکری به او، و سفر پرماجرایش به نجف، کربلا و بغداد برای دیدار حسین‌بن روح را دنبال کرده‌اند. کتاب تن‌های هزارساله (جلد اول) در فصل‌های میانی و پایانی، هم‌زمان فضای سیاسی خلافت عباسی، گفت‌وگوهای عالمان شیعه درباره‌ی غیبت امام زمان، و ماجرای شخصیِ شیخ در انتظار تحقق وعده‌ی «دو فرزند عالم و نیکوکار» را روایت می‌کند و در فصل‌های پایانی، به بازگشت او به قم و گره‌خوردن این وعده با ورود کنیز جوانی به خانه‌شان می‌رسد.

خلاصه داستان تن های هزارساله (جلد اول)

کتاب تن‌های هزارساله (جلد اول) دو خط زمانی را به‌هم پیوند می‌زند: یکی تهران و ریِ دوره‌ی فتحعلی‌شاه، با کشف جنازه‌ای سالم در باغ مستوفی و حضور شاه، درباریان و آقا سید محمد مرعشی پای سردابی که بعداً معلوم می‌شود مزار شیخ صدوق است؛ و دیگری قم و عراقِ قرن چهارم هجری، با زندگی شیخ علی‌بن بابویه، دل‌مشغولی‌های علمی و خانوادگی او، و سفرش برای دیدار نایب سوم امام زمان در بغداد. در این میان، نامه‌ی امام حسن عسکری به شیخ، و سپس پاسخ کوتاه حجّت‌بن‌الحسن به درخواست او برای فرزند، محور عاطفی و فکری روایت است. کتاب، کشف پیکر سالم شیخ صدوق را به ریشه‌های هزارساله‌ی این ماجرا و به زندگی و انتخاب‌های شیخ علی‌بن بابویه پیوند می‌زند.

چرا باید کتاب تن های هزارساله (جلد اول) را بخوانیم؟

خواندن تن‌های هزارساله (جلد اول) فرصتی است برای همراهی با روایتی که هم‌زمان فضای دربار قاجار، کوچه‌پس‌کوچه‌های تهران و ری، و بازار و خانه‌های قمِ قرن چهارم را زنده می‌کند. این کتاب، زندگی عالمان دینی را در بستر روابط خانوادگی، سفر، ترس، امید و انتظار نشان می‌دهد و از خلال گفت‌وگوها، به موضوعاتی مثل غیبت امام زمان، نیابت، و معنای «وعده» در زندگی مؤمنان می‌پردازد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به علاقه‌مندان داستان‌های تاریخی با پس‌زمینه‌ی مذهبی، کسانی که دوست دارند درباره‌ی شیخ صدوق و شیخ علی‌بن بابویه در قالب روایت بخوانند، و مخاطبانی که به فضاهای قاجاری، دربار، و تاریخ تشیع کنجکاوند پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب تن های هزارساله (جلد اول)

«داخل باغ مستوفی جای سوزن انداختن نبود. جمعیت پشت جمعیت وارد باغ می‌شد. زن و مرد، پیر و جوان از دور و نزدیک خود را به باغ رسانده بودند. جوان‌ترها برای آن‌که بهتر ماجرا را رؤیت کنند، از دیوارها و بعضی از درختان توت و چنار و گردو بالا رفته بودند و پیرترها سعی می‌کردند به بهانهٔ پیری، راه خود را از لابه‌لای جمعیت تا نزدیک‌ترین فاصله به واقعه باز کنند. با رسیدن شاه، خودبه‌خود شکافی در جمعیت ایجاد شد و کالسکه‌ها تا چندمتری محل پیدا شدن جسد، جلو رفتند. شاه‌بی‌بی و گوهرملک‌خانم، پیش‌تر از بقیه، با کمک ندیمه‌ها از کالسکه پایین آمدند و خود را به حفره‌ای که آب داخلِ باغ ایجاد کرده بود رساندند. چیزی شبیه به یک سرداب قدیمی با دیواره‌ای فروریخته، از زیر خاک بیرون آمده بود و جنازه‌ای که به نظر سالم می‌رسید، با کفن نیمه‌پوسیده، در میانهٔ سرداب قرار داشت. تا آن لحظه کسی جرئت نکرده بود داخل شود و فرمان شاه برای جلوگیری از هرگونه تغییر در ماجرا، چند جوانِ سینه‌ستبر را که برای واکاوی داستان اعلام آمادگی کرده بودند نیز عقب نگه داشته بود. محمدحسین‌خان به کالسکه‌چی دستور داد کالسکه را در نزدیک‌ترین محل به سرداب نگه دارد. کالسکه‌چی دوباره اسب‌ها را هی کرد و کالسکه کمی جلوتر رفت. شاه برای جلوگیری از گل‌آلود شدن کفش‌هایش، آهسته و محتاط از کالسکه پایین آمد و از میان قسمت‌های خشک‌ترِ زمین، تا بالای حفره پیش رفت. با کمی احتیاط خم شد، دستانش را پشت کمر قفل کرد و همان‌طور که به جنازه خیره شده بود، از محمدحسین‌خان پرسید: الآن این جنازه سالم است؟!»