کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ شواهد

کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ شواهد نوشتهٔ تامس کلی و ترجمهٔ امیرحسین خداپرست است. گروه انتشاراتی ققنوس این کتاب را منتشر کرده است؛ جلد ۹۰ از مجموعهٔ «دانشنامهٔ فلسفهٔ استنفورد».

درباره کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ شواهد

کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ شواهد (Evidence; The Stanford Encyclopedia of Philosophy) جلد ۹۰ از مجموعهٔ «دانشنامهٔ فلسفهٔ استنفورد» است. این کتاب در چهار فصل به عینیت، شواهد در مقام راهنمای صدق، توجه متفکران معقول به شواهدشان و نیز شواهد در مقام اموری که باور را موجه می‌کنند، پرداخته است.

دانشگاه استنفورد انتشار این دانشنامه را در سال ۱۹۹۵ میلادی آغاز کرد. پس از مدتی متن کامل مقالات را در اینترنت در دسترس علاقه‌مندان قرار داد. کسانی که در تدوین این دانشنامهٔ بزرگ نقش دارند، از استادان و مؤلفان به‌نام در حوزهٔ فلسفه هستند. این دانشنامه به سرپرستی دکتر «ادوارد ن. زالتا» صدها مدخل دارد و یکی از بهترین راه‌ها برای آشنایی مقدماتی با مباحث فلسفی است. «مسعود علیا» در سال ۱۳۹۲ با همکاری انتشارات ققنوس، تصمیم به ترجمهٔ بعضی از مدخل‌های این دانشنامه گرفت. او به‌همراه مترجمانی نام‌آشنا آخرین ویراست مقالات دانشنامهٔ فلسفهٔ استنفورد را با حفظ سبک و زبان به پارسی برگرداند. انتشارات ققنوس این مجموعه را با کسب اجازه از گردانندگان این دانشنامه (به‌ویژه دکتر زالتا) منتشر کرده است. عناوین بعضی از این جلدها عبارت است از «مفهوم شر»، «فلسفهٔ دین»، «عقل به روایت کانت»، «زیبایی‌شناسی فمینیستی»، «ژاک لکان»، «اخلاق ارسطو»، «باروخ اسپینوزا»، «فیشته» و «پدیدارشناسی».

خواندن کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ شواهد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران فلسفه و موضوع شواهد (Evidence) پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ شواهد

«بنابراین، ممکن است برای داوری بین دو نظریه رقیب T۱ و T۲ آزمایشی فیصله‌بخش انجام شود. به محض این‌که این آزمایش انجام شود، نتیجه آن گسترشی در مجموع شواهد پدید می‌آوردکه بعداً در دسترس اجتماع علمی مربوط قرار می‌گیرد. با این حال، اگر دو رقیب اصلی نظریه‌های T۱ و T۳ می‌بودند، آزمایش تعیین‌کننده متفاوتی انجام می‌شد که نتیجه آن (معمولاً) گسترش متفاوتی در مجموع شواهد می‌بود. این نکته که صورت‌بندی فرضیه‌ها اغلب بر گردآوری شواهد مربوط به صدقشان تقدم زمانی دارد (و این‌که تقدم مورد نظر تصادفی نیست) شاید به مستقیم‌ترین شکل در الگوی ابطال‌گرایانه پوپر درباره علم (Popper ۱۹۵۹) آشکار شده باشد که، بر اساس آن، فعالیت علمی معمول عبارت است از تلاش مکرر برای ابطال هر نظریه‌ای که فعلاً در اجتماع علمی مربوط بیشترین پذیرش را یافته است. اما این نکته در دیگر الگوهای علم نیز که تا این حد افراطی نیستند همین‌قدر صادق است، الگوهایی که (برخلاف الگوی پوپر) برای شواهد مؤد هم در کنار شواهد مخالف نقش قایل می‌شوند. همپل این نکته را این‌گونه طرح می‌کند:»