کتاب از سنگ ناله خیزد

کتاب از سنگ ناله خیزد مجموعه‌ایست از ۱۲۷۰ غزل عاشورایی که به همت مصطفی فاطمیان گردآوری شده و شرکت چاپ و نشر بین الملل آن را چاپ کرده است.

درباره کتاب از سنگ ناله خیزد

قیام عاشورا بی‌شک یکی از تأثیرگذارترین و جریان‌سازترین وقایع تاریخ اسلام است که تاکنون نوشته‌های زیادی در قالب مقتل، داستان، مقالات پژوهشی و البته شعر به بازنمایی و شرح ابعاد گوناگون آن پرداخته‌اند. دراین‌میان، شعر به‌جهت فراگیری و محبوبیت و نیز بنا‌به طبع آهنگین و رواج بهره‌مندی روزمرهٔ آن در زندگی عامهٔ مردم از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است و یکی از گونه‌های شعری، شعر آئینی‌ست که در طول دهه‌های گذشته همواره موردتوجه شاعران و علاقه‌مندان این حوزه قرار داشته و دریچه‌ای بوده برای آشنایی هرچه بیشتر مخاطبان عام و خاص با زندگی، زمانه و مصائب اهل‌بیت علیهم‌السلام. کتاب از سنگ ناله خیزد مجموعه‌ایست از ۱۲۷۰ غزل‌مرثیهٔ عاشورایی از شاعران مختلف که به‌همت مصطفی فاطمیان در ۷۲ بخش و براساس ترتیب زمانی اتفاقات عاشورا از زمان حرکت امام حسین علیه‌السلام از مدینه تا پس از شهادت ایشان و یارانشان و رخدادهای پس از آن تدوین شده است. گفتنی‌ست برای جمع‌آوری این اشعار حدود ۱۰۰۰۰ کتاب از کتاب‌خانه‌های معتبر کشور از جمله کتاب‌خانهٔ مجلس و موزهٔ ملی ملک مورد بررسی قرار گرفته و ازاین‌حیث این کتاب در زمرهٔ کتاب‌های معتبر و مرجع برای شناسایی و دستیابی به غزل‌مزثیه‌های عاشورایی‌ست. لازم به ذکر است که دیوان عبدالله مخبر فرهمند (مخبری) نیز به کوشش مصطفی فاطمیان تصحیح و در طاقچه موجود است. 

خواندن کتاب از سنگ ناله خیزد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

مطالعهٔ این کتاب به علاقه‌مندان شعر آئینی و ادبیات مذهبی، پژوهشگران این حوزه و نیز مداحان و ذاکران اهل‌بیت علیهم‌السلام پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب از سنگ ناله خیزد

«زان لحظه که دادی به ره دوست، سرت را

بردی ز میان، دشمن بیدادگرت را

گفتی که شوم کشته، به خواری ندهم تن

نازم به چنین همت و اوج نظرت را

تو کشته شدی تا که نمیرد شرف و عدل

خوش زنده نمودی ره‌ورسم پدرت را

ای طایر عرشی که جهان زیر پر توست

با آن که شکستند همه بال و پرت را

شاهان جهان، بندهٔ درگاه تو باشند

قربان شوم ای خسرو جان، جاه و فرت را

بر باغ جنان دل ندهد هر که ببوسد

شش گوشهٔ قبر تو اکبر، پسرت را

دیدی به سر جسم پسر، پیش‌تر از خود

در آه و فغان، خواهر والاگوهرت را

تا جان نسپاری سر جسم علی‌اکبر

بنشاند ز اشک بصر خود، شررت را

چون اصغر ۶ ماهه در آغوش تو جان داد

این صحنهٔ جان‌سوز زد آتش جگرت را

دشمن نه همین فرق علم‌دار تو بشکست

از داغ برادر بشکستی کمرت را

«خوشدل» بنه امروز که در کرببلایی

بر خاک در تشنه‌لبان، چشم ترت را»