کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ صلح گرایی

کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ صلح گرایی نوشتهٔ اندرو فیالا و ترجمهٔ مریم هاشمیان است. گروه انتشاراتی ققنوس این کتاب را منتشر کرده است؛ جلد ۵۶ از مجموعهٔ «دانشنامهٔ فلسفهٔ استنفورد».

درباره کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ صلح گرایی

کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ صلح گرایی (Pacifism; The Stanford Encyclopedia of Philosophy) جلد ۵۶ از مجموعهٔ «دانشنامهٔ فلسفهٔ استنفورد» است. این کتاب شش فصل دارد. نویسنده، صلح‌گرایی (Pacifism) را نوعی التزام به صلح و تقابل با جنگ دانسته است. او ابتدا صلح را تعریف کرده و سپس در باب انواع صلح‌گرایی، صلح‌گرايی پيامدگرايانه، صلح‌گرايی تكليف‌شناسانه، مبنای دينی و فرهنگی و ايرادهايی به صلح‌گرايی و پاسخ‌های ممكن به آن‌ها سخن گفته است. اندرو فیالا نویسندهٔ این اثر است.

دانشگاه استنفورد انتشار این دانشنامه را در سال ۱۹۹۵ میلادی آغاز کرد. پس از مدتی متن کامل مقالات را در اینترنت در دسترس علاقه‌مندان قرار داد. کسانی که در تدوین این دانشنامهٔ بزرگ نقش دارند، از استادان و مؤلفان به‌نام در حوزهٔ فلسفه هستند. این دانشنامه به سرپرستی دکتر «ادوارد ن. زالتا» صدها مدخل دارد و یکی از بهترین راه‌ها برای آشنایی مقدماتی با مباحث فلسفی است. «مسعود علیا» در سال ۱۳۹۲ با همکاری انتشارات ققنوس، تصمیم به ترجمهٔ بعضی از مدخل‌های این دانشنامه گرفت. او به‌همراه مترجمانی نام‌آشنا آخرین ویراست مقالات دانشنامهٔ فلسفهٔ استنفورد را با حفظ سبک و زبان به پارسی برگرداند. انتشارات ققنوس این مجموعه را با کسب اجازه از گردانندگان این دانشنامه (به‌ویژه دکتر زالتا) منتشر کرده است. عناوین بعضی از این جلدها عبارت است از «مفهوم شر»، «فلسفهٔ دین»، «عقل به روایت کانت»، «زیبایی‌شناسی فمینیستی»، «ژاک لکان»، «اخلاق ارسطو»، «باروخ اسپینوزا»، «فیشته» و «پدیدارشناسی».

خواندن کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ صلح گرایی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب صلح‌گرایی (Pacifism) پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دانشنامه فلسفه استنفورد؛ صلح گرایی

«"كشتن غيرنظاميان"

گرچه بنا بر برخی از انواع بيشينه صلح‌گرايی تكليف‌شناسانه، در جنگ حتی كشتن نظاميان هم نادرست است، بر اساس انواع ديگری از آن، جنگ در درجه اول به دليل خطری كه متوجه غيرنظاميان می‌كند نادرست است. يك اصل گرامی در سنت جنگ عادلانه ايده مصونيت غيرنظاميان است. بنا بر اين ايده، كسانی كه عملاً دخالتی در جنگ ندارند نبايد به خطر بيفتند و نبايد عامدانه هدف قرار گيرند. اين ايده غالباً به ايده ديگری ربط می‌يابد مبنی بر اين‌كه بی‌گناهان نبايد كشته شوند. فرض بر اين است كه غيرنظاميان بی‌گناه‌اند و لذا، در برابر كشتار مصونيت دارند. اين‌كه آيا همه غيرنظاميان واقعاً بی‌گناه‌اند يا نه مسئله‌ای حل‌ناشده است، اما سنت جنگ عادلانه تصريح می‌كند كه غيرنظاميان بايد از آسيب تعمدی مصون باشند. لذا، نوعی صلح‌گرايی را می‌توان با استدلال عليه جنگ‌هايی كه به‌واقع به كشتن غيرنظاميان بی‌گناه می‌انجامد، از اين اصل سنت جنگ عادلانه استخراج كرد. طرفداران صلح‌گرايیِ ناظر به جنگ عادلانه استدلال می‌كنند كه اين مطلب خاصه با در نظر گرفتن سرشت جنگ مدرن، كه استفاده از سلاح‌های مكانيزه، بمباران هوايی و سلاح‌های كشتار جمعی را شامل می‌شود، درست است. اين قبيل تسليحات ميان نظاميان و غيرنظاميان تمايز كافی نمی‌گذارند. لذا، طبق تفسير صلح‌گرايانه از سنت جنگ عادلانه، جنگ مدرن نمی‌تواند عادلانه باشد.»