کتاب مبانی انسان شناختی اندیشه سیاسی امام خمینی (ره)

کتاب «مبانی انسان شناختی اندیشه سیاسی امام خمینی (ره)» نوشتۀ راضیه مهرابی کوشکی است و انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب مبانی انسان شناختی اندیشه سیاسی امام خمینی (ره)

امام خمینی در مبحث انسان‌شناسی، برخلاف انسان‌شناسی‌های مدرن، خلقت انسان را دارای غایت و غرضی می‌داند و فضیلت انسان را نیز حرکت در مسیر این غایت تعریف می‌نماید. توجه به این مسئله در اندیشهٔ امام تا حدی بوده است که حتی جامعه و حکومت نیز وظیفهٔ هدایت انسان در این مسیر را برعهده خواهند داشت؛ بنابراین سازوکار حکومت نیز باید بر اساس خیر نهایی، سعادت و فضیلتِ حرکت در این مسیر تعریف شود.

راضیه مهرابی کوشکی در کتاب مبانی انسان‌شناختی اندیشهٔ سیاسی امام خمینی (ره)، ضمن تشریح مفهوم انسان‌شناسی، به مقایسهٔ این مفهوم در اندیشه‌های غرب مدرن و اسلام پرداخته و معتقد است که در اندیشهٔ سیاسی امام خمینی، حکومت با اجرای احکام اسلامی و ایجاد عدالت در اجتماع، وظیفهٔ راهبری و هدایت انسان به سمت خیر نهایی و سعادت را برعهده دارد. او همچنین در این کتاب امام خمینی را بهترین فرد ممکن برای ادارهٔ جامعه معرفی نموده و با توضیح مفهوم ولایت‌فقیه، بین سه واژهٔ انسان، حکومت و سعادت ارتباط برقرار کرده است.

کتاب مبانی انسان‌شناختی اندیشهٔ سیاسی امام خمینی (ره)، شامل ۲ بخش کلی می‌شود؛ اولین بخش با عنوان انسان‌شناسی در غرب و اسلام، سیر اندیشهٔ بشری در مورد مفهوم انسان در دو حوزهٔ غرب و اسلام بررسی خواهد شد و دربارهٔ مهم‌ترین ایده‌های مطرح‌شده در این دو حوزهٔ تمدنی بحث خواهد شد. درواقع مبانی انسان‌شناسی امام خمینی (ره) به لحاظ منابع شناختی و معرفتی ایشان تبیین و توضیح داده می‌شود. بخش دوم عهده‌دار تبیین بازتاب نگاه انسان‌شناختی امام در دو حوزهٔ جامعه و حکومت بوده و دیدگاه ایشان در مورد نقش و جایگاه فرد در نظام اجتماعی و ارتباط او با نظام سیاسی و حکومت بررسی خواهد شد و انسان‌شناسی امام را در نظریهٔ ولایت‌فقیه و غیبت انسان کامل مورد بررسی قرار می‌دهد.

خواندن کتاب مبانی انسان شناختی اندیشه سیاسی امام خمینی (ره) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران علوم سیاسی و علاقه‌مندان به آشنایی با اندیشۀ سیاسی امام خمینی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مبانی انسان شناختی اندیشه سیاسی امام خمینی (ره)

«تاریخ غرب نشان می‌دهد که با فراگیرشدن دین مسیحیت در اروپا به‌تدریج ایمان مسیحی از امری اختیاری خارج می‌شود و با اعلان رسمی دین مسیحیت از سوی کنستانتین در اوایل قرن چهارم، سخت‌گیری و شدت عمل دینی از سوی ارباب کلیسا بر مردم فزونی می‌یابد. آموزه‌هایی چون «گناه نخستین» دستاویزی شد که انسان به دلیل سرشت ناپاک خود شایستگی تعقّل در دین و درک مبانی دینی را ندارد؛ لذا هرگونه مطالعهٔ علمی، آزمون و تجربه در طبیعت به‌عنوان کفر و الحاد معرفی گردید. به‌این‌ترتیب شناخت عقلی از ساحت اندیشه جمع شد و تنها در دوره‌ای فقط فلسفهٔ ارسطویی برای دفاع و درک عمیق‌تر دین و الهیات مسیحی به کار گرفته شد»