کتاب عیسی پسر انسان

کتاب عیسی پسر انسان نوشتهٔ جبران خلیل جبران و ترجمهٔ موسی بیدج است. نشر افق این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این داستان برای کودکان و بزرگسالان نوشته شده است.

درباره کتاب عیسی پسر انسان

کتاب عیسی پسر انسان که برای کودکان و بزرگسالان نوشته شده، تصویری چندوجهی از حضرت عیسی (ع) را از طریق مجموعه‌ای از مونولوگ‌ها (تک‌گویی) و روایت‌های داستانی ارائه می‌دهد. جبران خلیل جبران در این کتاب به جنبه‌های معنوی و انسانی مسیح می‌پردازد؛ به‌نحوی که او را از نگاه چشم کسانی که در طول زندگی با او مواجه شده‌اند، معرفی می‌کند. شخصیت‌های کتاب شامل شخصیت‌های معروف کتاب مقدس مانند مریم، پونتیوس پیلاطس و یهودا و همچنین افراد کمتر شناخته‌شده و تا حدی هم شخصیت‌های تخیلی هستند. روایت هر شخصیت لایه‌ای عمیق‌تر به پرترهٔ عیسی مسیح می‌افزاید تا در نهایت تصویری ترکیبی و جامع از منش، زندگانی و اندیشهٔ مسیح ارائه شود؛ پس ساختار این کتاب از مجموعه‌ای از روایت‌های شخصیت‌های مختلف تشکیل شده است که برخی از آن‌ها شخصیت‌های تاریخی و برخی دیگر خیالی هستند. نویسنده از طریق روایات مختلف، آموزه‌ها و فلسفهٔ مسیح را بررسی می‌کند و موضوعات عشق، عدالت و جست‌وجوی حقیقت روحانی را برجسته می‌کند، اما این کتاب صرفاً بازگویی داستان‌های انجیل نیست بلکه اثری هنری و فلسفی در جست‌وجوی جوهرهٔ پیام حضرت عیسی (ع) است؛ همچنین نوشتار جبران خلیل جبران شاعرانه و سرشار از استعاره و نماد است؛ زبانی غنایی و لحنی پرشور در عین بیانی متفکرانه و فلسفی. گفته شده است که هدف این نویسندهٔ مشهور از نوشتن کتاب عیسی پسر انسان، از بین‌بردن لایه‌های تفاسیر کلامی و از بین‌بردن فاصله‌ای تاریخی است که در طول قرن‌ها افزایش یافته است.

خواندن کتاب عیسی پسر انسان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به همهٔ کودکان و البته بزرگسالان پیشنهاد می‌کنیم.

درباره جبران خلیل جبران

جبران خلیل جبران در ۶ ژانویۀ ۱۸۸۳ و در خانواده‌‌ای مسیحی مارونی به دنیا آمد. او اهل بشرّی لبنان و یک نویسندهٔ لبنانی - آمریکایی است. در کودکی در فقر مطلق زندگی کرد و به همین خاطر از سواد و تحصیل بی‌بهره ماند. پس از مهاجرت مادرش به آمریکا توانست به مدرسه برود؛ پس در جوانی تصمیم گرفت به آمریکا بازگردد تا زبان عربی را یاد بگیرد. در جنگ جهانی اول در جبهه‌ٔ آزادی‌خواهان فعال بود و در نشریه‌های عربیِ مهاجران عرب در آمریکا، مقالات، شعر و داستان منتشر می‌کرد. مهم‌ترین کتاب او یعنی «پیامبر» در سال ۱۹۲۳ منتشر شد. این نویسنده و شاعر، به نگارش اشعار معنوی و عرفانی پرداخت؛ اشعاری که می‌تواند تأثیرات عمیقی بر روی خوانندگان خود بگذارند؛ ازاین‌رو است که قلم جبران خلیل جبران، لطافتِ خاصّ این‌گونه نوشتارها را در خود دارد. لحن شعر‌هایش اغلب رسمی اما صمیمی است. او در شعرهایش از کلمات معنوی و عرفانی استفاده می‌کند. آثار جبران خلیل جبران به دو دسته تقسیم می‌شود؛ آثاری که به زبان عربی نوشته و آثار انگلیسی‌زبان. از میان آثاری که به زبان عربی نوشته، می‌توان به «موسیقی»، «عروسان دشت»، «ارواح سرکش»، «اشک و لبخند بال‌های شکسته»، «کاروان‌ها و توفان‌ها» و «نوگفته‌ها و نکته‌ها» اشاره کرد و و از میان آثاری که به زبان انگلیسی نوشته، می‌توان «عیسی پسر انسان»، «دیوانه»، «نامه‌های عاشقانه»، «آیا آدم ندید!»، «پیامبر و رازهای دل»، «ماسه و کف»، «مسیحا»، «پیشتاز»، «خدایان زمین»، «سرگردان»، «مسیح»، «فرزند انسان»، «پیامبر» و «باغ پیامبر» را مثال زد. کتاب «پیامبر» (The Prophet)، مشهورترین اثر جبران خلیل جبران است. این کتاب جز معدود کتاب‌هایی در طول تاریخ بوده که چاپ آن هرگز متوقف نشده است.

بخشی از کتاب عیسی پسر انسان

«شما می‌بینید که بعضی از ما به عیسی، مسیح می‌گویند، بعضی هم او را "کلمه" می‌نامند. عده‌ای هم به او "ناصری" می‌گویند. کسانی هم هستند که او را "پسر انسان" خطاب می‌کنند.

من هم تلاش می‌کنم از نوری که بر من تابیده، روی این نام‌ها بیندازم که روشن شوند.

مسیحی که از روزگاران قدیم پیدا شده، شعله‌ای از نور خداست که در روح انسان حلول کرده است. نسیم زندگی است که به نزد ما می‌آید و تنی هم چون تن ما را برای سکونت برمی‌گزیند.

این همان ارادهٔ خدا و مشیت اوست.

نخستین کلمه‌ای است که آرزو می‌کند بر زبان ما جاری شود و در گوش ما زندگی کند، شاید درکش کنیم و به کارش بگیریم.

کلمهٔ خدا سرور ماست که برای خود خانه‌ای از گوشت و استخوان ساخته است و مانند من و شما به صورت آدم در آمده است.

زیرا ما نمی‌توانیم سرود باد را بشنویم، مگر این‌که شکلی پیدا کند، و نیز نمی‌توانیم ذات خویش را ببینیم، وقتی‌که لا به لای مه باشد.

چه بسیار بارها که مسیح به این جهان آمده و چه سرزمین‌ها و کشورها را گشته است. و هر بار مردم فکر کرده‌اند که غریبی است که اختلال عقلی دارد.

این در حالی است که طنین صدایش هیچ‌گاه خاموش نمی‌شود، زیرا ذهن انسان چیزی را که برای عقل او بی‌اهمیت است نیز در حافظه نگه می‌دارد.

این همان مسیح است که نفس عمیق و قامتی رسا دارد و با انسان به سوی ابدیت همگام است.

آیا دربارهٔ او در راه هند یا سرزمین ایران یا روی شنزارهای مصر حرفی نشنیده‌اید؟

در این‌جا، در سرزمین شمالی شما، در روزگار گذشته شاعران دربارهٔ پرومته که آتش را از خدایان دزدید سروده‌ها سر می‌دادند. این آتش خواسته انسان بود که برآورد شد و آرزویی در قفس بود که آزاد گردید. شاعران هم‌چنین دربارهٔ اورفه می‌سرودند همان‌که سازی و صدایی داشت و انسان و حیوان را سرگرم می‌کرد. وانگهی، آیا از میترای پادشاه و زرتشت پیامبر ایرانیان نشنیده‌اید که از خواب انسان نخستین بیدار شدند تا در کنار گهوارهٔ خواب‌های ما بایستند؟»