کتاب انسان خلوت و خلوت انسانی

کتاب انسان خلوت و خلوت انسانی سخنرانی‌های شهید عبدالحمید دیالمه است و نشر معارف آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب انسان خلوت و خلوت انسانی

گام زدن در مسیر احیای اندیشهٔ دینی، لزوماً نیازمند گذر عمر و تجرب ههای طولانی نیست، بلکه درک عمیق رفتارهای پیامبر رحمت (ص)، امامان شیعه(ع)، دست‌پرورده‌های آنان و علمای مکتب، می‌تواند در سنین جوانی نیز به دست آید؛ به همین سبب می‌توان در این مسیر، رد پای جوانی مخلص همچون شهید دکتر دیالمه را دید و طنین صدای دردمندش را شنید، آنگاه که حرکت خود را «احیای تفکرات شیعی» نامید.

کتاب انسان خلوت و خلوت انسان، سخنرانی شهید دیالمه است.

دیالمه با نگاه جامعی که به ضعف‌های فکری و انحرافات موجود در جامعه آن روز داشت چاره را در دو حرکت همسو دید:

۱. تدوین مفاهیم صحیح دینی و تبیین آن برای نسل جوان.

۲. به‌نقد‌کشیدن افکار و اندیشه‌های انحرافی و التقاطی.

« معیاردهی» ویژگی برجستهٔ کلاس‌های درس شهید دیالمه است که مخاطبانش را با شاخص‌ها و موازین دینی آشنا کند تا در دام گروه‌ها و جریان‌های ضداسلامی مطرح آن روز جامعه گرفتار نشوند. شهید دیالمه در این مباحث بر آن است تا به صراط مستقیم از زاویه‌ای نو بنگرد و ضرورت ضابطه‌مند بودن این مسیر را در نگاه یک مسلمان روشن سازد. هدف شهید نشان‌دادن ظرافت این راه و ضرورت الگوبرداری دقیق از رفتار و منش و به عبارتی سبک زندگی پیامبر و معصومین(ع) است و از همین رو است که بیشتر از ضوابط این راه سخن می‏‌گفت.

خواندن کتاب انسان خلوت و خلوت انسانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران سخنان شهید دیالمه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب انسان خلوت و خلوت انسانی

«در یادداشتی که به من داده‌اند، ذکر کرده‌اند که طبق قرار قبلی، امروز دربارهٔ مَتریالیسم تاریخی بحث خواهیم کرد. ما برای صحبت‌کردن همیشه آماده هستیم؛ فقط گاهی اوقات بعضی مطالب، انسان را مشکوک می‌کند. ببینید شما هم مشکوک می‌شوید یا نه. چرا این بحث همیشه در سخنرانی ما پیش می‌آید؟ خوب است جلسه‌ای جداگانه ترتیب بدهید تا راجع‌به موضوع‌های مختلف صحبت کنیم. نمی‌دانم، شاید هم شک من صحیح نباشد؛ ولی مسائلی که در جامعهٔ ما رخ می‌دهد، به‌قدری باهم مرتبط‌اند که انسان را مشکوک می‌کنند. گاهی، بعضی افراد را در جاهایی و با خصوصیاتی می‌بینیم که به این سادگی‌ها هم نمی‌توانیم از آن بگذریم؛ ولی درعین‌حال، ما تا آخر بحث ایستاده‌ایم و حاضریم دربارهٔ مسئلهٔ متریالیسم تاریخی باهم گفت‌وگو کنیم.

چون قاعدهٔ کلی این است که اولاً وقتی مَتریالیسم تاریخی را مطرح می‌کنیم، الزامی به این نباشد که موضع ایدئولوژیک مطرح شود یا حتماً یک فرد فرامتریالیست دربارهٔ آن صحبت کند. دوم اینکه باید قبل از گفت‌وگو دربارهٔ متریالیسم تاریخی، راجع‌به خود متریالیسم صحبت کنیم؛ چون متریالیسم، بخشی از بحث متریالیسم تاریخی است و اگر زیربنای اصلی خراب شود، مسلّم است که آنچه بر مبنای آن قرار است ساخته شود، اساساً شکل نخواهد گرفت. درعین‌حال در خدمت شما هستیم تا باهم صحبت کنیم و ان‌شاءالله که شک ما درست نباشد.

امروز در نظر داریم دربارهٔ «انسان خلوت و خلوتِ این انسان» صحبت کنیم. هنگامی‌که اعلامیه‌ها را پخش کردند، بنده قدری مُردّد شدم، به این دلیل که شاید به‌نظر بیاید مطرح‌کردن چنین موضوعی در وضعیت فعلی، ابعادی درون‌گرایانه دارد و ضرورت‌های زمان، طرح چنین موضوعی را ایجاب نمی‌کند. اما خوشبختانه امروز، امام (ع) سخنرانی بسیار بسیار جالب و جاذبی ایراد فرمودند و در آن از انسان مهذّب صحبت کردند و اینکه جامعهٔ ما و انقلاب ما در بلندمدت، به انسان‌های مُهذّب احتیاج دارد. سپس وظایف افراد را برای ساختن این جامعه تشریح کردند. ایشان مشخص کردند که معلم‌ها، استادها، پدر و مادر و... هرکدام چه نقش و وظیفه‌ای دارند. ما به‌علت اینکه بیشتر به‌دنبال موضع‌گیری‌های سیاسی هستیم، کمتر طرح‌های بلندمدت را پیگیری می‌کنیم؛ اما ارائهٔ این مطلب توسط امام، ما را در طرح آن مصمم‌تر کرد؛ برخلاف جوّ عمومی جامعه که دربارهٔ آنچه مطرح می‌شود، می‌گوید حالا زمان این صحبت‌ها نیست.»