کتاب زندگی زیباست

کتاب زندگی زیباست (روایتی از حیات شهید سید مرتضی آوینی) نوشته سیدعباس سیدابراهیمی، مسیر زندگی هنرمندی را دنبال می‌کند که میان علاقه‌های ادبی و هنری، تجربه‌ی انقلاب و مسئولیت ثبت زندگی مردم و رزمندگان حرکت می‌کند. نویسنده، تغییر نگاه آوینی به هنر و زندگی را در کنار رابطه‌ی او با همسر، فرزندان، دوستان و همکارانش نشان داده است. نشر معارف این کتاب را منتشر کرده است. یکی از موضوعات اصلی، چگونگی پیوندخوردن کار مستندسازی با باورهای دینی و دغدغه‌ی مسئولیت اجتماعی در زندگی آوینی است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب زندگی زیباست

کتاب زندگی زیباست نوشته سیدعباس سیدابراهیمی، زندگی سید مرتضی آوینی را از محیط خانواده و علاقه‌های دوران تحصیل تا فعالیت در گروه تلویزیونی جهاد و شکل‌گیری روایت فتح دنبال کرده است. نویسنده، شرح وقایع را کنار صحنه‌هایی از خانه، محل کار، سفرهای مستندسازی و جبهه قرار می‌دهد. بخش‌های تاریخ‌دار، گذر زندگی شخصیت اصلی را مشخص می‌کنند و فاصله‌ی میان رویدادها نیز در عنوان‌ها آمده است. روایت، گاهی با توضیح مستقیم راوی پیش می‌رود و گاهی بر گفت‌وگوها، نامه‌ها و نوشته‌های آوینی تکیه دارد. علاقه به نقاشی، موسیقی، ادبیات و فلسفه، بخشی از پیشینه‌ی شخصیتی اوست که زمینه‌ی شناخت انتخاب‌های بعدی‌اش را فراهم می‌کند. تحول اعتقادی آوینی در این روایت، اتفاقی جدا از زندگی روزمره نیست. این تغییر بر نوع کار، مناسبات دوستانه، شیوه‌ی نوشتن و حتی تصویری که او از نام خود دارد اثر می‌گذارد. نویسنده، این مسیر را از منظری همدلانه با باورهای دینی شخصیت اصلی بازگو کرده است. نقل سخنان سیاسی و مذهبی نیز نشان می‌دهد که رویدادهای عمومی چگونه وارد تجربه‌ی شخصی او می‌شوند.
کتاب زندگی زیباست، فعالیت هنری آوینی را فقط در قالب نام مستندها معرفی نمی‌کند. روایت، فرایند دیدن تصاویر، پرسیدن جزئیات از تصویربرداران، تدوین و نوشتن متن گفتار را نیز نشان می‌دهد. تفاوت میان ثبت آمار جنگ و توجه به حالات و باورهای رزمندگان، یکی از محورهای شناخت نگاه او به مستندسازی است. زندگی خانوادگی هم در حاشیه نمی‌ماند؛ نگرانی مریم امینی از سفرها، دشواری نگهداری فرزندان و محدودیت‌های مالی، تصویری از هزینه‌های این شیوه‌ی کار می‌سازند. رابطه‌ی آوینی با همکاران نیز ترکیبی از همراهی، آموزش، سخت‌گیری و اختلاف‌نظر است. جزئیاتی مانند حساسیت به درج نام سازندگان، تقسیم مسئولیت‌ها و برخورد با نیروهای تازه، معیارهای او را برای کار جمعی آشکار می‌کنند. خواننده از کنار هم قرارگرفتن این موقعیت‌ها، با نسبت میان اعتقاد و رفتار آشنا می‌شود. این کتاب بیش از معرفی یک چهره‌ی شناخته‌شده، بر انتخاب‌هایی مکث می‌کند که در محیط خانه و کار معنا پیدا می‌کنند.

خلاصه کتاب زندگی زیباست

زندگی زیباست، مسیر جوانی علاقه‌مند به هنر و اندیشه را روایت می‌کند که تجربه‌ی انقلاب، برداشت او از خود و مسئولیتش را تغییر می‌دهد. مرتضی آوینی پس از تحصیل معماری و ازدواج با مریم امینی، به فعالیت‌های جهادی و مستندسازی روی می‌آورد. سفر به مناطق محروم و مواجهه با رنج مردم، دوربین را برای او به وسیله‌ای برای ثبت تجربه‌های انسانی تبدیل می‌کند. آغاز جنگ، موضوع کار گروه را تغییر می‌دهد و پرسش از چگونگی نمایش زندگی رزمندگان اهمیت بیشتری می‌یابد. روایت در کنار این مسیر حرفه‌ای، کشمکش میان حضور در مأموریت‌ها و رسیدگی به خانواده را دنبال کرده است. دغدغه‌ی اصلی این کتاب، پیوند میان دگرگونی درونی، مسئولیت اجتماعی و آفرینش هنری است؛ پیوندی که در تصمیم‌های کوچک و بزرگ آوینی و روابط او با اطرافیان دیده می‌شود.

چرا باید کتاب زندگی زیباست را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب زندگی زیباست را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• روایت، پیشینه‌ی هنری آوینی را به انتخاب‌های فکری و حرفه‌ای او پیوند می‌دهد.
• شرح فعالیت گروه تلویزیونی جهاد، بخشی از تجربه‌ی جمعی ساخت مستندهای جنگ را روشن می‌کند.
• صحنه‌های خانوادگی، دشواری جمع‌کردن مسئولیت خانه و مأموریت‌های کاری را نشان می‌دهند.
• نقل نامه‌ها و نوشته‌ها، امکان آشنایی با دغدغه‌های شخصی آوینی را فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب زندگی زیباست به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به زندگی‌نامه‌های چهره‌های فرهنگی و هنری انقلاب.
• خوانندگان پیگیر تجربه‌های مستندسازان جنگ و پشت‌صحنه‌ی فعالیت گروهی آنان.
• مخاطبان علاقه‌مند به رابطه‌ی باور دینی، انتخاب حرفه‌ای و مسئولیت خانوادگی.
• دوستداران شناخت مسیر زندگی سید مرتضی آوینی.

بخشی از کتاب زندگی زیباست

«پدر مرتضی به هر ترتیب مهندس معدن می‌شود و برای کار باید به معدن‌های مختلف در شهرهای مختلف سفر می‌کرده است. ضمن اینکه با فاصله‌های نسبتاً کمی بعد از مرتضی، مصطفی با نام دوم مسعود و بعد از او هم محمد با نام دوم سعید به این خانواده اضافه می‌شوند.
کامران کلاس اولش را در آبادان، و دوم و سومش را در خمین می‌گذراند. چهارم که می‌رود، ساکن شده اند در روستای «بایچه باغ» در نزدیکیِ زنجان که احتمالاً به خاطر معدنِ مس‌اش به آنجا رفته‌اند. روستا ظاهراً مدرسه ندارد و با پیگیری‌های پدر کامران، یک دبستان در آنجا تأسیس می‌کنند. معلم، یکی از کارمندانِ بخش اداریِ معدن می‌شود و کامران هم که از شهر آمده و پدرش مهندس است و از بقیه بچه‌ها به لحاظ سوادِ تحصیلی بالاتر، می‌شود دستیار معلم.
اول متوسطه تا چهارم را کرمان هستند و بعد که پدر کارش در «اطاق صنایع و معادن» در تهران ثابت می‌شود، برمی‌گردند به اصل‌شان. کامران پنجم و ششم را در مدرسه «هدف ۳» در تهران می‌خواند، در رشته ریاضی. و البته در طول همه این سال‌ها، علایق جانبی کامران، نقاشی و موسیقی و ادبیات بوده است...
۱۳۴۴ کنکور ریاضی دارد و کارتش را هم گرفته است، اما یک‌دفعه تصمیمش عوض می‌شود و در کنکور هنر شرکت می‌کند. چند وقت بعد که نتایج می‌آید، او در رشته معماری دانشگاه تهران قبول شده است. از دو سه سال قبل از این، کامران یک جفت خواهر و برادرِ دو قلو را هم در کنارِ خودش می‌بیند: مهران و میترا خدیجه سادات ـ.»