کتاب محی الدین

کتاب محی الدین اثر محی الدین حائری شیرازی و مجموعه‌ای از خاطرات او درباره‌ی خانواده، تحصیل، تربیت و زندگی دینی است. دفتر حفظ و نشر آثار حائری شیرازی خاطرات حاضر را از سخنرانی‌ها، درس‌ها و گفت‌وگوهای این فرد گردآوری کرده است. کتاب حاضر به اتفاق‌هایی مانند محروم‌شدن از دانشگاه یا مواجهه با فقر دیگران پرداخته و زمینه‌ای را برای توضیح مسیر زندگی و شکل‌گیری اندیشه‌های حائری شیرازی فراهم کرده است. نشر معارف این کتاب را منتشر کرده است. رابطه‌ی انتخاب‌های روزمره با مسئولیت اخلاقی و باور به تربیت الهی موضوع اصلی کتاب حاضر است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب محی الدین اثر محی الدین حائری شیرازی

کتاب محی الدین (برگی از خاطرات مرحوم آیت‌الله محی‌الدین حائری شیرازی (ره))، اثر محی الدین حائری شیرازی، شما را با این فرد آشنا و با خاطرات او همراه می‌کند. کتاب حاضر از خانه‌ی پدری، مدرسه، کتابخانه، حوزه و ارتباط با افراد مختلف سخن می‌گوید. اثر پس از شرح یک تجربه، برداشتی اخلاقی یا دینی را نیز ارائه می‌دهد. خاطرات حاضر از خلال سخنرانی‌ها، درس‌ها و گفت‌وگوهای محی الدین حائری شیرازی انتخاب شده‌اند.

دفتر حفظ و نشر آثار حائری شیرازی وجود آموزه‌های اخلاقی را ملاک گزینش قرار داده است. بنابراین این کتاب موقعیت‌هایی را کنار هم گذاشته است که معنایی تربیتی را منتقل می‌کنند. خاطرات موجود در کتاب محی الدین به موضوعاتی مانند تربیت کودک، احترام به معلم، معاش، مسئولیت اجتماعی و انتخاب مسیر تحصیل پرداخته است. اثر حاضر گاهی از رفتاری معمولی مانند بازی با کودک به مسئله‌ی سخن‌گفتن بدون آگاهی می‌پردازد و گاهی ویژگی‌های یک معلم را، با وجود اختلاف اعتقادی، شایسته‌ی آموختن می‌داند.

نقل خواب‌ها، توسل‌ها و تجربه‌های معنوی در کنار خاطرات خانوادگی و سیاسی در کتاب محی الدین قرار گرفته است. این موارد بیانگر باورها و تفسیر شخصی راوی از تجربه‌های زندگی‌اند. راوی فقط دیگران را موضوع داوری قرار نمی‌دهد؛ او از کوتاهی‌ها، تردیدها و ناراحتی‌های خودش نیز سخن می‌گوید. خواندن این کتاب ما را با زندگی روزمره و برداشت دینی یک روحانی ایرانی از تربیت انسان آشنا می‌کند.

خلاصه کتاب محی الدین

رویدادهای زندگی، در نگاه توحیدی راوی، می‌توانند زمینه‌ی پرورش انسان باشند. احترام به والدین، مراقبت از حق دیگران، پرهیز از درآمد شبهه‌ناک و بازبینی رفتار روزانه در زندگی محی الدین حائری شیرازی و نزدیکانش در نظر گرفته می‌شدند. راوی عبادت را جدا از مناسبات روزمره نمی‌بیند و کیفیت برخورد با دیگران را به تجربه‌ی معنوی پیوند می‌زند. او همچنین از میل به استقلال مالی، دشواری‌های تحصیل و علاقه به مطالعه‌ی تاریخ سخن گفته است. خاطره‌ی روبه‌روشدن با سبزی‌فروشی که به گدایی افتاده است، منشأ توجه او به مسائل اقتصادی و اجتماعی است. هدف کتاب حاضر یافتن معنای تربیتی در تجربه‌هاست؛ معنایی که از نظر راوی بدون سنجش نیت و پذیرش مسئولیت رفتار به دست نمی‌آید. این نگاه حتی شکست در یک تصمیم شخصی را فرصتی برای بازنگری در خواسته‌ها می‌داند.

چرا باید کتاب محی الدین را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب محی الدین را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• خاطرات حاضر نقش رفتار والدین و معلمان را در تربیت محی الدین حائری شیرازی نشان داده است.
• بازگویی تردیدها و اشتباه‌ها امکان شناختن شیوه‌ی محاسبه‌ی نفس محی الدین حائری شیرازی را فراهم می‌کند.
• تجربه‌های تحصیل و معاش، پیوند باور دینی با انتخاب‌های روزمره را آشکار می‌کند.
• روایت مواجهه با فقر، زمینه‌ی شخصی علاقه‌ی محی الدین حائری شیرازی به مسائل اقتصادی و اجتماعی را توضیح می‌دهد.

خواندن کتاب محی الدین را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب محی الدین به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به ناداستان معاصر ایران، خاطرات روحانیان و زندگی حوزوی.
• والدین و مربیانی که به تجربه‌های تربیتی در محیط خانواده توجه دارند.
• خوانندگانی که خواهان شناختن برداشت‌های اخلاقی و دینی محی الدین حائری شیرازی از رویدادهای زندگی هستند.

درباره محی الدین حائری شیرازی

محی الدین حائری شیرازی در سال ۱۳۱۵ به دنیا آمد و در ۱۳۹۶ شمسی درگذشت. او از روحانیون مبارز انقلاب ۱۳۵۷ در ایران، استاد اخلاق حوزه‌ی علمیه‌ی قم و از نوادگان مقدس اردبیلی بود که پس از تحصیل علوم حوزوی در شیراز و قم نزد اساتیدی همچون آیت‌الله بروجردی، آیت‌الله خمینی، سید محمد داماد، بهاءالدین محلاتی و آیت‌الله اراکی، تسلط به زبان‌های انگلیسی و عربی و تدریس در مراکزی مانند مدرسه‌ی حقانی و مکتب توحید، مسئولیت‌هایی مانند نمایندگی دوره‌ی اول مجلس شورای اسلامی (ریاست کمیسیون اصل ۹۰)، نمایندگی دوره‌های اول، دوم و چهارم مجلس خبرگان رهبری و امامت جمعه‌ی شیراز (از سال ۱۳۶۰ تا استعفایش در سال ۱۳۸۷) را بر عهده داشت.

محی الدین حائری شیرازی به‌عنوان اولین مخالف شورایی‌شدن رهبری در مجلس خبرگان سخنرانی کرد. او در طول جنگ ایران و عراق حضوری مؤثر در جبهه‌ها داشت. بیش از ۲۰ عنوان کتاب از او باقی مانده است؛ ازجمله «انسان‌شناسی»، «تمثیلات» (هشت جلد)، «مقدمه‌ای بر علوم انسانی»، «با علی در صحرا»، «تفسیر سوره‌ی حمد»، «درس سحر»، «حافظ سر»، «نحوه‌ی زمین‌خواری» و «الولایه». کتاب «محی الدین» نیز حاصل گردآوری دفتر حفظ و نشر آثار حائری شیرازی است.

محی الدین حائری شیرازی چندین مقاله و نامه به مسئولان نوشت و طرح‌های نوآورانه‌ای مانند «فلاحت در فراغت» (برای ایجاد باغ‌شهری و درختکاری) و «انتظار مهر» را پی‌ریزی کرد؛ همچنین طلب حلالیت او در سال ۱۳۹۶ از برخی سیاستمداران مانند سید محمد خاتمی و ری‌شهری، انصراف از انتخابات خبرگان به‌دلیل عدم‌قرارگیری در لیست جامعتین و درخواست‌هایش برای اصلاح نظام بانکی، نابودی ربا و حفظ محیط‌زیست از رخدادهای برجسته‌ی حیات سیاسی‌ـ‌اجتماعی اوست. او در قم درگذشت و پس از اقامه‌ی نماز میت توسط آیت‌الله شبیری زنجانی در حرم حضرت معصومه (س) دفن شد.

بخشی از کتاب محی الدین

«چای نخور!

من در اوایل، چای می‌خوردم و خیلی هم می‌خوردم تا اینکه شبی در خواب دیدم که در کتابخانهٔ پدرم هستم و کسی برای من چای آورد. من آن فرد را نمی‌شناختم و خواستم چای را بگیرم که پدرم به من گفت: «چای نخور!». من هم نخوردم. وقتی بیدار شدم، چای را ترک کردم و در هیچ مجلسی چای نمی‌خوردم.

حمامی نزدیک خانه ما بود. روزی به آنجا رفتم. آن کسی که لُنگ می‌داد، یک چای برای من آورد. من ترسیدم که اگر چای را نخورم، او ممکن است فکر کند که به‌خاطر مضایقه از دادنِ انعام، چای نمی‌خورم. لذا با خودم گفتم که خوب است چای‌اش را بخورم و انعام هم به او بدهم. چای را خوردم. بعد، پنج ریال پول داشتم که فقط به‌اندازهٔ پول حمام شد؛ لذا پولی نداشتم که برای انعام بدهم و گفتم که بعداً می‌دهم.

من به کسی نگفتم که آنجا چای خوردم. فردای آن روز، مادرم گفت: «دیشب خواب پدرت را دیدم. گفت: «به او بگو که در حمام چای نخورَد!»». با خودم گفتم: «من فقط یک بار چای خوردم. پدرم چه کنترلی می‌کند!». الان هم که چای نمی‌خورم، ریشه‌اش همان تذکر است.»