کتاب نمایش در فرانسه از آغاز تا امروز

کتاب نمایش در فرانسه از آغاز تا امروز نوشتهٔ ژرژ دکوت و آن آرمان و روبر اورویل و... و ترجمهٔ رحمت بنی اسدی است. نشر قطره این کتاب را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب نمایش در فرانسه از آغاز تا امروز

کتاب نمایش در فرانسه از آغاز تا امروز از یک مجموعهٔ هفت جلدی دربارهٔ تاریخ ادبیات فرانسه گرفته شده است. این کتاب، مطالب خود را از «آغاز تراژدی» شروع کرده و با گذر از فصل‌هایی مانند «آلفرد ژاری (۱۸۷۳ ـ ۱۹۰۷)»، «هانری دو مونتِرلان (۱۸۹۶ ـ ۱۹۷۲)»، «تئاتر در فاصلهٔ میان دو جنگ: ژیرودو، آنوی»، «اسطوره‌های کهن و ادبیات فرانسه»، «ژان کوکتو (۱۸۸۹ ـ ۱۹۶۳)»، «نمایش تازه: بِکِت، یونسِکو، ژنِه» و «اوژِن یونسکو (۱۹۱۲ ـ ۱۹۹۴)»، با فصلی به نام «دههٔ ۸۰: مدرنیته، گوناگونی و تنوع» به پایان رسیده است. بخش بیشتر این کتاب به معرفی هنرمندان هنر تئاتر پرداخته است.

خواندن کتاب نمایش در فرانسه از آغاز تا امروز را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران هنر تئاتر پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب نمایش در فرانسه از آغاز تا امروز

«"آرتور آداموف (۱۹۰۸ ـ ۱۹۷۰)"

آرتور آداموف در سال ۱۹۰۸ در قفقاز و در یک خانوادهٔ ارمنی زاده می‌شود و در سال ۱۹۵۷ ملیت فرانسوی می‌گیرد. در چهارسالگی ناگزیر است مسیری را که خانوادهٔ ثروتمند ارمنی‌اش طی می‌کنند، دنبال کند. این مسیر از روسیه آغاز و سپس به آلمان، سوئیس و بالاخره به پاریس می‌انجامد و از سال ۱۹۲۴ در این شهر استقرار می‌یابد. پدرش در سال ۱۹۳۳ با از دست دادن ثروت، خودکشی می‌کند. دوران کودکی و جوانی آداموف سرشار از حوادثی مانند ترس و ترور و اتهام است که در نخستین اثرش به نام اعتراف به سال ۱۹۴۶ چاپ می‌شود و به آن یک مفهوم متافیزیکی همراه با آیینی از سِحر و جادوی شخصی می‌دهد. مهم‌ترین اثر این ترورها، ناتوانی جنسی نویسنده است که بر مجموع نگاه او از جهان و روابطش با انسان‌ها سایهٔ سیاه می‌اندازد.

اگر آداموف قادر نیست تعادلش را با جامعه حفظ کند، بر عکس در دوستی بسیار وفادار است. یکی از عناصر ثبات که او را به زندگی وابسته می‌کند، همسرش بیزُون است که در سال ۱۹۴۷ با او آشنا می‌شود و در سال ۱۹۶۱ با وی ازدواج می‌کند. آداموف به یاری همسرش به جرگهٔ حزب کمونیست فرانسه می‌پیوندد، هرچند که به طور رسمی عضو این حزب نمی‌شود.

هرچند به نظر می‌رسد که ایدئولوژی و عشق برای چند صباحی، زندگی پرتنش و عذاب‌آلود نویسنده را آرام می‌کند، اما آداموف به زودی راه دیگری برای متبلور کردن اضطراب‌هایش می‌یابد: الکل که سرانجام سروکار نویسنده را به مراکز ترک الکل می‌اندازد، اما هر بار دوباره از نو آغاز می‌شود تا سرانجام در سال ۱۹۷۰ به مرگ نویسنده می‌انجامد. آداموف در اثر خود به نام انسان و کودک با بیانی موجز به شرح زندگی‌اش می‌پردازد و می‌نویسد: «این سرسختی در یکی خود را ویران کند و در یکی دیگر زندگی‌اش را می‌سازد.»

آداموف ده‌ها اثر به‌ویژه نمایشنامه از خود به جا گذارده است که برخی از آن‌ها عبارت‌اند از:

ـ مرگ داغ (حدود ۱۹۲۶)، نمایشنامه.

ـ تهـاجم (۱۹۴۹)، نمایشنامه.

ـ همه در برابر هم (۱۹۵۲)، نمایشنامه.

ـ پینگ‌پونگ (۱۹۵۵)، نمایشنامه.»

*

«در دههٔ چهل طلسم سارتر، مفهوم آزادی است که در نزد او به صورت نفی مطلق هر نوع قطعیتی تجسم می‌یابد. او به جنگ روانکاوی و نویسندگان و فیلسوفانی می‌رود که انسان را یک محصول می‌دانند: محصول جامعه، محصول تاریخ و محصول خلق و خوی و انگیزه‌های غیرخودآگاه.

سارتر حتی پارادوکس‌های آزادی را در قلب بزرگ‌ترین شرایط اسارت می‌پذیرد. در رسالهٔ وضعیت سوم در سال ۱۹۴۴ اعلام می‌کند: «ما هرگز به اندازهٔ زمان اشغال آلمانی‌ها آزاد نبودیم.» در اثر هستی و نیستی در بخش سادیسم می‌گوید که جلاد می‌تواند شکستش را در نگاه قربانی‌اش ببیند، حتی وقتی که به او ترحم می‌کند: «او در اینجا درمی‌یابد که روی آزادی شخص نمی‌تواند تأثیر داشته باشد.» این آزادی به یک مسئولیت دائمی می‌انجامد. انسان «محکوم به آزادی است». او درگیر و متعهد در هر عملی است و آگاهانه و همراه با انتخاب به نوبه خود درگیر مسائل کلی بشریت می‌شود. در نمایشنامهٔ مگس‌ها قهرمان نمایش این تعهد را در عملی نمونه ارائه می‌دهد: «من کارم را کردم الکتر و این کار خیلی خوبی بود. او هر چه سنگین‌تر ببرد، من خوشحال‌تر خواهم شد، زیرا آزادی‌ام، آزادی اوست.»»